افزایش لایک و فالوور اینستاگرام رایگان
قابل توجه کاربران گروه مقتل الحسین علیه السلام:

از کاربران عزیز خواستاریم در این گروه فقط درباره ی ائمه اطهار علیه السلام پست بگذارند.
مطالب مغایر با عقائد اسلامی حذف میشوند.

مطلب سیاسی و بی ربط نگذارید(در صورت مشاهده بلاک میشوید)

البته لازم به ذکر است مطلب در مورد مقام معظم رهبری پست سیاسی محسوب نمیشود وگذاشتن آن بلامانع است.

ohf7ygv51z292syicaw.gif

بروز رسانی 
Mahdi
بی‌حالبی‌حال
Mahdi

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ...

فـرارسـیـدن مــاه عــزاداری سَـیّـد و سـالار شـهـیـدان بر هـمـگان تسـلیـت بـاد ! 

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

سن حضرت خدیجه(سلام الله علیها)؟؟!!

سن حضرت خدیجه(سلام الله علیها) هنگام ازدواج با پیامبر(صلی الله علیه و آله) چند سال بوده است؟؟ پاس

سن حضرت خدیجه(سلام الله علیها) هنگام ازدواج با پیامبر(صلی الله علیه و آله) چند سال بوده است؟؟

پاسخ:

درمورد سن حضرت خدیجه سلام الله علیها هنگام ازدواج با رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله، اختلاف زیادی بین مورخین وجود دارد به شکلی که از ۲۵ سال تا ۴۶ سال گفته شده است. لذا اظهار نظر قطعی کاری مشکل می باشد.

الف. ۲۵ سال که قول بیهقی است(۱)
ب. ۲۸ سال. بیشتر مورخین این قول را پذیرفته اند.(۲)
ج. ۳۰ سال(۳)
د. ۳۵ سال.(۴)
هـ. ۴۰ سال(۵)
و. ۴۴ سال.(۶)
ز. ۴۵ سال(۷)
ح. ۴۶ سال(۸)

و اما دلیل اینکه بر خلاف نظر اکثر مورخین، سن ایشان چهل سال القاء شده، شاید به دلیل فضیلت سازی برای برخی دیگر از همسران پیامبر باشد. والله اعلم.


مطالعه بیشتر در لینک زیر:






برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

چرا دعایمان مستجاب نمی شود؟؟!!!


thumb_HamMihan-2015149104983381214349584


شخصی نزد حضرت علی(ع) از عدم استجابت دعا شكایت كرد و گفت: با این كه خداوند فرمود: دعا کنید اجابت می کنم، چرا ما دعا می كنیم و به اجابت نمی‏ رسد؟ امام فرمود: قلب و فكر شما در هشت چیز خیانت كرده به همین جهت دعایتان مستجاب نمی‏ شود:

۱- شما خدا را شناخته، اما حق او را ادا نكرده ‏اید. به همین دلیل شناخت شما سودی به حالتان نداشته است.

۲- شما به فرستاده او ایمان آورده ‏اید. سپس با سنّتش به مخالفت برخاسته‏ اید. ثمره ایمان شما كجا است؟

۳- كتاب او را خوانده ‏اید، ولی به آن عمل نكرده ‏اید! گفتید شنیدیم و اطاعت كردیم، سپس به مخالفت برخاستید!

۴- شما می گویید از مجازات و كیفر خدا می ترسید، اما همواره كارهایی می كنید كه شما را به آن نزدیك می‏ كند.

۵- شما می گویید به پاداش الهی علاقه دارید، امّا همواره كاری انجام می دهید كه شما را از آن دور می كند.

۶- نعمت خدا را می خورید و حق شكر او را ادا نمی‏ كنید.

۷- به شما دستور داده دشمن شیطان باشید (اما طرح دوستی با او می ریزید). ادعای دشمنی با شیطان را دارید، امّا عملاً با او مخالفت نمی ‏كنید.

۸- عیوب مردم را نصب العین خود ساخته و عیوب خود را پشت سر افكنده ‏اید... با این حال چگونه انتظار دارید دعایتان به اجابت برسد، در حالی كه خودتان درهای آن را بسته‏ اید؟! تقوا پیشه كنید. اعمال خویش را اصلاح نمایید. امر به معروف و نهی از منكر كنید تا دعای شما به اجابت برسد.(سفینة البحار، ج ۱، ص ۴۴۹ و ۴۴۸.)

 

بنابراین یکی از شرائط مهم اجابت دعا این است که علاوه بر شناخت خدا باید حق او را نیز اداکرد. و والبته مراداز اداء حق اطاعت اوامر و التزام به فرامین الهی است .


http://www.soalcity.ir/node/2720


برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

« بهشت بی‌حساب میخواهی؟ »

thumb_HamMihan-2015149104880062001143469


حضرت امام باقر(علیه السلام):

مَن دَخَلَ عَلَيهِ شَهرُ رَمَضانَ فَصامَ نَهارَهُ وقامَ وِردا مِن لَيلِهِ وَاجتَنَبَ ما حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ، دَخَلَ الجَنَّةَ بِغَیر حِسابٍ؛

« فضائل الأشهر الثلاثة ، ص ۱۲۳ ،ح ۱۳۰ »

 

هر كس ماه رمضان بر او وارد شود و او روزش را روزه بگيرد و بخشى از شبش را به عبادت و نماز بايستد و از آنچه خداوند بر او حرام كرده، پرهيز كند، بدون حساب وارد بهشت می‌شود.

http://www.soalcity.ir/



برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی


کسانی که روزه بر آنها واجب نیست؟؟؟!!

79f1630ddfecfbec9dbdf33746e5e09d-425


روزه ماه مبارک رمضان بر هر فرد مکلف واجب است ،مگر نام بردگان ذیل :
1 - کسى که به واسطهء پیرى نمى تواند روزه بگیرد. یا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نیست ، ولى درصورت دوم باید براى هر روز یک مُد (تقریباً ده سیر ،750 گرم ) طعام ، مثل گندم و جو به فقیر بدهد.
کسی که به وا سطه پیری روزه نگرفته اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگیرد ،به فتوای بعضی لازم نیست روزه را قضا نماید وبه نظر بعضی بنا به احتیاط واجب باید قضا کند .

2- کسى که مرضى دارد که زیاد تشنه مى شود، به گونه اى که نمى تواند آن را تحمل کند یا برایش مشقت دارد،روزه بر او واجب نیست . و در صورت دوم باید براى هر روز یک مُد طعام به فقیر بدهد. در لزوم قضا وعدم لزو م آن در این فرض هم اختلافی است .

3- زنى که زایمانش نزدیک است و روزه براى خود یا برای حملش ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست و باید براى هر روز یک مد طعام بدهد. وبعدا باید روزه ها ئی که نگرفته قضا کند .

4- زنى که بچه شیر مى دهد... اگر روزه براى او یا بچه ضرر داشته باشد, روزه بر او واجب نیست , و بایدبراى هر روز یک مد طعام بدهد وروزه هائی که نگرفته قضا کند (1)

لازم به ذکر است که افراد نا بالغ و دیوانه از این جهت که مکلف نیستند روزه بر آنان واجب نیست و مسافر نیز نباید در حال سفر روزه بگیرد بلکه باید بعدا قضایش را بگیرد بلی اگر مسافر در جائی قصد اقامه کند باید روزه بگیرد .

پی نوشت ها:
1.توضیح المسائل مراجع , ج 1 ص 992 مسئله 1725 - 1729.


برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

راه های مقابله با چشم زخم گروهی از مردم چشم زخم و شور چشمی را جزو امور خرافی دسته بندی می کنند و

راه های مقابله با چشم زخم

گروهی از مردم چشم زخم و شور چشمی را جزو امور خرافی دسته بندی می کنند و هیچ گونه اعتقاد و باوری به آن ندارند، امّا اسلام بر خلاف این باور، آن را جزو امور خرافی ندانسته است. قرآن و روایات نمونه ها و گزارشاتی را در خود جای داده است که اصل چشم زخم را تأیید می کنند.
سیرۀ پیامبر اکرم (ص) نیز گواه این است که ایشان چشم زخم را امری واقعی می دانستند و برای مقابله با آن راه کارهایی را می فرمودند و خود نیز این راه کارها را به کار می بردند.

امیر المؤمنین علی (ع) می فرمایند: چشم زخم حق است و توسل به دعا برای دفع آن نیز حق است.[1]
برای مقابله و خلاصی از چشم زخم در روایات به هیچ درمان مادی اشاره نشده است، بلکه در همۀ آنها به نوعی، یاد کردن خدا مفید معرفی شده است. این روایات هم مربوط به آن است که شخص چه کار کند که چشم او اسباب اذیت دیگران را فراهم نکند و نیز از چه طریقی می تواند از چشم زخم دیگران در امان باشد. در این جا به چند نمونه از آن روایات اشاره می کنیم:

۱٫ رسول خدا (ص) می فرماید: «چشم زخم حق است. هر کسی از چیزی درباره برادرش به شگفت آمد، باید در آن خدا را یاد کند؛ بی شک اگر خدا را یاد کند، چشم وی آسیبی به برادر دینی اش نخواهد رساند».[2] این ذکر و یاد خدا شامل گفتن تکبیر (الله اکبر) یا الحمدلله و عباراتی همانند «ماشاء الله» و «تبارک الله» یا «اللَّهُ اللَّهُ ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ» می شود.

۲٫ پیامبر اکرم (ص) به منظور پیش گیری از چشم زخم برای امام حسن (ع) و امام حسین (ع) چنین دعایی می خواندند:
«أُعِیذُکُمَا بِکَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ وَ أَسْمَائِهِ الْحُسْنَى کُلِّهَا عَامَّهً مِنْ شَرِّ السَّامَّهِ وَ الْهَامَّهِ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ عَیْنٍ لَامَّهٍ وَ مِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ»؛ “شما را به تمام کلمات و اسمای حسنای خداوند از شر مرگ و حیوانات موذی و هر چشم بد و حسود آن گاه که حسد ورزد، می سپارم”.[3]

۳٫ در حدیثی امام صادق (ع) برای در امان ماندن از چشم زخم سفارش می­کند که سه بار ذکر «ما شاء الله لا حول و لا قوٌه الٌا بالله العلیٌ العظیم» گفته شود.[4]

۴٫ در احادیث دیگری گفتن «تبارک الله احسن الخالقین اللهم بارک فیه» سفارش شده است.[5]

اسلام برای پیش گیری از تأثیر سوء چشم زخم، علاوه بر استعاذه و یاد خدا صدقه دادن را نیز توصیه کرده است.

یکی دیگر از دستوراتی که برای خلاصی از چشم زخم و شور چشمی میان عموم مردم به کار گرفته می شود، قرائت آیه «و ان یکاد» می باشد (آیه ۵۱ از سوره مبارکه قلم) که با توجه به شأن نزول آن برای دفع چشم زخم مناسب است.

همچنین در روایات، خواندن سوره های دیگری، برای دفع چشم زخم مورد تأکید قرار گرفته است، که از جمله آنها قرائت سوره های ناس، فلق، حمد و توحید می باشد.[6]

پی نوشتها:
[1]. نهج البلاغه، حکمت ۴۰۰٫
[2]. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۶۰، ص ۲۵، چاپ اول، مؤسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ ق.
[3]. همان.
[4]. همان.
[5]. پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحه، ج ۲، ص ۷۰۱ ‏، چاپ چهارم ، تهران، ۱۳۸۲ ش.؛ نسائی، السنن الکبری، ج ۶، ص ۲۵۶، چاپ اول، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۱۱ ق.
[6]. حلیه المتقین، علامه مجلسی، ص ۳۱۹، چاپ هجرت.


http://www.soalcity.ir



برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

دین گریزی بخاطر عملکرد دیگران؟؟!!!


thumb_HamMihan-2015149104129767948114334


پرسش:

آیا ممکن است به خاطر عملکرد عده ای، کسی اعتقاد خود به اسلام را از دست بدهد؟

پاسخ:
از یک منظر می توان به سوال فوق پاسخ مثبت داد و نمونه هایی یافت که حقیقتا اعتقاد خود را از دست داده اند. و از یک منظر می توان فرض مطرح در سوال را رد نمود و آن را غیر منطقی دانست.

در واقع باید توجه کنیم که انسان مرکب از دو جهت است. یک جهت انسان منطق و عقلانیت است. و جهت دیگر او شهوات و تمایلات است. و انسان همان گونه که می تواند، عقلانیت را معیار تصمیم گیری و انتخاب قرار دهد، می تواند انگیزه ها و خواسته های خود را معیار قرار داده، و مطابق آن ها تصمیم گیری کند.

کسی که منطق و عقلانیت را معیار قرار داده، عملکرد دیگران را در صحیح بودن یا غلط بودن اعتقاد به اسلام، موثر نمی داند. چون حقیقتا هیچ ارتباطی بین عمل دیگران و حقایق اعتقادات دینی وجود ندارد. و کسی که منطقی می نگرد تنها به حقانیت گزاره های دینی می نگرد. اگر آنها را صحیح بیابد، به آن معترف شده و ایمان می آورد. حتی اگر هیچ انسانی با عملکرد صحیح وجود نداشته باشد. و اگر حقانیت آن را نیابد، به سمت ایمان نخواهد رفت.

اما آنجا که منطق و عقلانیت معیار قرار نگرفته اند، و تمایلات در راس جهت دهی انسان قرار گرفته اند، به راحتی می توان پذیرفت که کسانی از اسلام خارج شوند. چون ایمان با یک ادعای ساده به سامان نمی رسد. و خدای متعال نیز فرموده که ایمان ها را در سختی ها محک می زند، و مدعیان را می سنجد:

ادامه در لینک زیر:


http://www.soalcity.ir/node/2133

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید
پاسخگوی دینی
آروم و عادیآروم و عادی
پاسخگوی دینی

آیا در دوران غیبت امکان ملاقات با امام زمان (عج) وجود دارد؟

soalcity_2766.jpg?itok=m66ntdMF



در عصر غیبت كبرى كسانى بسیار با امام(ع) دیدار كرده‏اند كه برخى از آنان از علماى بزرگ شیعه و معتمد بوده‏اند. علّامه مجلسى نام و حكایت برخى از آنان را آورده است.[۱] و محدّث نورى در كتاب النجم الثاقب صد حكایت از این كسان نقل كرده است. بسیارى از علماى گذشته و معاصر شیعه در این باره كتاب‏هایى مستقل نوشته‏اند.

گروهى از علماى بزرگ شیعه همانند سید مرتضى، شیخ طوسى و سید بن طاووس بر این باورند كه مى ‏توان در غیبت كبرى به دیدار امام زمان(ع) نایل گشت و این را یكى از فواید وجود امام زمان(ع) در زمان غیبت دانسته ‏اند. برخى مسئله‏اى طرح كرده ‏اند كه وقتى امام معصوم(ع) غایب است، بود و نبود ایشان چه بهره ‏اى براى شیعیان دارد. سیّد مرتضى در پاسخ بر آن است كه یكى از بهره‏ ها، امكان ملاقات با آن امام همام(ع) است. بنابر نظر او، دلیلى بر ردّ امكان ملاقات در دست نیست. شیخ طوسى معتقد است كه دلیلى در میان نیست كه امام (ع) بر همه دوستداران خویش پنهان است و جایز است كه ایشان بر بیش‏تر آنان ظاهر گردد. اگر امام(ع) بر كسى ظاهر نمى ‏گردد، به دلیل كوتاهى ‏هاى خود او است.[۲]

ادامه در لینک زیر:

http://www.soalcity.ir/node/27




برای ارسال اولین نظر کلیک کنید