لحظه  بروز رسانی 
بستان
بستان

خوشن بارو بشت خونه ی شلی بیت / تشی، پیشی ،خرنگی،منکگلی

خوشن بارو بشت خونه ی شلی بیت / تشی، پیشی ،خرنگی،منکگلی بیت / پشیک تپ تپ بخورد ری بون خونه / بجیکا کایماون دونه دونه / چلیته بشکنیم تو منکلونیم / دوتی سی هم نمشک تو بلبلونیم / دسامو گرم ری تش هاکنیم و / سی هم تعریفای خش هاکنیم و / بلنداویم دوتی از جامو با هم / بلندی هاکنیم دسامو با هم / دعا با هم بخونیم با دل صاف / نواویت هیچ کسی تو بارو علاف / بگیم که نشکخت هیچ بند باغی / خراب ناویت سلت هیچ کلاغی / الهی نم نکوت هیچ بون خونی / ترک ناسوت دل ، حتا یه دونی / خدا هاکوت بجیکی تر نواویت / چشوک خونه بی کمتر نواویت / دره از تو کووه او باره شی خوش / بهار از دیر واگردت با پی خوش / چه بهتر که بفهمیم کدر یک دو / مث تشنه که میگردت پی او / بیو تا مهرووناویم سی هم / تو دو تا تن یه جوناویم سی هم / مو خار از پی تو دربارم ، تو پی مو / مو شی تو دلخوشیم بیت و تو شی مو /شاعر:میدری از دیر

مشاهده همه ی 2 نظر
بستان
بستان

بارون تیره تیره دسم تو خرما شیره بارون میزن جر جر

بارون تیره تیره دسم تو خرما شیره

بارون میزن جر جر پشت خونه ی هاجر 
هاجر عروسی داره دمب خروسی داره

بارو میزن شی درویشی شمال شنبه در میشیت
اسب اوول بخل میشیت خروس کولو و سر میشیت

مشاهده همه ی 1 نظر
بستان
بستان

ﺍﻡ ﮒُ ﺩﻭﻫَﺘﯽ ﻭﺍﺳﻮ ﺩِﯼ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﯽ ﺧﻢ ﺧﻮﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ am

ﺍﻡ ﮒُ ﺩﻭﻫَﺘﯽ ﻭﺍﺳﻮ ﺩِﯼ ﺗﺎ ﺑﻠﮑﯽ ﺧﻢ ﺧﻮﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ
am go doohati vasoo dey ta balki kham
kharom beshet
ﻭﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﯼ ﻧﯿﺴﯽ ﺗﻮ ﺣُﻮﺵ ﺍﻭ ﻫﻤﺪﻡ ﻭﯾﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
vakhti ke dey nisi to khosh oo ham dam
o yarom beshet
ﺳﻮﮔﻞ ﮐﻪ ﺩﻭﻫﺖ ﺧﺎﻟﻮﺗﻦ ﺷﺎﺯﻭ ﮐﻪ ﺩﻭﻫﺖ ﻋﺎﻣﻮﺗﻦ
sowgol ke doohat khalooten shazoo ke
doohat amooten
ﺍﻡ ﮒُ ﯾﮑﯿﺸﻮﻭﺍﯾﻤﺴﻨﯽ ﺑﻠﮑﯽ ﮐﻤﮏ ﮐﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
am go yekishoo vamiseni balki komak
karom beshet
ﺍﺕ ﮒُ ﻧﻪ ﺷﺎﺯﻭ ﺍﻡ ﻣﯿﺎ ﻧﻪ ﺩﯼ ﮔﭗ ﺳﻮﮔﻞ ﺑﺰﻩ`
at go ne shzoo em mia na dey gepe
sowgol bezeh
ﺩُﻫﺖ ﮐﺸﻨﮕﯽ ﻭﺍﯾﻤﺴﻨُﻢ ﺩﯾّﻢ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ
dohte keshangi vaminsenom deam
tarafdarom beshet
ﺍﺕ ﮒُ ﮐﻪ ﺩﻫﺖ ﺷﻬﺮﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺸﻨﮕﻦ ﺟﻮﻥ ﺩﯾﺖ
at go dohate shahriyen kheyli
keshangen joon deyt
ﺍﺯ ﺩﺱِّ ﺍﯼ ﭘﻠﮑﻨﺪﻩ ﻣﻮ ﺭﻭﺯﻡ ﺷﻮ ﺗﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
az dasse ii pelkonde moo roozam show
ta ram beshet
ﺩﺷﺘﯽ ﯾﻨِﯽ ﺑﺎ ﺷﻬﺮﯾﺎ ﺩﯾﺮ ﺍﺯ ﻫِﻤِﻦ ﻭﺻﻠﺖ ﮐﻨﻦ
dashti yeni ba shahria dir az hemen
vaslat konan
ﺩُﻫﺘﯽ ﺗﻮ ﻭﺍﺳﻮ ﻻ ﺍﮐﻞ ﮔﻮﺷﺶ ﺑﯿﻪ ﮐﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
dohti to vasoo la akal gooshesh bie
karom beshet
ﺍﯼ ﭼﻦ ﮐﻪ ﺩﯼ ﺍﺕ ﻭﺍﺳﯿﻦ ﻫﯽ ﺯُﺭ ﻣﯽ ﺥُ ﻣﯽ ﮔﻮ ﺳﻼﻡ
ii chen ke dey at vasin hey zar mi khe
migoo salam
ﮐﯽ ﻣُﻢ ﮒُ ﺩﯼ ﺩﻫﺖ ﮔﻨﺎ ﻭﺍﺳﻮ ﮐﻪ ﺁّﺯﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ
key mom go dey dohate gona vasoo ke
azarom beshet
ﺑﺸﮑﻦ ﺯﻧﺖ ﮐﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺖ ﺷﻌﺮﯼ ﺧﻨﮑﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﺖ
beshkan zenet kin mishekenet sheri
khonoki mikhonet
ﭘﯽ ﻣﻮ ﺭﯼ ﭘﻮﺱ ﻫﻨﺪﻭﻧﻦ ﺍﯼ ﺧﺼﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
pey mo ri poose hendoonan ei khese
ham barom beshet
ﻣﯽ ﮔﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﯿﻢ ﻧﺎﻣﺒﻪ ﻣﻮ » ﺍﯼ ﻭﺍ ﺧﺪﺍ ﻣﺮﮔﻢ ﺑﺪﻩ «
migom ke halim nambeh mo ey v
akhoda margom bede
ﮔﻬﭙﯽ ﺧﻨﮑﻮ ﺷﺎﻡ ﻣﺰﻩ ﮐﻪ ﺑﯿﺮﺯِﮎ ﻻﺭﻡ ﺑﺸﺖ
gahpi khonekoo sham meze ke birzek
larom beshet
ﻣﯽ ﮔﻢ ﺯﻧﮏ ﺍﻭ ﻭﺍﯾﻤﺨﻮﺭﯼ ﻣﯽ ﮔﻮ ﮐﻪ ﻣﺮﺳﯽ ﺗﻨﮑﯿﻮ
migom zenak oo vamikhori migoo ke
mersi tankio
ﺍﻡ ﮔﺖ ﺧﻮﺗﯽ ﺧﺮﺱ ﮔﯿﻮ ﻭﺍﻟﺶ ﮐﻪ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ
am got khoti kherse gio valesh ke
bizarom beshet
ﻣﯽ ﮔﻢ ﺧُﻮ ﺧﻮﯾﯿﻢ ﺩِﯾِﻦ ﺟﯽ ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺧﯿﺮﻥ ﻧﻨﻪ
migom kho khowim deyen jey ke begoo
kheyren nene
ﻣﯽ ﮔﻮ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﻭﺍﺳِﯿِﯽ ﺍﯼ ﮔﭗّ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
meygoo khiyalesh vaseyi ii gap o
goftarom beshet
ﻓﯿﮑﻪ ﻣﯽ ﯾَﻦ ﺩﯼ ﺷﺎﺵ ﭘُﺴﺎ ﻭﺧﺘﯽ ﮐﺸﻮ ﺩﯼ ﺗﻮﺳﺮﺍ
fike miyan di shash posa vakhti keshoo
di too sera
ﺩﺍﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺭﯼ ﺯﻭ ﻧﯿﺸﻦ ﺭﺳﻮﯼ ﺳﯽ ﺑﺎﺯﺍﺭﻡ ﺑﺸﺖ
daman ke ta roo zoonishen resoy si
bazaram beshet
ﻧﺸﺴﻦ ﯾﻪ ﻣﻨﮑﺎﺷﯽ ﺩﺳﺶ ﻫﺮ ﺭﻭ ﺷﯽ ﺑُﺮﻣﺶ ﻭﺍﻣﯿﺴﻮ
neshesen ye menkashi desesh har ro
shoy bormesh vamisoo
ﺍُﻡ ﻓﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﻭﺍﻣﯿﺴﻮ ﺑﺎﯾﺲ ﺗُﻮﻭَﺵ ﺑﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
om fahmi ke sar vamisoo bays tovash
barom beshet
ﻓﯿﺴُﻢ ﻣﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﮓ ﻣﻮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺷﯿﺮﺍﺯ ﺍﻧﺪﺳِﻦ
fisom mi ke beyg mo az shahre shiraz
andesen
ﮐﯽ ﻣﻮ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﯼ ﺷﺎﻃﯽ ﻧﺮﻭ ﯾﺎﺭﻡ ﺑﺸﺖ
key mo khiyalom mi ke di shati nerow
yarom beshet

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
بستان
بستان

تو سی فاطو بگو حال دل مو بگو از کار سخت

تو سی فاطو بگو حال دل مو

بگو از کار سخت و مشکل مو



بگو از کُول مو ای یار جونی

که بی تو ام نِمیتِ ئی زندگونی



مواز وختی بوات اش وعده دِدسم

که فاطو نی خُوتِن یک شو نخوسم



اول بـُوات اِش گُ سیه توتای ما نی

ولاتش هم نزیک جای ما نی



میگن جَت بد رگن گرچه سفیدن

پکه سیه سفید هیچ کش ندیدن



مو دُوَ هتَم هر گسم و سیه نمیدم

اگه هادم به زر و پیل میدم



اوساش گُ صد تمون نی رشوش آمبیت

مز چونه کـُرشیش کم نه وامبیت



بره فکرا کو ای سیه آسمون جل

که پل اوتای روون ریت ام دِدِن تُـل



خیالش که حلاکه سیه فخرین

دیه وامهرت تو از دستش بگیرن



به امید خدا و کَنگ لیتم

کُرشی از کسی مفتی نمی تم

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
بستان
بستان

عباس دیری عباس ديری فرزند ميرزا محمد ديری در پاييز سال

عباس دیری عباس ديری فرزند ميرزا محمد ديری در پاييز سال

عباس دیری
عباس ديری فرزند ميرزا محمد ديری در پاييز سال 1307 خورشيدی در دير در خانواده ای نيکنام و معروف چشم به جهان گشود.از آوان جوانی استعداد و ذوقی سر شار از خود نشان می داد به مردم مهر می ورزيد و خود را برای خدمت به آنان آماده می ساخت به هر وسيله و 
از هر راهی که می شناخت و می توانست به قلم يا به قدم.از کودکی دارای هوش و ذکاوتی ويژه بوده است.در سنين سه و چهار سالگی از ذوق و ابتکار سازندگی برخوردار بود بطوری که در همان کودکی پدرش به او می گفت شاعر و همين که به مدرسه رفت این استعداد و قريحه بيشتر تجلی کرد و بارور شد.
ديری در خردادماه سال 1345 خورشيدی در جوانی ديده از جهان ناپايدار فرو بست و با این مرگ نبهنگام و زودرس دسوتان و شهروندان خود را در بهت و اندوهی ژرف فرو برد.
در مورد مرگ ایشان ((مرگ جانکاه آن مغفور که بر اثر اشتباه در عمل جراحی در شيراز واقع شد در مردم اثری چنان اندوهبار کرد که در سوگ او خويش و بيگانه سنی و شيعه عارف و عامی طوری ماتم گرفتند که حدود 6 ماه مردم سامان دشتی و بنادر ساحلی و پشتکوه به احترام ارتحال وی نه عروسی کردند و نه حنا بستند..)) روز پس از مرگش در حاليکه از سلامتی کامل برخوردار بوده و هيچ نشانه ای از بيماری نداشته قطعه شعری با نام مسافر سرود وه به اخوند ملا محمد کازرونی که در دير روضه می خواند می سپارد.ملا محمد خبر فوت ديری را که ميشنود در مجلس سوگواری شرکت کرده و قطعه شعر را می خواند که سجگت مردم را تحت تاثير قرار می دهد و مشاهده می کنند که شاعر از مرگ خود شخن به ميان آورده است. ری ديری مسافر بود مسافری آگاه و حساس که ميد انست بزودی ره را به پايان خواهد برد به راستی که چه زود.
مسافر
ز راهی دورم و تشويش دارم که راهی دورتر در پيش دارم
ز ره واند ه ای از کاروانم شگفتيها به کار خويش دارم
هم از رنج سفر رنجور زارم هم از بيم خطر دل ريش دارم
رحيلان بعد ره از من مپرسيد که از خارش به جان صد ريش دارم
به من ای ره نشينان دل مبنديد که من ایمان به مرگ خويش دارم
او هميشه عاشق بوده است و بر مزارش این قطعه شعر هم اکنون بر سنگ مزارش به چشم می خورد:
بر سنگ مزارم بنويسيد پس از مرگ این کشته عشق است نياييد سراغش
از عشق چنان سوخت که روشن بودش گور بر گور نياريد دگر شمع و چراغش
تا بود شما از غمش اگاه نگشتيد تنهاش گذاريد که این است فراغش
از دور مزارش برگرزيد که داغی در سينه نهان داشت بسوزد ز داغش
به راستی که ديری از آتش عشق سوخت و پر پر شد از عشقی پاک و جانکاه از عشق به مردم گرسنه و محروم و فراموش شده ديارش و سر انجام از عشق به مردم از عشقی سوزنده که ديگران را خبری از تف آهش نبود و دريغ.....
غزلی از ایشان که بسيار زيبا و روانست:
خاکستر بی داد
به می کن ساقيا آبادم امشب که ترسم غم کند بنيادم امشب
در این عالم ژشياری خرابم به می کن حاليا آبادم امشب
قدح پر درد کن پيمانه پر جوش که از هستی بگيرد دادم امشب
نخواهم عقل تا گيرد عنانم بده می تا کنی آزادم امشب
از این عقده که می پيچد گلويم نمی آيد برون فريادم امشب
مزن زخمه به سازی مطرب مست که برده غم طرب از يادم امشب
نه من هستم کنون مشتی غبارم دهيد ای دوستان بر بادم امشب
دگرگونی حال از من مپرسيد مخواهيد ای حريفان شادم امشب
زچشم مست شوخی خورد ه ام تير دريغا عاشق صيادم امشب
سرا پا آتشم با من مجوشيد غريب و بی کس و ناشادم امشب
نيم من ديری ياران دلسوز کفی خاکستر بيدادم امشب
بحرين- منامه -1336
خدايش بيامورزد و روحش شاد
منبع کتاب شعر دشتی و دشتستان
نويسنده:دکتر عبدالمجید زنگویی

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
بستان
بستان

مو چُم کردن که شی مو جَهلی دُهتو د اَصـاً مَـحـخـلُـم

مو چُم کردن که شی مو جَهلی دُهتو

د اَصـاً مَـحـخـلُـم نــا مَـهـلــی دهــتــو



مگه از مـو چـه تـَخصیری تو ات دی

که شی مو تا کیامت جهلی دهتو



مو سـی تـو میزنُم گهپای شیرین

ام تو شی مو خیلی تَهلی دهتو



سی آشتی کرده سختی مث مَرمَر

اما سـی جـهـل کـرده سَـهلی دهتو



مـو آم مـیـت از دسـت روزا کُنُم فر

شُوا تو خوم مییی نا مهلی دُهتو



نمی غهمی که مُو اهل دل هسم

سی چه با ای دلم نا اهلی دهتو

"سید اسماعیل بهزادی"

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
بستان
بستان

دوســـــــت داشتن به حــــرف نیـســــت !! به وقتــــیه که برات میذاره

دوســـــــت داشتن به حــــرف نیـســــت !!
به وقتــــیه که برات میذاره
به ارزشیه که برات قائل میشه
به دلگرمیه که بهت میده

اما وقتی طرفت همش نیست !!
وقتی تو توی لحظه لحظه زندگیت تنهایی
این دوست داشتن نیست !!

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
بستان
بستان

دختر هم دخترهای قدیم !***** دخترهای امروزی چهره پرست و پول

دختر هم دخترهای قدیم !***** دخترهای امروزی چهره پرست و پول پرست شده اند*****به جای اینکه به دنباله قلب پسری باشند به دنباله بینی عمل کرده و ابروهای برداشته شده پسر و حالت دخترانه چهره پسرها هستند*****به جای اینکه به دنباله قلب پسری باشند به دنباله ماشین مدل بالای پسر هستند*****و این میشه که طلاق در کشور بیداد میکنه*****خوش به حاله جوانهای قدیم که دراون زمان دخترها انها را با قیافه مردانه و کفش و لباس کهنه و جیبهای خالی میخواستند چون عاشق قلب بودند و چهره پرست و پول پرست نبودند چه خوشبخت بودند دختر و پسرای قدیم

مشاهده همه ی 2 نظر