لحظه  بروز رسانی 
@-_MoHaMMaD_-

14973 الإمام الصادق عليه السلام : يَابنَ أخي

14973
الإمام الصادق عليه السلام :
يَابنَ أخي عَلَيكَ بِالشَّبابِ ودَع عَنكَ الشُّيوخَ عند خروج محمّد بن عبداللّه بن الحسن عليه السلام بعد قتل أبيه ودعوة الناس والإمام الصادق عليه السلام لبيعته .
امام صادق عليه السلام :
فرزند برادر! جوانان را درياب و پيران را رها كن . هنگام خروج محمّد بن عبداللّه بن حسين عليه السلام بر عبّاسيان ، پس از كشته شدن پدرش و هنگام دعوت وى از مردم و امام صادق عليه السلام به بيعت با خويش . م .
الكافي : ج 1 ص 362 ح 17 .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14972 الإمام الصادق عليه السلام : مَنِ استَوى

14972
الإمام الصادق عليه السلام :
مَنِ استَوى يَوماهُ فَهُوَ مَغبونٌ ، ومَن كانَ آخِرُ يَومَيهِ شَرَّهُما فَهُوَ مَلعونٌ ، ومَن لَم يَعرِفِ الزِّيادَةَ في نَفسِهِ كانَ إلَى النُّقصانِ أقرَبَ ، ومَن كانَ إلَى النُّقصانِ أقرَبَ فَالمَوتُ خَيرٌ لَهُ مِنَ الحَياةِ .
امام صادق عليه السلام :
آن كه دو روزش برابر باشد ، مغبون است ، و آن كه دومين روزش بدتر باشد ، نفرين شده است . آن كه پيشرفت را در خود نبيند ، به نقصانْ نزديك تر است و هر كه به نقصانْ نزديك تر باشد ، مرگ از زندگى برايش بهتر است .
الأمالي للصدوق : ص 766 ح 1030 .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14971 الإمام الصادق عليه السلام ـ في قَولِ

14971
الإمام الصادق عليه السلام
ـ في قَولِ اللّه ِ عز و جل : «أَوَ لَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ» فاطر : 37 . : تَوبيخٌ لاِبنِ ثَماني عَشرَةَ سَنَةً .
امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند عز و جل : ـ
(مگر شما را [آن قدر ]عمر دراز نداديم كه هر كس مى خواست در آن عبرت گيرد ، عبرت مى گرفت؟) : [اين سخن] سرزنش هجده ساله هاست .
الخصال : ص 509 ح 2 .

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14970 امام صادق عليه السلام : عَلَيْكَ بِالاَْحْداثِ فَاِنَّهُم

14970
امام صادق عليه السلام :
عَلَيْكَ بِالاَْحْداثِ فَاِنَّهُم اَسْرَعُ اِلى كُلِّ خَيْرٍ؛
امام صادق عليه السلام :
جوانان را درياب؛ زيرا كه آنان سريع تر به كارهاى خير روى مى آورند.
كافى، ج 8، ص 93، ح 66.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14969 امام صادق عليه السلام : لايَزالُ اِبْليسُ فَرِحا

14969
امام صادق عليه السلام :
لايَزالُ اِبْليسُ فَرِحا مَا اهْتَجَرَ الْمُسْلِمانِ، فَاِذَا الْتَقَيَا اصْطَكَّتْ رُكْبَتاهُ وَ تَخَلَّعَتْ اَوْ صالُهُ وَ نادى يا وَيْلَهُ ما لَقِىَ مِنَ الثُّبورِ؛
امام صادق عليه السلام :
وقتى كه ميان دو نفر مسلمان، قهر و جدايى به وجود آيد، شيطان بسيار خوشحال مى شود، اما همين كه با يكديگر آشتى كنند، زانوهايش مى لرزد و بندبند وجودش پاره مى شود و فرياد مى زند: اى واى بر من كه به سبب اين آشتى، هلاك شدم.
كافى، ج 2، ص 346، ح 7.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14968 امام صادق عليه السلام : اَ لْبَيْتُ الَّذى

14968
امام صادق عليه السلام :
اَ لْبَيْتُ الَّذى لايُقْرَاُ فيهِ الْقُرآنُ وَ لايُذْكَرُ اللّه ُ ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ فيهِ تَقِلُّ بَرَكَتُهُ وَ تَهْجُرُهُ الْمَلائِكَةُ وَ تَحْضُرُهُ الشَّياطينِ؛
امام صادق عليه السلام :
خانه اى كه در آن قرآن خوانده نمى شود و از خدا ياد نمى گردد، بركتش كم شده، فرشتگان آن را ترك مى كنند و شياطين در آن حضور مى يابند.
كافى، ج 2، ص 499، ح 1.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14967 امام صادق عليه السلام : قالَ اِبْليسُ: خَمْسَةُ

14967
امام صادق عليه السلام :
قالَ اِبْليسُ: خَمْسَةُ (اَشْياءَ) لَيْسَ لى فيهِنَّ حيلَةٌ وَ سائِرُ النّاسِ فى قَبْضَتى: مَنِ اعْتَصَمَ بِاللّه ِ عَنْ نِيَّةٍ صادِقَةٍ وَ اتَّـكَلَ عَلَيهِ فى جَميعِ اُمورِهِ وَ مَنْ كَثُرَ تَسْبيحُهُ فى لَيْلِهِ وَ نَهارِهِ وَ مَنْ رَضِىَ لاَِخيهِ الْمُؤْمِنِ بِما يَرْضاهُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ لَمْ يَجْزَعْ عَلَى الْمُصيبَةِ حينَ تُصيبُهُ وَ مَنْ رَضِىَ بِما قَسَمَ اللّه ُ لَهُ وَ لَمْ يَهْتَمَّ لِرِزْقِهِ؛
امام صادق عليه السلام :
شيطان گفت: پنج نفرند كه هيچ راهى به آنها ندارم اما ديگر مردم در مشت من هستند: 1. هر كس با نيّت درست به خدا پناه ببرد و در همه كارهايش بر او توكّل كند؛ 2. كسى كه شب و روز بسيار تسبيح خدا گويد؛ 3. كسى كه براى برادر مؤمنش آن پسندد كه براى خود مى پسندد؛ 4. كسى كه هرگاه مصيبتى به او مى رسد، بى تابى نمى كند؛ 5. و هر كسى كه به آنچه خداوند قسمتش كرده، خرسند است و غم روزيش را نمى خورد.
خصال، ص 285.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14966 امام صادق عليه السلام : اِنَّ رَسُولَ اللّهِ

14966
امام صادق عليه السلام :
اِنَّ رَسُولَ اللّهِ صلي الله عليه و آلهنَزَلَ بِاَرْضٍ قَرْعَاءَ فَقالَ لاَِصْحابِهِ: ائْتُوا بِحَطَبٍ. فَقالُوا: يا رَسُولَ اللّهِ! نَحْنُ بِاَرْضٍ قَرْعاءَ، ما بِها مِنْ حَطَبٍ. قالَ: فَلْيَاْتِ كُلُّ اِنْسانٍ بِما قَدَرَ عَلَيْهِ فَجاؤوا بِهِ حَتّى رَمَوْا بَينَ يَدَيْهِ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ. فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله: هـكَذا تَجْتَمِعُ الذُّنوبُ. ثُمَّ قالَ: ايّاكُم وَ الْمُحَقَّراتِ مِنَ الذُّنوبِ، فَاِنَّ لِكُلِّ شَىْ ءٍ طالِباً اَلا وَ اِنَّ طالِبَها يَكْتُبُ «ما قَدَّموا وَ آثارَهُم وَ كُلَّ شَىْ ءٍ اَحْصَيْناهُ فى اِمامٍ مُبينٍ»؛
امام صادق عليه السلام :
رسول خدا صلي الله عليه و آله در زمينى خشك و بى گياه، فرود آمدند و به اصحابشان فرمودند: مقدارى هيزم بياوريد. عرض كردند: اى رسول خدا! ما در زمينى خشك و بى گياه هستيم كه در آن، هيزمى يافت نمى شود. حضرت فرمودند: هر كس هر چه يافت، بياوَرَد. آنها هيزم ها را جمع كردند و در برابر حضرت، انباشتند. سپس، رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمودند: گناهان نيز اين گونه جمع مى شوند. آن گاه فرمودند: از گناهانى كه كوچك شمرده مى شوند، بپرهيزند؛ زيرا هر چيزى جستجوكننده اى دارد. و بدانيد كه جستجوكننده گناهان، [آنها را پيدا مى كند و] مى نويسد. خداوند مى فرمايد: «هر كارى را كه پيش از اين كرده اند و هر اثر و نشانى را كه به جا گذاشته اند [، مى نويسيم] و البته هر چيزى را در كتاب مبين (لوح محظوظ) شماره كرده ايم».
كافى، ج 2، ص 288، ح3.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14965 امام صادق عليه السلام : قُلْ لَهُمْ: اِنَّ

14965
امام صادق عليه السلام :
قُلْ لَهُمْ: اِنَّ رَحْمَتى سَبَقَتْ غَضَبى، فَلاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَتى فَاِنَّهُ لايَتَعاظَمُ عِنْدى ذَ نْبٌ اَغْفِرُهُ؛
امام صادق عليه السلام :
به آنان بگو: رحمت من بر خشمم، مقدّم است. پس، از رحمتم نااميد نشويد؛ زيرا گناهى كه من آن را بيامرزم، در نزد من بزرگ نيست.
كافى، ج 2، ص 274، ح 25.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
@-_MoHaMMaD_-

14964 امام صادق عليه السلام : اِنَّ مِنْ حَقيقَةِ

14964
امام صادق عليه السلام :
اِنَّ مِنْ حَقيقَةِ الاْيمانِ اَنْ تُؤْثِرَ الْحَقَّ وَ اِنْ ضَرَّكَ عَلَى الْباطِلِ وَ اِنْ نَفَعَكَ وَ اَنْ لايَجوزَ مَنْطِقُكَ عِلْمَكَ؛
امام صادق عليه السلام :
از حقيقت ايمان اين است كه حقّ را بر باطل، مقدّم دارى، هر چند حق به ضرر تو و باطل به نفع تو باشد، و نيز از حقيقت ايمان آن است كه گفتار تو از دانشت بيشتر نباشد.
محاسن، ج 1، ص 205.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید