هر روز!
هر روز!

از علم کلام چه می‌دانی؟ علم کلام، دانشی است

از علم کلام چه می‌دانی؟ 
 
 علم کلام، دانشی است

از علم کلام چه می‌دانی؟

علم کلام، دانشی است که عهده دار اثبات گزاره های دینی و دفع شبهات از ساحت عقاید آئینی است. در قلمرو هر دینی به منظور دفاع عقلانی از مبانی و ارکان فکری و اعتقادی آن دین و نیز تببین خردپذیر باورهای کلی آن، همچنین فراهم ساختن زمینه گسترش حوزه و قلمرو آن، شاخه ای از دانش بشری پدید آمده است که «کلام» نام گرفته است.
کلام در مغرب زمین همان «تئولوژی» است که مرکب از دو کلمه «تئو» و «لوژی» است. تئو کلمه‌ای یونانی و به معنی «خداست» و لوژی به معنی «شناخت» است و معادل آن عناوینی مانند: علم الربوبیات، معرفه الربوبیات و الهیات است. 


وظایف علم کلام
1- تفسیر و تبیین خردپذیر دین مورد نظر
نخستین وظیفه این علم که یکی از مهم‌ترین شاخه‌های علوم عقلی به معنی عام آن است، این بوده که با تبیین و تفسیر خردپذیر دین مورد نظر، زمینه استحکام ارکان اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جدید را که ارمغان دین جدید است، فراهم سازد.  دین جدید، نظامی متفاوت از نظام‌های پیشین ارائه می‌کند که بر اصول و مبانی ویژه‌ای استوار است.  تبیین این اصول به منظور تثبیت آن نظام فرهنگی ـ اجتماعی، در علم کلام انجام می‌پذیرد و از آنجا که مهم‌ترین جنبه ادیان که بر همه جنبه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی آن غلبه دارد، مبدأ پیدایش آن دین و در واقع الهی بودن آن است.  الهیات نیز نامیده شده است.
روش علم کلام، روشی عقلی است و برای تبیین احکام در گزاره‌های کلامی، از روش نقلی و شهودی استفاده نمی‌شود. اگر چه گزاره‌های نقلی و حتی مشهورات و مسلمات نیز می‌تواند به عنوان مقدمه دلایل کلامی به کار رود، اما کاربرد این گونه گزارهها به معنی اثبات نقلی احکام آن نیست
2- ارائه دفاعی خردپذیر در برخورد دین مورد نظر با فرهنگها و ادیان موجود
شکی نیست که هر دینی در جامعه یا قلمروی که ظهور می‌کند، با افکار و گرایش‌های منسجم، شناخته شده و با پذیرش ملت یا ملتها روبرو میشود که به طور کلی یا جزئی با اندیشه ها و دستورات دین جدید ناسازگار است، و بنابراین زمینه برخورد میان آن‌ها وجود دارد.  تبیین خردپذیر دین میتواند به موفقیت دین جدید در این برخوردها کمک نماید.

اگر چه حضور پیامبران و نیز معجزات و بینت آن‌ها، برای انسان‌های حق طلب حجّتی گریز ناپذیر است، و به همین دلیل دین جدید بدون استدلال‌های عقلی و کلامی مورد پذیرش قرار می‌گیرد. امّا وجود حسی پیامبران و معجزات آن‌ها تنها در برهه‌ای از تاریخ امکان‌پذیر است و پس از عدم حضور پیامبران بسیاری از دلایل قطعی آن‌ها بر آسمانی بودن و بی‌بدیل بودن تعالیم آن‌ها، تبدیل به امری تاریخی میشود که چه بسا اصل آن نیز مورد تردید قرار می‌گیرد. 
بنابراین پیروان ادیان برای صیانت از پیام آسمانی، علم کلام را تأسیس کردند تا از تردید پذیری پیام یاد شده کاسته و استناد آن را مبدأ آسمانی آشکار سازند و آن را از گزند حوادث عصری که به تغییرات عمیق میانجامد، حفظ نمایند.  از این گذشته فرهنگ‌های موجود که با حضور آسمانی و پرقدرت دین جدید منزوی شدهاند، با کاسته شدن از جنبه‌های معنوی و آسمانی دین جدید، دوباره وارد صحنه شده و با استفاده از تجارب گذشته و نیز به خدمت گرفتن محصول خرد آدمی به مقابله با دین جدید میپردازند.  از سوی دیگر، دین جدید نیز که به خاطر دور شدن از

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید