بروز رسانی 
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

رویایی رو ببین که میخوای جایی برو که دوست داری

رویایی رو ببین که میخوای
جایی برو که دوست داری
چیزی باش که میخوای باشی
چون فقط یک جون داری و یک شانس برای این که هر چی دوست داری انجام بدی . . .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

بی ارزش بودن زندگی اونجا مشخص میشه که سال به

بی ارزش بودن زندگی
اونجا مشخص میشه که سال به سال
تعداد کسایی که باید برای عید
بریم سر خاکشون
بیشتر از کسایی میشه
که باید بریم خونشون

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

پریدن کار دل است و قدم زندن کار عقل اگر

پریدن کار دل است و قدم زندن کار عقل
اگر لذت جهان خواهی با دل همسفر شو و اگر مقصد خواهی آهسته رو . . .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

مـیــروی از من و لبریـز فـغــــانــم، چه کنم؟ میشوی دور

مـیــروی از من و لبریـز فـغــــانــم، چه کنم؟
میشوی دور و ازین غـم نگرانـــم، چه کنم؟
خواهی آتـش به غـرورم زن و خواهی بنواز
دوستت دارم و تَـرکت نـتـــــوانــم، چه کنم؟
تو طلبگـار جـوانـهــــــای پُــــر آوازه شـــــدی
من که یک آدم بی نـــام و نشانـم چه کنم؟

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

نصف اشتباهاتمان ناشی از این است که وقتی باید فکر کنیم

نصف اشتباهاتمان ناشی از این است که وقتی باید فکر کنیم ، احساس می‌کنیم
و وقتی که باید احساس کنیم ، فکر می‌کنیم . . .
«هاروکی موراکامی»

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم
ورزشکارورزشکار
an-ho:مدیرگروه موفقیت ما : گلخونه: تو تنهایی تنهای تنها شدم

یک عمر باید بگذرد تا بفهمیم بیشتر غصه هایي که

یک عمر باید بگذرد
تا بفهمیم بیشتر غصه هایي که خوردیم
نه خوردنی بود نه پوشیدنی،فقط دور ریختنی بود…
و چقدر دیر می فهمیم که
زندگـی همین روزهاییست که
منتظـر گذشتنش هستیم …

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید