هر روز!
هر روز!

اشتباهاتی که نباید در تربیت فرزندتان مرتکب شوید : اشتباهاتی

اشتباهاتی که نباید در تربیت فرزندتان مرتکب شوید : اشتباهاتی

اشتباهاتی که نباید در تربیت فرزندتان مرتکب شوید
: اشتباهاتی که نباید در تربیت فرزندتان مرتکب شوید
اشتباهاتی که نباید در تربیت فرزندتان مرتکب شوید

به گزارش : کودک تان را از نمایش دادن احساساتش نترسانید
 
 برای شمایی که سال ها از روزهای کودکی فاصله گرفته اید، فهمیدن اینکه در ذهن فرزندتان چه می گذرد، کار آسانی نیست. تنها کاری که این روزها از دست شما برمی آید، این است که خودتان را جای کودک تان بگذارید و باتوجه به آنچه در ذهن خودتان می گذرد روشی برای مقابله با او انتخاب کنید یا همان طور که در گذشته با شما رفتار شده، با او هم برخورد کنید. اما روانشناسان کودک معتقدند الگوهای کهنه تربیتی برای خود ما هزار و یک مشکل ایجاد کرده و دلیلی ندارد که همیشه همان طور که خودمان قربانی اشتباهات والدین مان شده ایم، فرزندان را هم قربانی این روش های حل مسئله که به ارث برده ایم، کنیم. از طرف دیگر آنها فکر می کنند ساختار ذهنی کودکان آنقدر با ما بزرگ تر ها متفاوت است که روش های انتخابی مان همیشه نمی تواند نتیجه ای که انتظار داریم را به همراه بیاورد. با خواندن این مطلب می توانید اشتباهاتی که هر روز برای مقابله با کودک تان انجام می دهید را بشناسید و از عواقبی که با انجام دادن شان برای خودتان و او ایجاد می کنید باخبر شوید. اما نگران نباشید! ما به شما راه های جایگزینی را پیشنهاد می دهیم تا هم به هدف تان برسید و هم مشکلات دیگری را برای خودتان و کوچولوی تان ایجاد نکنید. اشتباه اول: دروغ مصلحتی می گویید؟ خانم «ش» وقتی از گریه های هر روزه کودکش قبل از رفتن به مهد کلافه شد، در خانه بغلی مهدکودک را به دخترش نشان داد و گفت اینجا را می بینی؟ اینجا خانه آقای پلیس است و بچه هایی که گریه می کنند را در آن نگه می دارند. اگر هنوز می خواهی مهد نروی من مشکلی ندارم! می توانی به خانه آقای پلیس بروی! گریه های دختر کوچولو همان لحظه تمام شد و بغض جایش را گرفت. خانم «ش» از آن روز به بعد دخترک را در سکوت به مهد می برد تا اینکه مربی مهد یک روز ماجرا را از او پرسید و گفت دخترک تمام روز درمورد آقای پلیس همسایه صحبت می کند. یک راه بهتر کودک تان را از نمایش دادن احساساتش نترسانید. او با تمام وجود از اینکه از شما جدا شود و به مهد برود، ناراحت است و به خاطر همین گریه می کند. اما این سکه روی دیگری هم دارد. او باید نظم پذیر باشد، خودش را با شرایطش انطباق دهد و هر روز برای رفتن به مهد آماده شود. حالا چه کار باید بکنید؟ گفتن دروغ های مصلحتی آسان و بسیار وسوسه کننده است اما ما پیشنهاد دیگری داریم. پیشنهاد ما نشان دادن کمی همدلی و صادق بودن است. می توانید وقتی گریه های کودک تان را می بینید، به جای عصبانی شدن یا تهدید کردنش، بگویید «می دانم که امروز دلت نمی خواهد مهد بروی! من هم واقعا بعضی وقتا دوست ندارم سر کار بروم. بعضی روزها دلم می خواهد در خانه بمانم، کمی استراحت کنم و بعد با تو به پارک بروم. اما آدم همیشه نمی تواند کارهایی که دوست دارد را بکند و گاهی باید با درنظر گرفتن شرایطی که برایش به وجود آمده، بپذیرد که راه دیگری ندارد و خودش را بیشتر عذاب ندهد. تو می توانی به مهد بروی و برنامه های خوبی که می خواستیم امروز صبح داشته باشیم را بعد از برگشتنم از سر کار انجام دهیم.» به این توصیه عمل کنید و به کودک تان نشان دهید درکش می کنید و متوجه ناراحتی اش هستید. او می تواند با کمک شما راه حل کنار آمدن بالغانه با چیزهایی که دوست ندارد را یاد بگیرد.

با خشم و اخم و تهدید با رفتارهای بد کودک تان مقابله نکنید
  اشتباه دوم: تهدید می کنید؟ می خواهید کاری کنید که فرزندتان هیچ وقت به حرف های شما گوش نکند؟ تهدید کنید اما عمل نکنید! می خواهید با شما لجبازی کند و هر وقت که می خواهد از شما انتقام بگیرد آن کار را تکرار کند؟ تهدیدش کنید! بچه های والدینی که بیش از اندازه از قوه قهریه استفاده می کنند و به خیال خودشان با اقتدار کودک شان را تربیت می کنند، کمتر از دیگر والدین به حرف آنها گوش می دهند. اینکه شما مدام با خشم و اخم و تهدید با رفتارهای بد کودک تان مقابله کنید، او را از انجام این کارها نمی ترساند بلکه انگیزه اش را برای اثبات اینکه از شما قوی تر است و می تواند حرف خودش را به کرسی بنشاند، بیشتر می کند. یک راه بهتر باور کنید اینکه شما آدم بده قصه باشید اصلا جالب نیست و عواقبی دارد که مقابله با آنها کار آسانی نیست. وقتی به کودک تان می گویید اگر بار دیگر کنترل تلویزیون را به زمین بکوبی هیچ وقت نمی گذارم به آن دست بزنی، می دانید کودک تان چه می شنود؟ «تا وقتی مامان سراغم بیاید و کنترل را بگیرد وقت دارم چند بار دیگر آن را به زمین بکوبم.» شاید به جای این تهدید کردن ها بهتر باشد کودک تان را با عواقب رفتارش کنترل کنید و بعد اگر چیزی تغییر نکرد، بدون تهدید کردنش او را متوقف کنید. مثلا با آرامش بگویید «اگر کنترل را روی زمین بزنی خراب می شود و دیگر نمی توانی تلویزیون را برای دیدن برنامه کودک روشن کنی!» بعد هم آن را از او بگیرید و جایی که نمی تواند برش دارد بگذارید. البته قبل از چنین توصیه هایی به سن کودک تان و قدرت درکش توجه کنید. اگر کودک تان هنوز یکساله نشده، بعید است که چیزی از حرف های شما دستگیرش شود، پس کافی است او را با تکان دادن انگشت و گفتن نه متوجه نادرست بودن کارش کنید و بعد کنترل را از او بگیرید. به جای اینکه بعد از این اتفاق با دوباره دادن وسیله به او گریه هایش را ساکت کنید، او را سرگرم بازی یا کاری که دوست دارد، کنید. اشتباه سوم: خودتان را کنار می کشید؟ تا به حال چند بار هنگام مقابله با رفتارهای بد کودک تان به او گفته اید «بذار بابات بیاد بهش می گم چکار می کنی!» شاید این راهکار کودک شما را بترساند و از ادامه دادن اشتباهش لااقل تا مدتی منصرفش کند، اما م

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید