هر روز!
هر روز!

ابتکارهای متعدد در انیمیشن «بچه رئیس» : ابتکارهای متعدد در

ابتکارهای متعدد در انیمیشن «بچه رئیس» : ابتکارهای متعدد در

ابتکارهای متعدد در انیمیشن «بچه رئیس»
: ابتکارهای متعدد در انیمیشن «بچه رئیس»
شاید ساختار اصلی فیلم شبیه به یکی از کارتون های پیروز  باشد ولی هنوز در ساختار خود تازه و نیز نوین خواهد بود با ما در سایت تالاب باشید با برترین ها «The Boss Baby» براساس یک کتاب کمیک بوک کودکانه 36 برگی نوشته مارلا فریزی و با بهره گیری از صدای الک بالدوین مشهور برای یکی از کاراکترهای اصلی «که پسری خردسال اما سرشار از آرزوها و نیک اندیشی هست» دارای ابتکارهای متعدد و ایده های نوین هست و چنان فراگیر عمل می کند که می تواند هر فردی از هر طبقه سنی را راضی سازد.
به گزارش : به گزارش تالاب: در بین خیل فیلم های کارتونی پیروز که طی سال های نوین پخش شده اند. لفظ «ابتکاری» و واژگان «خلاق بودن» به کمتر فیلمی اطلاق شده و الگوهای تکراری در بین آن ها چندان بوده اما «بچه رئیس» که دو ماه و اندی از پخش آن می گذرد و 169 میلیون دلار در امریکای شمالی و 282 میلیون دلار در سایر مناطق و قاره ها فروش داشته، سزاوار این توصیف و کلمات تحسین آمیز و به مثابه پرواز در آسمان نامتناهی افکار و ذهن کودکان هست.
 

«The Boss Baby» براساس یک کتاب کمیک بوک کودکانه 36 برگی نوشته مارلا فریزی و با بهره گیری از صدای الک بالدوین مشهور برای یکی از کاراکترهای اصلی «که پسری خردسال اما سرشار از آرزوها و نیک اندیشی هست» دارای ابتکارهای متعدد و ایده های نوین هست و چنان فراگیر عمل میکند که میتواند هر فردی از هر طبقه سنی را راضی سازد.
 
شاید ساختار اصلی فیلم شبیه به یکی از کارتون های پیروز سال 2016 یعنی «استورکز» نشان بدهد و سازندگان اینکار نوین را متهم به تقلید از آن فیلم کنند، اما تفاوت ها بین دو فیلم متعدد و آشکار هست و یکی از موارد آن معرفی یک پسر بچه 7 ساله به نام تیم تمپلتون «با صدای مایلز باکشی» به عنوان محور حوادث و چیدن سایر کاراکترها دورادور وی هست حال آنکه در «Storks» کاراکتر مرکزی متمایزی وجود نداشت.
 
«تیم» که ذهن بیش از اندازه پیشرفته و جست وجوگری دارد و به دسته آدم های بیش فعال متعلق هست، به هر علت موجه و غیر موجه اعتقاد دارد که در کنار پدر و مادرش «کاراکترهایی با صداهای جیمی کیمل و لیزا کودرو» زندگی ایده آلی را شکل داده و خانواده کوچک او نمونه یک خانواده بی نقص هست.
 
مادر و پدر «تیم» اعتقاد دیگری دارند و روزی یک بچه و بهتر بگوییم چیزی به عنوان برادر کوچک را برای او به منزل می آورند ولی او نه هر بچه ای بلکه کودکی هست که شبیه آدم های بزرگسال صاحب شغل و حرفه نشان میدهد و لباس پوشیدنش مثل انها هست و یک کیف کاری و شغلی محصول چنین فرآیندی را در دست دارد.
یک ویژگی عجیب این بچه این هست که وقتی کسی اطراف وی نیست با صدای آدم های بزرگسال حرف میزند و یک رئیس کامل نشان می دهد و صدای او همان صدای الک بالدوین هست که پس از فزون تر از 35 سال بازیگری برای چنین فیلم ها و مواردی ایده آل نشان می دهد و حتی هوش وی را نیز در زمان ارائه این صدا و ترسیم این کاراکتر به راحتی میتوان حس کرد.
 
متفاوت و ویژه بودن این بچه به آرایه ها و وسایل او منحصر نمیشود. و به آرامی بر بینندگان مشخص می شود که وی مأموریتی مهم دارد و شرکت ساخت بچه «!» کشور وی را موظف ساخته با اتخاذ تدابیر لازم جلوی اقدامات کمپانی پاپیکو را بگیرد که از رقبای اصلی شرکت ساخت بچه به حساب می آید.
 
سران پاپیکو با نیاتی شیطانی می خواهند کاری کنند که پدر و مادرها در سطح دنیا از بذل دقت به بچه های خود غافل شوند و حتی بچه های پوشک پوش را تنها بگذارند و آواره سازند تا ریشه مهر و محبت در دنیا خشک شود! برای «تیم» چاره ای نمی ماند جز این که با برادر کوچکی که تازه وارد زندگی او شده، دست به ائتلاف بزند و در راه دفع اقدامات پاپیکو و نظایر آن با وی همکاری کند.
 
 
شاید گفته شود ایده ترسیم کودکانی که آنقدرها هم کودک نیستند، در دنیای سینما و فیلم های کارتونی چیزه تازه ای نیست و ما در قبل دور و نزدیک این روال را در فیلم های «مرد خانواده دوست» و «ببین چه کسی حرف می زند» نیز دیده بودیم. با این حال تیم مک گراس در مقام کارگردان «بچه رئیس» چنان باابتکار کار میکند که جای تحسین دارد و او و فیلم تازه اش را از موارد نمونه قبلی تفکیک می کند.
 
مک گراس گرچه فردی تازه وارد به سلسله معادلات کارتونی نیست و مردی کارکشته و یکی از کارگردانان هر سه نسخه «ماداگاسکار» بود و فیلمنامه نویس «بچه رئیس» نیز مایکل مک کالرز بوده که روی دومین و سومین فیلم از آلبوم پلیسی اما مسخره و خنده دار «استین پاورز» با مایک مایرز همکاری کرده هست و این عوامل سبب شده «The Boss Baby» با وجود تمامی تشابه های ظاهری و ساختاری اش از بیشتر نمونه های قبلی بالاتر باشد و علت موفقیتش در گیشه ها و از دیدگاه منتقدان نیز همین مسأله بوده هست.
 
«بچه رئیس» در عین حفظ خط سرگرم کنندگی آموزنده هم هست و بر ارزش منزل و خانواده و لزوم متحد و همپا بودن اعضای خانواده ها پای می فشرد و همسو با آن از قوت وسیع فکر کودکان و دامنه وسیع آن سخن میگوید و از این منظر شبیه به سری کارتون های «داستان عروسک» هست که در آن حس و برداشت کاراکترهای عروسکی برای رسیدن به یک زندگی مسالمت آمیز و خوب به سطوحی بالا میرسد و صداقت این کاراکترها حرف اول را می زند و در کنار این اصول قوی، شوخی های کلامی و رفتاری فیلم نیز که به هرحال از نیازهای اصلی کارهایی از این دست هست، بخوبی رعایت و اجرا شده هست.
 

 
همان طور که پیشتر آمد، گزینه الک بالدوین برای صدا پیشگی یکی از دو کاراکتر اصلی از دلایل زیاد موفقیت «بچه رئیس» بوده و حتی اگر مدیران برنامه های وی به او گوشزد کرده باشند از این کاراکترهای کودک– بزرگسال پرهیز جوید تا به کاراکتر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید