بروز رسانی 
*-*
ناراحتناراحت
*-*

کاپیتان تیم ملی فوتبال پرتغال گفت: «من لباسم را با قاتل

کاپیتان تیم ملی فوتبال پرتغال گفت: «من لباسم را با قاتل عوض نمی کنم.»

“کریستین رونالدو” درباره علت عدم تعویض لباسش با بازیکن تیم فوتبال رژیم صهیونیستی در پایان مسابقه این دو تیم که به تساو ی انجامید، تاکید کرد: «من لباسم را با قاتل عوض نمی کنم. مردم اسرائیل برای من قابل تحمل نیستند چون آنها شهروند رژیم صهیونیستی هستند.»
سخنان این بازیکن پرتغالی تیم رئال مادرید، خشم مسئولان رژیم اشغالگر قدس را به دنبال داشت.
تیم منتخب رژیم صهیونیستی در دور پنجم مسابقات گروه ششم مسابقات مقدماتی اروپا برای راهیابی به جام جهانی برزیل در سال ۲۰۱۴، روز ۲۲ مارس گذشته با تیم ملی پرتغال در سرزمین های اشغالی دیدار کرد.
بر اساس این گزارش، تماشاگران صهیونیست این دیدار، به شکل تحریک آمیزی از رونالدو استقبال کردند. آنها برای برهم زدن تعادل کاپیتان تیم ملی پرتغال، تصاویری از “لیونل مسی” حریف آرژانتینی این بازیکن و ستاره تیم باشگاه بارسلونای اسپانیا در دست داشتند و در طول مسابقه به تشویق مسی پرداختند.
گفتنی است در پایان این بازی رونالدو در پاسخ به سوال یک خبرنگار اعلام کرده بود که در کشور فلسطین حضور دارد، نه اسرائیل.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
*-*
ناراحتناراحت
*-*

بعضی وقت ها عکس پروفایل چیزی بیشتر از یک عکس پروفایل

بعضی وقت ها عکس پروفایل چیزی بیشتر از یک عکس پروفایل عادی است. حال خوب و بد آدم ها را میشود از روی عکس پروفایلشان احساس کرد. خستگی، دل مردگی، شادی و خوشبختی ادم ها توی عکس پروفایلشان موج میزند. کافیست ادلیست تلگرامت را نگاه کنی تا بفهمی حال کدام دوستت خوب است و روبراه و حال کدام بد است و وخیم. دوستی دارم که مادر است. همیشه شیطنت های دختربچه اش را عکس پروفایلش می کند. عکس هایش را که ورق میزنم از روز اولی که سارا کوچولو بدنیا امده تا روزی که کم کم یاد می گیرد روی پاهای کوچکش بایستد را می بینم. انگار همه ی عشق و دغدغه و زندگی دوستم سارا کوچولو است. خدا رو شکر می کنم که حالش خوب است. دوستم مریم به تازگی عروس شده است. عکس های پروفایلش را که نگاه می کنم عشق و خوشبختی موج میزند. مثل عکسی که امروز روی پروفایلش دیدم و نوشته بود "من عاشق این رابطم .... به زندگیم خوش اومدی " خدا رو شکر میکنم که حال مریم هم خوب است...
شاگرد درس خوان و اول کلاسمان عکس پروفایل ندارد. هیچ وقت نداشته است. انگار حال خنثی و بی تفاوتی دارد یا اینکه از بس مشغول درس خواندن است که یادش رفته عکس بگذارد. ولی حس می کنم حال او هم خوب است...
عکس های پروفایل استاد. علاقه اش به کوهنوردی و صعود را نشان می دهد و لبخندهایی که بالای کوه بیشتر و عمیق تر احساس می شود تا سر کلاس درس. خدا رو شکر که حال اوهم خوب است...
در ميان ادليستم، یکی هست که چند روز یکبار عکس پروفایلش را عوض می کند. ميدانی؟!
آدم هایی که زود به زود عکس پروفایل عوض می کنند نه بیکار هستند و نه ديوانه! این ادم ها فقط دلتنگ یک ادم ممنوعه هستند و تنها راه فریاد دلتنگیشان عکس پروفایلشان است. انگار که می خواهند بگویند: هی فلانی که نمیدانم اسمم هنوز توی ادلیستت هست یا نیست، ببین حال و روزم را...
ببین که چه بر سرم اوردی؟!
ببین که چطور دل شکستگی امانم را بریده است...
خوب میدانم که حال این دوستم هیچ خوب نیست...
یعنی اصلا خوب نیست و چقدر دلم می خواهد همین امشب به او پیامی بدهم و بگویم:
چه شعر قشنگی روی پروفایلت گذاشتی رفيق...
باید از سمت خدا معجزه نازل بشود
تادلم، باز دلم، باز دلم، دل بشود

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
*-*
ناراحتناراحت
*-*
پست شماره 312664157 از *-*



مشاهده همه ی 3 نظر
*-*
ناراحتناراحت
*-*
پست شماره 312664144 از *-*



مشاهده همه ی 3 نظر
فاطمه
خوشحالخوشحال
فاطمه

خوبی؟خوبی؟ از آن سوال های مبهم است.یعنی از آن  سوال هایی

خوبی؟خوبی؟ از آن سوال های مبهم است.یعنی از آن  سوال هایی

خوبی؟
خوبی؟ از آن سوال های مبهم است.
یعنی از آن  سوال هایی که خیلی مهم است چه کسی آن را بپرسد.
مثلا زیور خانوم، زنِ حسن آقای بقال، وقتی از آدم می پرسد خوبی؟ برایش مهم نیست تو خوبی یا نه. فقط می خواهد چند لحظه تو را معطل کند که حسابی وراندازت کند تا فردا شب که با صغری خانوم مشغول چانه زنی ست، حرفی داشته باشد برای گفتن که: 
دختر فلانی را دیدم امروز. ماشالله چه بزرگ شده. شوهر نکرده؟
یا مثلا همکلاسیت وقتی می گوید خوبی؟ کاری به خوب بودن یا نبودنت ندارد. فقط می خواهد قبل از اینکه توی رویت در بیاید که فلان جزوه را بده، حرفی زده باشد.
آدم‌هایی هم هستن که سال به دوازده ماه، خبری ازشان نمی شود. اما یک شب بی هوا می بینی پیام دادند: سلام، خوبی؟
اینجور وقت ها بهتر است فقط بگویید ممنون.  چون این ها هم، اصل حالتان برایشان مهم نیست.  پیام بعدی شان حاکی از "یه زحمتی برات داشتم" است را که ببینید، منظورم را متوجه می شوید.
میان این همه "خوبی؟" که هرروز از کلی آدم می شنوید اما، بعضی‌هایشان رنگ دیگری دارند.
همان‌هایی که اگر در جوابشان بگویید: "ممنون"، بر می دارند می گویند: ممنون که جواب "خوبی؟" نیست.
همان‌هایی که وقتی شروع به حرف زدن می کنند، بین " سلام، خوبی؟" با جمله بعدی شان، کلی فاصله می‌افتد.
فاصله ای که پر شده از حرف های تو که: نه خوب نیستم.  که نمی دانم چه مرگم است، که حالم گرفته ست، که حواست به من هست؟، که باور کن دلم دارد می ترکد.
و بعد چشم باز می کنی و می بینی ساعت ها گذشته،  تو همه خوب نبودن هایت را به او گفتی و او حالا، دوباره می پرسد: خوبی؟ و تو این بار، با خیال راحت میگویی: خوبم ...
این آدم ها
این آدم ها... اگر از این آدم ها دور و برتان هست، یادتان باشد که خودشان مدت هاست منتظر شنیدن یک "خوبی؟" واقعی هستند.

مشاهده همه ی 6 نظر