bumim.ir
پاتوق کتاب فردا
مهربونمهربون
پاتوق کتاب فردا
معرفی کتاب لحظه جهان
کتاب «لحظه جهان» دفتر شعری شامل تازه ترین غزل های ولیئی به همراه دو مثنوی بلند وی، که وجه اشتراک تمامی آنها سخن گفتن و مناجاتی عاشقانه و عارفانه میان شاعر و معبود خویش است.
شعر ولیئی در میان شاعران هم زمان خود و حتی در میان شاعرانی که مانند او دستی در سرایش اشعار با مضامین فرازمینی و دینی دارند، از یک منظر ویژه قابل تشخیص و اعتناست و آن تشخص فکوری است که شاعر از محتوای شعرش ساخته و در قالب کلمات به ارائه آن می پردازد. از این منظر شعر ولیئی را در این دفتر همانند مجموعه اشعار سابقش که از سوی کتاب نیستان منتشر شده می توان شعری با مفاهیمی غیر عمومی اما ساخته و پرداخته شده برای افرادی دانست که از شعر بیشتر از رفع نیازها و احساسات روزانه انتظار می کشند.
شعر ولیئی به گواهی این دفتر شعر، برای برای تعمق و تفکر مخاطب است. شعری که نمی­توان به سادگی از بندهایش گذشت و به آنچه در آن همانند آجرهای سازنده ساختمانی رفیع بر روی هم قرار می گیرند باید با تمرکز و صبر اندیشید.
شعر ولیئی به همین اعتبار شعری شاخص و شناسنامه­دار است که می توان آن را از میان هزاران مصرع شعری تشخیص داد و جدا کرد. شعری آهنگین با نوایی معنوی که در آن کلمات جدای از کارکرد انفرادی و نیز ترکیبی در قامت یک مصرع و یا بیت؛ نوعی انرژی وسیع از خود ساطع می کنند که به راحتی می تواند گریبان هر مخاطبی را گرفته و با خودش درگیر کند.
شعر ولیئی در دفتر شعر «لحظه جهان»، شعری قائم به شاعر نیست. او در این اشعار از عوالمی سخن به میان آورده که نمی تواند مدعی تصاحب آن در زندگی و رؤیای شخصی خود باشد. سخن او در این دفتر شعر سخن از ماورای جهان و زیست انسانی دور افتاده از آدمی است و تمنای شاعرانه اش برای رسیدن به آن را گاه در قالب نجوا با خالق و گاه در بیان شرح اندوه­هایش از این همه دور افتادگی و گاه در قالب بیان حسرت هایش به قامت کلمات اشعارش می کشاند و با نوایی آهنگین در اختیار مخاطب قرار می دهد.
ولیئی اهل تکلف نیست، مگر به ندرت و شاهد این مدعا سرودهای او در «لحظه جهان» است. به عبارتی دیگر فضا و جغرافیای تدارک دیده شده توسط وی برای سرایش اشعارش به گونه ای است که اجازه انتخاب رویکردی غیرفاخر برای بهره مندی از زبان باقی نمی گذارد، اما شاعر خود نیز با شگردی وسواس گونه سعی دارد تا دست به انتخاب ساده ترین و پرمغزترین واژه ها و عباراتی بزند که شعر و تفکر کلامی آن را با اندیشه وی همسو می کند. به همین اعتبار می توان عنوان داشت که لغزش های زبانی او در اشعار این مجموعه و مجموعه­های مشابه به قدری کم است که می توان آن را به جهان و عوالم شاعرانه وی نسبت داد.
«لحظه جهان» دو مثنوی بلند هم دارد که اثر را متفاوت و خواندنی­تر و دیدنی­تر کرده است؛ مثنوی ظهور ذات در مدح حضرت رسول (ص) و مثنوی زمزمه ذات در مدح حضرت امیرالمؤمنین (ع). که این هر دو مثنوی، حال و هوای کتاب ضربان ذات او را که مثنوی بلندی در رثای حضرت حسین (ع) است تداعی می­کند.
در یکی از غزل­های «لحظه جهان» می­خوانیم:

پاییز را هوای تو عین بهار کرد
نامش چه بود؟ عشق؛ زمین را دچار کرد 

ناگاه مثل زلزله از راه می رسد
از عشق می شود مگر آیا فرار کرد؟

خاک از غبارِ عرشی و آب از سرشکِ ما
 لینک
لینک مستقیم
کاربری در لیست بازنشر کنندگان این پست نیست.
کاربری در لیست دوستداران این پست نیست.
مشاهده همه ی 1 نظر
︻╦̵̵͇̿̿̿̿ مـــحــمـــد╤───(مدیر فعال میخوام)
خراسان رضوي
30049 پست
Shabgard_18
Shabgard_18
︻╦̵̵͇̿̿̿̿ مـــحــمـــد╤───(مدیر فعال میخوام) : دوسـت عـزیـز لـطـفـا سـر بـزنـیـد بــه ایـن سـه پـسـت فـوق الــعـاده هـسـتـن.

http://facenama.com/view/post:310133371

http://facenama.com/view/post:310141351

http://facenama.com/view/post:310125081
لایــک و بـازنـشـر فـرامـوش نـشـه
اگـه پـسـت هـای بـالا رو دیـدی و خـوشـت اومـد خـوشـحـال مـیـشـم تـوی گـروهـم عـضـو بـشـی و هـمـیـشـهـ کـنـار مـن و دیـگـر دوسـتـان بـاشـی.
http://facenama.com/MusicPlay2
{-124-}{-124-}{-124-}{-124-}{-124-}{-124-}{-124-}