مسیر سبز
مسیر سبز

بهنام صفوی: انکار نمی کنم! صدایم شبیه رضا صادقی است

بهنام صفوی: انکار نمی کنم! صدایم شبیه رضا صادقی است

بهنام صفوی: انکار نمی کنم! صدایم شبیه رضا صادقی است
تماشا: بهنام صفوی از همان دسته خواننده هایی است که بخت و اقبال یک شبه به او رو کرد و در مدت کوتاهی توانست شهرت و محبوبیت زیادی به دست بیاورد. آنقدر مشهور که کنسرتش از پرفروش ترین کنسرت های بازار و تک آهنگ هایش نقل هر محفل جوانانه.

شاید وقتی سال 85 داست اولین تک آهنگش را که خودش ساخته بود و تنظیم کرده بود در استودیو ضبط می کرد، حتی فکر نمی کرد که روزی بتواند اینقدر محبوب شود که بیشتر جوان ها آهنگ «عشق من باش» اش را از حفظ باشند. اما این اتفاق افتاد و حالا باید حواس آقای ستاره به این می بود که این شهرت یک شبه، یک شبه هم از دست نرود.



آلبوم آرامش همان چیزی بود که بهنام صفوی به آن فکر می کرد. هر چند اقبال آلبوم اول را نداشت، اما بالاخره توانست یکسری از هواداران را راضی نگه دارد. صفوی مرد حاشیه ساز موسیقی هم هست. چه از روز اول که اتهام های زیادی به خاطر شباهت صدایش به رضا صادقی متوجه او بود، چه همین چند ماه پیش که یک دعوای حسابی با دو رفیق شفیقش یعنی سیروان و زانیار خسروی داشت.

هنوز هم این اتهام گاه و بی گاه به او زده می شود که دارد از رضا صادقی تقلید می کند اما حقیقتش این است که این حرف درست نیست. درست نیست چون رضا صادقی هیچ وقت سراغ خواندن آهنگ های شش و هشتی مانند آنهایی که صفوی خوانده اند نرفته است.

گفتگویی که می شنوید در فضای صادقانه ای انجام شد و بهنام صفوی هیچ جا نخواست تا از زیر جواب دادن به سوال در برود، با آنکه هنوز متهم است!

به نظر، شما پیشینه روشنی در زمینه موسیقی ندارید وروند به شهرت رسیدن شما بعد از آلبوم عشق من باش خیلی سریع اتفاق افتاد. می شود کمی در مورد سابقه تان در موسیقی پاپ برایمان بگویید؟

- من خوانندگی را سال 85 شروع کردم. با تک آهنگ تمنا که اینطوری شروع می شد «یه روزاومدی مث موج دریا ...» این آهنگ را به صورت اینترنتی منتشر کردم و اصلا آن روزها کسی من را به عنوان خواننده نمی شناخت اما این آهنگ خیلی زود معروف شد و بدون اینکه خیلی ها حتی اسم من را بدانند این آهنگ را گوش می کردند و دوست داشتند.

وقتی استقبال از این آلبوم را دیدم و اقبالی که مردم نسبت به آن نشان دادند، تصمیم گرفتم کمی این کار را جدی تر دنبال کنم. با آقای یحیی مشایخی که تهیه کننده آلبوم من بودند وارد مذاکره شدم و با ایشان مشورت کردم.

خب ایشان خیلی در این کار به من کمک کردند. کمی که جلوتر رفتیم سیروان و زانیار خسروی به گروه ما اضافه شدند. اول قرار بود که سیروان یک قطعه از کار را برای من تنظیم کند که انصافا هم این کار را به بهترین نحو انجام داد.

در وسط این کارها من و سیروان روی یک ترانه از زانیار که بسیار ترانه خوبی بود و ماندگار شد کار کردیم. ترانه ای که فکر می کنم معروف ترین کاری هم هست که مردم از من به خاطر دارند. ترانه «عشق من باش». این ترانه در واقع حاصل همکاری مشترک من، سیروان و زانیار خسروی بود. فکر می کنم موثرترین کار در شهرت من بود.



خب قبل از آن چه می کردید؟ اصلا فعالیتی در موسیقی داشتید؟

- بله. فعالیت اصلی من قبل از «عشق من باش» تنظیم و آهنگسازی بود. فکر می کنم از سال 79 یا 80 من کار آهنگسازی را شروع کردم و در این مدت هم کارهای زیادی انجام دادم و با خواننده های زیادی هم کار کردم. معروف ترینش حمید عسگری که برایش کار تنظیم و آهنگسازی انجام می دادم. چندتا کار مناسبتی هم انجام دادم که معروف ترینش ماه غریب بود.

کار کودک هم انجام می دادم. کار کودک من هم مربوط می شود به برنامه کودک چرا و چیه که با بنیامین بهادری با همدیگر کار می کردیم. در واقع تخصص اصلی من آهنگسازی و تنظیم در موسیقی پاپ است و بعدها هم به خاطر علاقه و هم به خاطر تجربه هایی که در این سال ها کسب کردم به سمت خوانندگی گرفتم. این اتفاق در سال 85 بالاخره افتاد.

از اول قصد داشتید که خوانندگی را به صورت حرفه ای دنبال کنید یا با معروف شدن تک آهنگ تان به این نتیجه رسیدید؟

- دوست داشتم که خوانندگی را دنبال کنم اما نه با این جدیت اما زمانی که تک آهنگ تمنا منتشر شد اوضاع خیلی فرق کرد. مخاطب در تصمیم گیری یک خواننده خیلی تاثیر دارد. وقتی دیدم که مخاطبانم این کار را پسندیدند و خیلی زود در بین مردم معروف شد،؛ تصمیم گرفتم ماجرای آلبوم خودم را خیلی جدی تر پیگیری کنم.

از زمان انتشار تک آهنگ تمنا تا انتشار آلبومتان کار دیگری منتشر نکردید؟

- چرا. یک تک آهنگ دیگر به اسم خسته شدم منتشر کردم که البته بیشتر حالت دموی آلبوم داشت چون به فاصله کمی قبل از آلبومم منتشر شد.

شما پیش از این در زمینه آواز کلاسیک یا پاپ تجربه ای داشتید. یعنی آواز پاپ را به صورت حرفه ای یاد گرفتید یا اینکه همینطور تجربی پیش رفتید؟

- من کمی سلفژ کار کردم اما به خاطر اینکه کار آهنگسازی انجام می دادم از نزدیک درگیر سلفژ و آواز و اینها بودم. دوره تخصصی سلفژ طی نکردم اما روی این ماجرا خیلی تمرین کردم. این را هم بگویم که هیچ وقت شاگرد کسی نبودم. یعنی هیچ جا برای یاد گرفتن موسیقی، کلاس نرفتم و موسیقی پاپ را به صورت تجربی یاد گرفتم.



یعنی معتقدید برای کار کردن در موسیقی پاپ نیاز به هیچ آموزشی نیست؟

- ببینید، اصلا در ایران موسیقی کلاس بندی شده نیست. یعنی اصلا نمی توانید بگویید اگر شما فلان دوره ها را بگذرانید و فلان کلاس ها را بروید و رشته بهمان را بخوانید حتما موسیقیدان خوبی می شوید. مخصوصا در رشته هایی مانند صدابرداری که همه چیز تجربی است واقعا.

در یک سطح هایی کلاس آموزشی وجود دارد اما پیوسته نیست. من خیلی از بچه های پاپ را می شناسم که اصلا تحصیلاتی در زمینه موسیقی ندارند. خیلی از خواننده های معروفی که الان کار موسیقی می

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید