مسیر سبز
مسیر سبز

بازخوانی قطعنامه 598 شورای امنیت خبرگزاری ایرنا: جمهوری اسلامی

بازخوانی قطعنامه 598 شورای امنیت
خبرگزاری ایرنا:  جمهوری اسلامی ایران به طور رسمی در 27 تیر 1367 خورشیدی، قطعنامه ی 598 شورای امنیت سازمان ملل را پذیرفت. هشتمین قطعنامه ای که در طول هشت سال جنگ تحمیلی عراق علیه ایران صادر شده بود و ایران با پذیرش آن حسن نیت خود را به جهانیان نشان داد.

عراق در 31 شهریور 1359 به خاک ایران تجاوز کرد. درباره ی حمله ی عراق به ایران می توان به علت هایی مانند: انقلاب اسلامی ایران و تحولات پس از آن، رقابت منطقه ای و سیاسی ایران و عراق، ویژگی های شخصیتی صدام حسین و خصومت دیرینه ی وی با ایران و ایرانی، اختلاف های دیرینه ی مرزی میان ایران و عراق اشاره کرد.

می توان گفت جنگی که حکومت بعث عراق به ایران اسلامی تحمیل کرد، نتیجه ی قدرت طلبی بیمار گونه ی صدام حسین و تصور نادرست او از اوضاع داخلی ایران، توان خود و اوضاع بین المللی بود.

نگرانی ها درباره ی گسترش دامنه ی جنگ و احساس خطر از احتمال برتری ایران در جنگ سبب شد که برخی از کشورهای منطقه ای و غربی به حمایت جدی از عراق برای تغییر موازنه ی جنگ به نفع این کشور بپردازند. آمریکا، شوروی، بسیاری از کشورهای غربی و کشورهای حاشیه ی خلیج فارس از عراق حمایت کردند.

این جنگ با فراز و نشیب های بسیاری روبه رو بود و قطعنامه های مختلفی در این مدت از طرف شورای امنیت سازمان ملل صادر شد که اغلب آنها یکسویه و به نفع رژیم عراق بود که جمهوری اسلامی از پذیرش امتناع می کرد.

قطعنامه 598، هشتمین قطعنامه ای بود که شورای امنیت سازمان ملل از ابتدای تجاوز علنی رژیم بعثی عراق به جمهوری اسلامی ایران صادرکرد. در ابتدای صدور قطعنامه 598 به دلیل نکات مثبتی که در این قطعنامه گنجانده شده بود از طرف جمهوری اسلامی اعلام شد که ایران جای بحث و گفت و گو در این قطعنامه می بیند و آن را نه رد کرد و نه قبول؛ اما سرانجام در 27 تیر 1367 ایران این قطعنامه را پذیرفت.

*متن قطعنامه 598

شورای امنیت، با تایید مجدد قطعنامه 582 (صادره 1986) خود، با ابراز نگرانی عمیق از این که به رغم درخواست هایش برای آتش بس، جنگ میان ایران و عراق به شدت گذشته با تلفات شدید انسانی و تخریب مادی ادامه دارد با ابراز تاسف از آغاز و ادامه جنگ، همچنین با ابراز تاسف از بمباران مراکز مسکونی غیر نظامی، حملات به کشتیرانی بی طرف یا هواپیماهای کشوری، نقض قوانین بین المللی انسان دوستانه و دیگر قوانین ناظر بر درگیری مسلحانه به ویژه کاربرد سلاح های شیمیایی برخلاف الزامات پروتکل 1925 ژنو، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به احتمال تشدید و گسترش بیشتر جنگ، مصمم شد به تمامی اقدامات نظامی بین ایران و عراق خاتمه بخشد، اعتقاد دارد که می باید یک راه حل جامع، عادلانه، شرافتمندانه و پایدار میان ایران و عراق به دست آید.

همچنین در ادامه با یادآوری مفاد منشور ملل متحد به ویژه تعهد همه ی دولت های عضو به حل اختلافات بین المللی خود از راه های مسالمت آمیز، به نحوی که صلح و امنیت بین المللی و عدالت به خطر نیافتد، با حکم به این که در جنگ بین ایران و عراق زمینه ی صلح حاصل شده است، با اقدام بر اساس مواد 39 و 40 منشور ملل متحد:

1- خواستار آن است که به عنوان یک قدم اولیه جهت حل و فصل (مناقشه) از راه مذاکره، ایران و عراق یک آتش بس فوری را رعایت کرده، به تمامی عملیات های نظامی در زمین، دریا و هوا خاتمه داده و تمامی نیروهای خود را بدون درنگ به مرزهای شناخته شده بین المللی بازگردانند.

2- از دبیرکل درخواست می کند که یک تیم ناظر ملل متحد را برای بررسی، تایید و نظارت بر آتش بس و عقب نشینی نیروها اعزام نماید و همچنین از دبیرکل درخواست می نماید با مشورت طرفین درگیر، تدابیر لازم را اتخاذ نموده، گزارش آن را به شورای امنیت ارایه نماید.

3- مصرانه می خواهد اسیران جنگی، آزاد شده و پس از قطع درگیری فعال کنونی، بر اساس کنوانسیون سوم ژنو 12 اوت 1949، بدون تاخیر به کشور خود بازگردانده شوند.

4- از ایران و عراق می خواهد با دبیرکل در اجرای این قطعنامه و در تلاش های میانجی گرانه برای به دست آمدن یک راه حل جامع، عادلانه و شرافتمندانه مورد قبول دو طرف در خصوص تمام موضوع های موجود، بر اساس اصول درج شده در منشور ملل متحد، همکاری نمایند.

5- از تمامی کشورهای دیگر می خواهد که بیشترین خویشتنداری را انجام دهند و از هر گونه اقدامی که می تواند منجر به تشدید و گسترش بیشتر جنگ شود، دوری کنند و بدین ترتیب اجرای قطعنامه حاضر را تسهیل نمایند.

6- از دبیرکل درخواست می نماید که بامشورت با ایران و عراق، مساله ی تفویض اختیار به یک هیات بی طرف برای تحقیق راجع به مسوولیت جنگ را بررسی نموده و در کمترین زمان به شورای امنیت گزارش دهد.

7- ابعاد خسارت های وارده در خلال جنگ و نیاز به تلاش های بازسازی با کمک های مناسب بین المللی، پس از خاتمه درگیری تصدیق می شود و در این خصوص از دبیرکل درخواست می کند که یک هیات کارشناس را برای مطالعه ی موضوع بازسازی و گزارش به شورای امنیت تعیین نمایند.

8- همچنین از دبیر کل درخواست می کند که با مشورت با ایران و عراق و دیگر کشورهای منطقه، راه های افزایش امنیت و ثبات منطقه را مورد مداقه قرار دهد.

9- از دبیرکل درخواست می کند که شورای امنیت را در مورد اجرای این قطعنامه مطلع نماید.

10- مصمم است برای بررسی اقدامات بیشتر جهت رعایت و اجرای این قطعنامه در صورت ضرورت جلسات دیگری را تشکیل دهد.

سرانجام قطعنامه ی 598 که مفصل ترین قطعنامه ی از سلسله قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل بود در 29 تیر تصویب و صادر شد.

آیت الله خامنه ای در 26 تیر 1367 خورشیدی نامه یی به خاویر پرز دکوئیار دبیر کل وقت سازمان ملل نوشتند: «ایران تصمیم گرفته است که رسما قطعنامه 598 شورای امنیت را به خاطر اهمیتی ک

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید