هر روز!
هر روز!

آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟ ترس کودک! آیا

آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟ ترس کودک! آیا

آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟
ترس کودک! آیا این حالت طبیعی است؟
آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟ : آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟
: آیا ترس کودک این حالت طبیعی است؟
به گزارش : مجله تو زیبایی : ترس کودکان راهی برای حمایت از خودشان است هم چنین پاسخی فطری است درباره آنچه که برایشان مجهول است. باید بدانیم که ترس با توجه به سن کودک متفاوت است. کودک در روزهای ابتدایی زندگی اش تا سه سالگی بسیار می ترسد به طوری که سرش را ناگهان حرکت می دهد و اگر شیر خوار باشد دست و پاهایش را بالا برده و شروع به گریه می کند. کودک زمانی که بزرگ می شود تشخیص غریبه از آشنا را آغاز می کند و احساس ترس از غریبه ها نیز همراه او شکل می گیرد، هم چنین از تاریکی می ترسد زیرا این شروع ادراک چیز هایی است که نور علت آن است و این حالت برای سن کودک طبیعی است. ممکن است او از جانب کودکان دیگر مورد آزار یا ضربه قرار گیرد، بنابراین بهتر است دائماً بنای علاقه را برای او با بچه های دیگر بگذارید. او از هرچیزی که در مدرسه، خیابان، باشگاه و یا مکان های بازی برایش رخ می دهد با شما صحبت می کند. هم چنین شما باید خواهر و برادرهای او را از دادن صفت تر سو به کودکتان منع کنید، حتی اگر دیگر فرزندان شما کوچک هستند می توانید آن ها را گرد هم جمع کنید و برایشان توضیح دهید که خواهر و برادر کوچکتان به کمک و تشویق شما نیاز دارد، تقویت علاقه با پدر ، مادر ، خواهر و برادرانش باعث می شود که بیش تر نسبت به آنان حس اعتماد داشته باشد و بداند کسی هست که حمایتش می کنند و هر زمان که نیاز باشد کنارش خواهند بود. در کل کودک ممکن است مبتلا به اضطراب درونی ساده یا همان ترس باشد، اگر احساس کردید که ترس کودکتان غیر عادی است و بسته به زمان افزایش پیدا می کند و ترس جدیدی از خود می سازد و به طور واضح به رابطه اش با محیط و فرزندان دیگر و درس و بازی اش تأثیر می گذارد باید او را نزد روان شناس کودکان ببرید. از بیش تر انواع ترس و نگرانی شایع در کودکان نگرانی از جدایی است. به این معنا که کودک می ترسد از خانواده اش جدا شود مخصوصاً مادرش. مانند این کودک نمی تواند از مادرش دور شود، حتی زمانی که با هم سن هایش بازی می کند مادرش را زیر نظر دارد. کودکانی که از نگرانی جدایی رنج می برند با مشکلات بزرگی روبرو می شوند، مثلاً هنگام درس خواندن یا مدرسه رفتن. این کودکان با عذر و بهانه های بسیار سعی می کنند مدرسه نروند، تمارض کرده و با شدت و به صورت عصبی شروع به گریه می کنند، به دلیل اینکه نمی توانند منزل را ترک کنند، و به محض اینکه خانواده شان بر ماندن آن ها در منزل و مدرسه نرفتن موافقت می کنند تمام نشانه های بیماری را مخفی نموده و به حالت طبیعی باز می گردند. نمونه این کودکان نیاز دارند با کمک روان شناس یا مشاور این حالت مرضی را درمان کنند و بهتر است این تشخیص نزد روان شناس کودک باشد. از مهم ترین درمان های مفید این حالت درمان رفتاری مخصوص کودکان است که در بسیاری از موارد منجر به بهبود چشم گیری می شود.
 
 
اختصاصی مجله تو زیبایی
مترجم : فرنوش خسروان

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید