مهدیه *(ستاره سهیل صندلی دااغ)* خواب آلود

دل من دیر زمانیست که میپندارد

دوستی نیز گلیست مثل نیلوفر وناز

ساقه ی طرد و ظریفی دارد

بی گمان سنگدل است آنکه روا میدارد

جان این ساقه ی نازک را دانسته بیازارد{-81-}