هر روز!
هر روز!

جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد

جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد 
 جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد

جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد
جامعه هنوز طرح‌ سنتی می‌پسندد  
 گروهی سه نفره متشکل از مهسا فیروزکوهی و زهرا مقدم کارشناسان طراحی لباس و فاطمه متقی گلشن که در رشته گرافیک تحصیل کرده است، لباس‌هایی با عنوان «جاپا» طراحی می‌کنند. 
فیروزکوهی در گفت‌وگو با هنرآنلاین در مورد فعالیت‌های این گروه گفت: از سال 88 و در سال دوم دانشگاه فعالیت خود را ابتدا با ارائه زیورآلات و لباس‌هایی که چاپ دستی روی آنها انجام شده بود آغاز کردیم و از آن زمان تا به حال مجموعه‌های مختلفی ارائه کردیم.
فیروزکوهی افزود: در رشته طراحی لباس آموزش خیاطی فقط در حد این است که بدانی پایه الگو چگونه است و الگوسازی و دوخت را باید خارج از دانشگاه آموخت. برای افزایش خلاقیت هم دانشگاه کمک می‌کند اما همه چیز به عهده خود دانشجو است که دنبال مطالب برود و آنچه می‌خواهد را به دست آورد. طراحی لباس یک موضوع جهانی و علم روز است و باید همیشه مطالعاتی داشته باشیم تا خود را به روز کنیم.
او در مورد نکات رعایت شده در کارهای خود گفت: پایه کار ما این بود که هنر سنتی ایران را با پوشش مدرن تلفیق کنیم به همین دلیل ترجیح دادیم از المان‌های سنتی ایرانی استفاده کنیم. بعضی افراد با تصور اینکه یک نقش ایرانی است از آن استفاده می‌کنند، اما نمی‌دانند که نقش هندی است. ولی ما با تحقیق روی نقوش ایرانی یک مجموعه را بر اساس گلیم کار کردیم و در مجموعه دیگری از پوشش قاجار الهام گرفته و از تکه‌دوزی در کارها استفاده کردیم. در کارهای دیگری پارچه‌هایی که با هم سنخیتی نداشتند مانند جین و ابریشم خام را در کنار هم قرار دادیم تا کارهای جدیدی به وجود آوریم.

فیروزکوهی با بیان اینکه بخشی از کار گروه به تولید کیف اختصاص دارد، گفت: در یک مجموعه مانتو را به همراه شال و کیف و کمربند طراحی کردیم چون به نظر ما باید به کیف و شال خود هم اهمیت دهیم و خلاقیت را در آن هم پیاده کنیم. در طراحی و دوخت کیف‌ها سعی کردیم کارها شکل صنعتی داشته باشند و با وجود دست‌دوز بودن در الگوسازی آنها خیلی دقت کردیم که به کار صنعتی شبیه شود. همه کیف‌ها را خودمان می‌دوزیم چون پیچیدگی‌هایی در آنها هست که ممکن است یک خیاط نتواند آن را پیاده کند.
او افزود: در هر دوره با توجه به مدی که در ایران یا جهان وجود دارد سلیقه‌ها به یک سمت حرکت می‌کنند. تا سال گذشته المان‌های سنتی به صورت مستقیم روی کار استفاده می‌شد و جذابیت زیادی برای مردم داشت، ولی الان با توجه به اینکه جامعه ما با مد جهان پیش می‌رود سلیقه‌ها به سمت لباس‌های ساده‌تر رفته است. البته جامعه هنوز هم طرح‌های سنتی را می‌پسندد به شرطی که سبک بوده و رنگ و نقش زیادی نداشته باشند.
او در مورد شرایط کار طراحی لباس گفت: بازار کار طراحی لباس دو دسته است، طراحی و دوخت شخصی و تولید انبوه و فروش بوتیکی. ما قبلا چندبار سعی کردیم با تولیدی‌ها همکاری کنیم ولی آنها انتظاراتی دارند که بیشتر طراحان نمی‌توانند با آنها کنار بیایند، مثلا یک طرح خارجی می‌دهند و از شما می‌خواهند مثل آن را طراحی کنید. در نتیجه بسیاری از طراحان ترجیح می‌دهند شخصی کار کنند. بازار کار شخصی هم ایراداتی دارد، اول اینکه باید مخاطب خاص داشته باشید و اگر بخواهید با مخاطب عام ارتباط برقرار کنید مشکل پیدا می‌کنید.

فیروزکوهی ادامه داد: ما می‌خواهیم کیفیت کارهایمان بالا باشد و کسی که از ما خرید می‌کند دوباره به سراغ ما بیاید. اما داشتن کیفیت بالا باعث بالا رفتن قیمت‌ها می‌شود و در نتیجه مشتری‌ها ریزش می‌کنند. البته کسانی هستند که با قیمت بالا کارهای خود را عرضه می‌کنند اما آنها مخاطب خاص خود را پیدا کرده‌اند که می‌توانند لباس را با هر قیمتی که باشد تهیه کند. در سال‌های اخیر بازار طراحی لباس خیلی داغ شده در نتیجه هزینه همه چیز بالا رفته است. به عنوان مثال سالن‌هایی که برای نمایش لباس اجاره داده می‌شود هزینه خود را بالا برده‌اند و خیاط‌ها هم برای کار کردن با طراحان دستمزد بالاتری درخواست می‌کنند.
او در مورد سیستم آموزشی دانشگاه گفت: آموزش‌های دانشگاه دانشجو را به صورت دمیک تربیت می‌کنند و نکات تئوری را به آنها آموزش می‌دهند. اما آنچه در بازار کار مورد نیاز است را در دانشگاه نمی‌توان آموخت. دانشگاه فقط به دانشجوها خط مشی می‌دهد تا بتوانند خودشان را پیدا کنند. ما استادانی داشتیم که آموزش‌های مناسب کار در بازار را به ما دادند، اما دروس دانشگاه طوری نبود که دانشجو را آماده حضور در بازار کند. دانشجو باید خودش راه را پیدا کند و خیلی چیزها را از بیرون آموزش ببیند.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید