بروز رسانی 
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

گل همان گل است اما این نگرش آدم هاست که با

گل همان گل است اما این نگرش آدم هاست که با هم فرق می کند و متفاوت است.

استاد هوشنگ ابتهاج شعر زیبایی به نام زندگی زیباست ای زیبا پسند دارد که خواندنش خالی از لطف نیست:

زندگی زیباست ای زیبا پسند *** زنده اندیشان به زیبایی رسند

آنقدر زیباست این بی بازگشت *** کز برایش می توان از جان گذشت

مردن عاشق نمی میراندش *** در چراغ تازه می گیراندش

باغ ها را گرچه دیوار و در است *** از هواشان راه با یکدیگر است

شاخه ها را از جدایی گر غم است *** ریشه هاشان دست در دست هم است

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

اگر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی،

اگر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی،
باران روزی به تو خواهد گفت کجا کاشته ای …
"پس نیکی را بکار،
بالای هر زمینی…
و زیر هر آسمانی….
برای هر کسی... "
تو نمیدانی کی و کجا آن را خواهی یافت!!
که کار نیک هر جا که کاشته شود به بار می نشیند …
اثر زیبا باقی می ماند،
حتی اگر روزی صاحب اثر دیگر حضور نداشته باشد

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

اگر قایقت شکست، باشد! دلت نشکند! دلی را نشکنی. اگر

اگر قایقت شکست، باشد! دلت نشکند! دلی را نشکنی.
اگر پارویت را آب برد، باشد ! آبرویت را آب نبَرَد! آبرویی نبری.
اگر صیدت از دستت رفت، باشد! امیدت از دست نرود ! امید کسی را ناامید نکنی.
امروز اگر تمام سرمایه ات از دستت رفت، دستانت را که داری!
خدایت را شکر کن. دوباره شکر کن !
اگر چیزی به دست نداریم دست که داریم دوباره به دست می آوریم.
دوباره می سازیم و دوباره به دست می آوریم.
دوباره می خریم و دوباره می خندیم.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

در بعضی طوفانهای زندگی، کم کم یاد میگیری که: نباید

در بعضی طوفانهای زندگی، کم کم یاد میگیری که:
نباید توقعی داشته باشی مگر از خودت.
متوجه میشوی, بعضی را هرچند نزدیک، اما نباید باور کرد،
متوجه میشوی روی بعضی هر چند صمیمی، اما نباید حساب کرد،
میفهمی بعضی را هر چند آشنا، اما نمیتوان شناخت،
و این اصلاً تلخ نیست، شکست نیست،
آگاه شدن نام دارد.ممکن است در حین آگاه شدن درد بکشی، این آگاهی دردناک است…
اما تلخ هرگز!!!

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

تا به حال به آدم هایی که در زندگی تو هستند

تا به حال به آدم هایی که در زندگی تو هستند دقت کرده ای ؟
یادت باشه حضور هیچ کس در زندگی تو بی دلیل نیست !
آدم هایی که با آن ها روبه رو می شوی آیینه ای هستند برای تو….
اگر می خواهی خود را بشناسی
و از حال و هوای درونت با خبر شوید ببین چه کسانی در زندگی ات حضور دارند !
دریافتی ما از هستی ، تنها پول نیست
آدم هایی که به زندگی مان وارد می شوند نیز ،
روزی ما هستند!

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

نیمی از زندگی مان میشود صرفِ اینکه به

نیمی از زندگی مان

میشود صرفِ اینکه به آدمهای دیگر ثابت کنیم،

ما چقدر خوشبختیم...

به آدمهایی که شاید خوشبختی برایشان تعریفِ دیگری دارد

حتی اگر واقعاً هم خوشبخت باشیم،

اما همین خودنمایی،

ما را تبدیل میکند به بدبخت ترین آدمِ روی زمین!

غذایی اگر جلویمان میگذارند،

قبل از لذت بردن از غذا،

ترجیح میدهیم آن را به رخِ دیگران بکشیم...

سفری اگر میرویم،

ترجیحمان این است که بگوییم،

ما آمدیم به بهترین نقطه ی روی زمین،تو

بمان همان جهنم همیشگی...

واردِ رابطه اگر میشویم،عالم و آدم را با خبر میکنیم،

که ببینید چقدر خاطرِ من را میخواهد،

تو اما بمان در همان پیله ی تنهایی ات...

ما لذت بردن را پاک فراموش کرده ایم

مسیری را میرویم که خطِ پایان ندارد،

فقط میرویم که از بقیه جا نمانیم!

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

باید راهی یافت، برایِ زندگی را زندگی کردن،

باید راهی یافت، برایِ زندگی را زندگی کردن،

نه فقط زندگی را گُذَراندَن ..

باید راهی یافت،

برایِ صبح ها با اُمید چشم گُشودَن،

برایِ شب ها با آرامشِ خیال خوابیدن..

اینطور که نمیشود،

نمیشود که زندگی را فقط گذراند ،

نمیشود که تمام شدنِ فصلی و رسیدنِ فصلی جدید را فقط خُنَکایِ ناگهانیِ هوا یادَت بیاورد،

نمیشود تا نوکِ دماغَت یخ نکرده حواسَت به رسیدنِ پاییز نباشد..

اینطور پیش بِرَوی یک آن چَشم باز میکنی

خودَت را میانِ خزانِ زردِ زندگی ات میابی ،

و یادت هم نمی آید چطور گذَرانده ای مسیرِ بهاری و سبزِ زندگی ات را..

اصلا خدا را هم خوش نمی آید،

راهَت داده به دنیایَش که نقشَت را ایفا کنی،

یک روز خوبُ حتی یک روز بد ،

یک روز شیرینُ حتی یک روز تلخ ،

یک روز آرامُ حتی یک روز پُرهیاهو ،

وظیفه ی تو زندگی را با تمام و کمالَش زندگی کردن است،

با تمامِ سِکانس هایِ تلخ و شیرینَش..

نمیشود که همه اش خسته باشی

و سَرِ سکانس هایِ تلخ بهانه بیاوری و گوشه ای به قهر کِز کنی و بازی نکنی ..

حق داری که خستگی ات را در کنی،

اما حق نداری که دیگر مسیر را ادامه ندهی ..

اینطور که نمیشود،

تا دیر نشده باید راهی پیدا کرد،

باید زندگی را زندگی کرد .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید