لحظه  بروز رسانی 
afagh
afagh

نامه ای برای خودم…. هر کسی درست همان وقتی که باید

نامه ای برای خودم…..
هر کسی درست همان وقتی که باید می آید و درست همان وقتی که باید، می رود…
من مدت هاست که دنبال دلیل برای هیچ چیزی نمی گردم! آدم هایی که رهگذرند… آدم هایی که غصه ای دارند… آدم هایی که کنجکاوند… آدم هایی که دنبال رد پایی می گردند… نمیدانم! هر چه که باشد تو این دنیای شلوغ… بین این همه حرف… این همه چشم… همین که چند لحظه مخاطب هم شده ایم خودش غنمیت بزرگی ست!
می دانی من تنها چیزی که خوب یاد گرفته ام دل نبستن به آدم هاست… دل نبستن به دوستت دارم ها… دل نبستن به امیدهایی که تکیه گاه لحظه هایت می شوند… شاید خیال کنی چقدر خودخواهم! چقدر سختم! اما خیلی چیزها توی زندگی درست شبیه قهوه تلخی ست که هم طعم تلخش را دوست نداری و هم بویش وسوسه ات می کند… دوست داشتن هم درست شبیه همین است! امید بستن هم! زندگی به من آموخت که هرگز هیچ جایی به هیچ کس امید نبندم! خیلی وقت ها درست از همانجایی که امید بسته ای نا امید باز می گردی!
یاد گرفتم که دل نبندم! آدم ها می آیند که عبور کنند… چه به جبر روزگار و چه به انتخاب های خودشان!.......

مشاهده همه ی 8 نظر
afagh
afagh

ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﯾﮏ ﺯﻥ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﯽ , ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﯽ

ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﯾﮏ ﺯﻥ
ﻧﯿﺎﺯﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﯽ , ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﯽ
ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﺯﺩﯼ
ﯾﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻧﺒﯿﻨﯽ ﺍﺵ
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﯾﮏ ﺯﻥ ﮐﺎﻓﯽ ﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﻧﻮ ﮔﻞ ﮔﻠﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ :
" ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﺎﻧﻮ ... ! "
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﮑﻪ
ﺍﯼ ﺍﺯ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺯﻥ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ
ﻭ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﺶ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺍﺵ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺑﯿﻔﺘﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ
ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺻﺒﺢ
ﺯﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﺶ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺟﻬﻨﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﭼﯿﺪﻥ ﻣﯿﺰ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺗﻮﺳﺖ
ﻭ ﺗﻮ ﻣﺤﮑﻮﻣﯽ
ﺑﺎ ﺟﺴﺪ ﻣﺘﺤﺮﮎ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺯﺷﺖ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺭﯼ
ﺑﺮﺍﯼ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ
ﻧﺠﺎﺗﺶ
ﺳﺘﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺎﻥ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺭﺍ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ...

مشاهده همه ی 3 نظر