هر روز!
هر روز!

آنچه باید راجع به مثانه بدانید : آنچه باید راجع

آنچه باید راجع به مثانه بدانید : آنچه باید راجع

آنچه باید راجع به مثانه بدانید
: آنچه باید راجع به مثانه بدانید
دو نوع بی اختیاری ادرار وجود دارد که هر دوی آنها قابل درمان هستند. بی اختیاری ادرار استرسی زمانی رخ می دهد که فرد می خندد، عطسه و یا سرفه می کند. در این حالت به لگن فشار وارد می شود و موجب بی اختیاری ادرار می گردد.
نوع دیگر، احساس نیاز ناگهانی به تخلیه ی ادرار است، حتی اگر فرد به تازگی مثانه خود را تخلیه کرده باشد که به آن بی اختیاری اضطراری می گویند.
در هر دو نوع بی اختیاری، چاقی یک عامل خطر به حساب می آید. در بی اختیاری استرسی، چاقی باعث افزایش فشار داخل شکمی می شود و در نوع اضطراری، تغییرات متابولیکی به علت چاقی به این نوع بی اختیاری دامن می زند.
بی اختیاری استرسی به ژنتیک و یا دوران کودکی مربوط می شود و بی اختیاری اضطراری به بیماری هایی مانند دیابت و یا پارکینسون مرتبط است.
بی اختیاری ادرار معمولا تعداد زیادی از زنان را درگیر می کند که مشکلات عدیده ای همچون مشکلات سفر و ... را پیش می آورد. ورزش دادن ماهیچه های لگن و داروها از عوامل موثر در بهبودی و کاهش بی اختیاری ادرار محسوب می شوند.
مجرای خروج ادرار در مردان بلندتر است و از غده ی پروستات و آلت تناسلی عبور کرده و در نهایت خارج می شود. اما طول مجرای ادراری در زنان کوتاه تر است، بنابراین مشکل بی اختیاری استرسی در زنان شایع تر می باشد.
مردان به دلیل داشتن غده پروستات که می تواند رشد کرده و مجرای خروج ادرار را تنگ کند، زمان طولانی تری را برای خروج ادرار نیاز دارند.
جریان ضعیف ادرار در مردان بخشی از فرایند پیری است. با افزایش سن، غده پروستات رشد کرده و مجرای ادراری را تنگ تر می کند. اگر مردان متوجه کاهش غیرعادی جریان ادرار شدند، بهتر است ماهیچه های شکمی خود را گرم نگه دارند تا از حالت انقباض خارج شده و جریان ادرار به حالت اولیه بر گردد. ولی در صورتی که بعد از یک یا دو روز هنوز قادر به تخلیه ی ادرار نبودند، بهتر است با یک پزشک جهت بررسی بزرگی غده پروستات مشورت کنند.
بین شش تا هشت بار تخلیه ی ادرار در روز طبیعی است. اگر مایعات زیادی بنوشید تا ده بار هم ممکن است نیاز به تخلیه ادرار پیش بیاید. به طور متوسط مثانه هر فرد بزرگسال، 300 تا 500 میلی لیتر ادرار را می تواند در خود جای دهد.
مصرف داروهای خاصی مانند داروهای فشار خون بالا ممکن است فرد را به رفتن زیاد به توالت وادار کند. بیماری هایی مانند دیابت نیز به تکرر ادرار منجر می شود. بوی ادرار افراد دیابتی معمولا بویی شیرین دارد، زیرا کلیه حجم زیادی از قند را دفع می کند.
همیشه حواستان به ویژگی ادرار باشد. همانطور که همه ی ما می دانیم رنگ زرد کهربایی نشانه کمبود آب بدن است، در حالیکه ادرار کمرنگ تر نشانه ی هیدراته بودن بدن می باشد. کم آبی شدید بدن و یا بیماری های کبدی ممکن است باعث قهوه ای شدن ادرار شود، وجود باکتری های آلوده کننده ی مجاری ادراری و یا دارو می تواند منجر به سبز شدن ادرار و بیماری کبد یا مجرای صفراوی ممکن است منجر به نارنجی شدن ادرار شود. وجود خون در ادرار ممکن است نشانه ای از بیماری کلیه ، عفونت مجاری ادراری، سرطان و یا مشکلات پروستات باشد.
اگر مورد مشکوکی در ادرارتان می بینید، اول کمی به غذایی که می خورید، فکر کنید، برای مثال ادرار قرمز و یا صورتی رنگ احتمالا به دلیل وجود چغندر در رژیم غذایی است. ممکن است هویج باعث نارنجی شدن ادرار، ریواس باعث قهوه ای شدن ادرار و مارچوبه باعث بوی تند و رنگ سبز ادرار شود.
اگر مجبور نبودید، ادرارتان را هرگز نگه ندارید و آن را فورا تخلیه کنید. نگه داشتن مکرر ادرار ممکن است منجر به عفونت ادراری شود.
اما در شرایط سخت مانند سفر کردن در طول جاده و...، با مصرف نوشیدنی های محرک مانند قهوه و چای مثانه ی خود را حساس تر نکنید.
برای قوی کردن ماهیچه های مثانه بهتر است 10 تا 12 بار در روز این تمرین را انجام دهید: ماهیچه های مثانه ی خود را سه ثانیه منقبض کنید و مجددا سه ثانیه به حالت استراحت باز گردانید.
حالا که متوجه اهمیت موضوع شده اید، بهترین زمان است که ترس و خجالت را کنار بگذارید و درباره مشکلات مربوط به ادرار با پزشک صحبت کنید. اگر مشکلاتی مانند بی اختیاری ادرار، بدون درمان رها شوند به تدریج سبب انزوای اجتماعی خواهند شد. با درمان مشکلات این چنینی به ارتقای سطح کیفی زندگی تان کمک کنید.


برای ارسال اولین نظر کلیک کنید