هر روز!
هر روز!

تعطیلات در ایران | نظرات گردشگران خارجی در مجله گاردین

تعطیلات در ایران | نظرات گردشگران خارجی در مجله گاردین

تعطیلات در ایران | نظرات گردشگران خارجی در مجله گاردین
: ایران به دلیل غنای آثار فرهنگی، تاریخی و طبیعی همواره مورد توجه جهانگردان و گردشگران از سراسر دنیا بوده و هست. شاید به دلیل تبلیغات منفی بر علیه این کشور بسیاری از گردشگران پیش از ورود به آن احساس تردید کنند و یا تصویر مبهمی از آن داشته باشند اما با ورود به ایران و گشت و گذار در چهارگوشه ی آن به شناختی متفاوت به آن می رسند و غرق در زیبایی های آن می شوند.
به گزارش : این بار یکی از نشریه های معتبر بریتانیایی به نام گاردین فضایی را به انتشار نظرات و تجربیان گردشگران در مورد ایران اختصاص داده است تا همگان با مراجعه ی به آن بتوانند دیده های خود را در مورد این کشور چهارفصل به اشتراک بگذارند. این مجله پیش از این نیز در مطالب و گزارشاتی به معرفی ایران پرداخته و تجربیات سفر به این کشور را از زبان گردشگران منتشر کرده بود تا تصویری واقعی از ایران را در ذهن مردم سراسر جهان شکل دهد.
در این دیدگاه ها نکات شیرین و متفاوتی در مورد کشورمان به چشم می خورد که دانستنشان حس خاصی را برایمان به ارمغان می آورد. در ادامه این نظرات و تجربیات  را از گردشگرانی که به ایران سفر کرده اند، را با یکدیگر مرور می کنیم تا حس خوب آنها را با یکدیگر شریک شویم….
با کارناوال همراه باشید…
: تعطیلات در ایران | نظرات گردشگران خارجی در مجله گاردین
صحرای شهر ابرکوه که میان یزد و شیراز قرار دارد، زمانی، به هنگام رونق جاده ابریشم، در وضعیت شکوفنده خود قرار داشته است. این شهر تا قرن ده میلادی بسیار مورد توجه بود تا آن که در اواسط قرن هفده مورد تهاجم افغان ها قرار گرفت و به طرز گسترده ای نابود شد. یک درخت سرو  4000 هزار ساله و کهن، یکی از بهترین کافه های ایرانی و عمارت فوق العاده آقازاده با بادگیرهای مرتفعش و ۱۹ دریچه چوبی که باد خنک را به درون خانه و عمارت منتقل می کنند. 
ممکن است شانس به شما رو کند و با امیر رضا ۱۲ ساله و جذاب آشنا شوید! او شما را به خانه اش دعوت کند و از شما با چای اسطخدوس زعرفانی و شیرین پذیرایی کند. 
اگر به اصفهان رفته اید، بازدید از زورخانه را از دست ندهید. کُشتی زورخانه ای قدمت ۳۰۰۰ ساله دارد و در اصل برای آموزش جنگجویان مورد استفاده بوده است. در این ورزش مردانی آزموده و ورزیده با نیم شلوارهایی چرمین، در میانه میدان می ایستند و همراه با موسیقی بلند و ریتمیکی ضرب می گیرند و هماهنگ حرکاتی انجام می دهند و آواز سر می دهند.
پیدا کردن زورخانه ها کار آسانی نیست، از محلی ها یا راهنماها بخواهید تا راه را به شما نشان دهند، در جایگاه تماشاچی بنشینید و از حرکات هیجان اگیزشان لذت ببرید. 
بریتانیایی ها اینو بدونین که احتیاجی به راهنمای تور ندارین. فرآیند دریافت ویزا به قدر کافی پیچیده و مشکل است، اما اگه یه آژانس یا یه ایرانی خواست که فرآیند درخواست شما رو تضمین کنه، این مقداری سخت میشه که بخواید تنهایی سفر کنید. 
سفر به تنهایی این امکان را برای شما فراهم می کند تا با مهمان نوازی گرم و مردمان کنجکاو ایرانی رو به رو شوید و دعوت های اجتناب ناپذیر چایی و استراحت در منزل شما را غافلگیر کند. حتم دارم به گونه ای با شما برخورد می شود که نظیرش را ندیده اید و این برخوردهای دوستانه و دعوت های محبت آمیز، می شود پر رنگ ترین بخش سفر شما به ایران. همان گونه که در طی سفر سه هفته ای من به ایران این گونه بود.
دماوند فاصله ای ۷۰ کیلومتری با شهر تهران دارد و یکی از زیبانرین شهرهای کوچک در ایران است. کوه دماوند بلندترین قله فعال اتش فشانی در آسیا است و همچنینی یکی از بهترین پیست های اسکی ایران، پیست آب علی در نزدیکی همین مکان قرار دارد. دماوند به آبشارهای طبیعی و جذاب آراسته شده و به سبب عسلش شهرت دارد. 
ورزنه شهر بیابانی کوچکی است که فاصله چمدانی با اصفهان ندارد. به میهمان خانه کوچک و عجیب قاپکار رسیدیم. در آن جا از شما با لب های همیشه خندان و انرژی بخش آقا رضا و شریکش روح الله استقبال می شود. خانم ها را با پوششی روشن و درخشان، برخلاف پوشش مشکی رنگ معمول می بینیند و اغلب با دقت به شما نگاه می کنند.
آقا رضا در ازای چند دلار، تالابی وسیع و فوق العاده، دهانه ای آتشفشانی، دریاچه نمکی با عظمت و در نهایت صحرای باشکوه ورزنه را زیر نور غروب آفتاب به شما نشان می دهد. 
پس از گشت و گذار لذت بخشی در راه شیراز به تهران، چند روزی را صرف رفتن به شمال غرب تهران و تبریز کردیم و به کوه های البرز رفتیم. در آن جا به دنبال قلعه های دور افتاده و قدیمی قرن های ۱۱ و ۱۲ در محله ی اسماعیل نیزاری به ویژه قلعه الموت و دژ لمبه سر بودیم. آنها با داشتن دره های خیره کننده، ارتفاعات بلند و چشم اندازهایشان تصویری از کاترز فرانسه را در یادمان زنده کردند. در این میان زرآباد قرار داشت که یک پایگاه روستایی ایده آل به نظر می رسید.
ابیانه یک روستای کوهستانی مربوط به قرن سیزدهم است که در ۸۰ کیلومتری جنوب کاشان قرار دارد. در این روستا، فرهنگ، آداب و رسوم، پوشش و گویش خاصی وجود دارد که در سایر نقاط ایران دیده نمی شود. در سال ۱۹۷۳ ابیانه به عنوان میراث ملی ایران ثبت گردید. خانه ها از گل و کاه و در دامنه ی تپه شکل گرفته اند و جاده ی باریک غیر آسفالتی، ر در سرازیری و سربالایی تپه قرار دارد.
زنان در این روستا روسری های رنگارنگی به سر می کنند که اندازه ی گلهای نقش بسته بر روی آن نشان دهنده ی وضعیت تاهل آنهاست. مردان متاهل نیز شلوارهایی گشاد از جنس ساتن به تن دارند. همانند سایر نقاط ایران، مردمان این روستا نیز بسیار مهمان نواز هستند و رفتار دوستانه ای از خود نشان می دهند.
اگر می توانید در شیراز ، یک شب اقامت کنید و یا حداقل یک وعده ناهار خوشمزه ی این شهر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید