هر روز!
هر روز!

حکایت بیمه های توخالی حکایت دفترچه‌های رنگارنگ بیمه و

حکایت بیمه های توخالی 
 حکایت دفترچه‌های رنگارنگ بیمه و

حکایت بیمه های توخالی
حکایت دفترچه‌های رنگارنگ بیمه و خدمات سطح پایین و به عبارت دیگر شانه خالی کردن آن‌ها از تعهداتشان در پوشش بسیاری از ساده‌ترین و معمول‌ترین داروهای تجویز شده از سوی پزشک، اگرچه ماجرای جدیدی نیست، اما همین داستان تکراری، مردم و پزشکان را با چالش‌های جدی در امر درمان مواجه می‌سازد.


در بسیاری از کشورهای دنیا این بیمه‌ها هستند که بار سنگین عدالت در سلامت را به دوش می‌کشند، اما در کشور ما بیمه‌ها، خود به آواری بر سر سلامت جامعه مبدل گشته‌اند؛ آواری که منابع سلامت را به شکل کلان در اختیار می‌گیرد و برای تزریق آن به بدنه جامعه قطره چکان در دست، از عمل به تعهدات خود می‌گریزد.
شاید داروهایی که در لیست بیمه قرار دارند آنقدر قدیمی یا ارزان‌قیمت باشند که بیمه بودن یا نبودن آن‌ها نه به حال پزشک تاثیری دارد و نه به حال بیمار، استامینوفن یا قرص سرماخوردگی آنقدر‌ها هم گران نیستند تا اگر بیمه 50 تا 70 درصد هزینه آن را تقبل نکند، بیماران به دردسر بیفتند، اما بیمه‌های ما بسیاری از داروهای ساده و معمولی را که اغلب پزشکان تجویز می‌کنند تحت پوشش ندارند.
دکتر محمد رضا آقا اسماعیلی، متخصص اطفال یکی از پزشکانی است که با انتقاد از عملکرد بیمه‌ها به نسخه‌هایی با داروهای بسیار ساده و ارزان اشاره می‌کند؛ داروهایی که از معمول‌ترین داروهای مورد استفاده‌اند ولی هنوز بیمه‌ها از تحت پوشش قرار دادن آن‌ها شانه خالی می‌کنند. این متخصص اطفال به طور نمونه از یک داروی معمول برای کودکان یاد می‌کند.
به گفته وی «شربت آزیروسین» دارویی است که 5 سال از ورود آن به چرخه دارویی کشور می‌گذرد و حتی کارخانه‌های داخلی آن را تولید می‌کنند. این دارو با وجودی که تنها 1500 تومان قیمت دارد، پس از گذشت 5 سال هنوز بیمه نیست.
این پزشک که در منطقه محروم قوانات فارس خدمت می‌کند، تأکید دارد: شاید چنین مبلغی برای بسیاری از مردم کشورمان چندان سنگین نباشد، اما مردم مناطق محروم از پرداخت همین مبلغ نیز ناتوانند، گذشته از اینکه وقتی افراد در ازای بیمه شدن هزینه و حق بیمه می‌پردازند انتظار دارند در برابر این پرداخت‌ها حداقل خدمات را دریافت کنند، اما در عمل معکوس چنین روندی را شاهدیم.
این پزشک به لیست بلند بالایی از داروهای آزاد اشاره می‌کند؛ داروهایی که هنوز شورای عالی بیمه پوشش آن‌ها را تأیید نکرده است. این پزشک «شربت لوراتادین» را نمونه دیگری از داروهایی می‌دانید که هنوز در فهرست داروهای بیمه‌ای کشور جای نگرفته است. به گفته دکتر آقا اسماعیلی این دارو 10 سال است که از سوی پزشکان تجویز می‌شود، اما هنوز هم خبری از بیمه شدن آن نیست.
و این البته یک طرف ماجراست. طرف دیگر ماجرا که شاید به دلایلی مهم تر و حساس تر از بخش مذکور باشد هنگامی است که داروهای نایاب ، کم یاب و گران قیمت که مورد نیاز بیماران خاص است به علت تحت پوشش قرار نگرفتن توسط بیمه ها نیازمندان خود را دچار مشکلات عدیده ای می نمایند و این در حالیست که مسئولین از رسیدگی به این امر مهم و حیاتی کوتاهی می نمایند.
شاید چنین مبلغی برای بسیاری از مردم کشورمان چندان سنگین نباشد، اما مردم مناطق محروم از پرداخت همین مبلغ نیز ناتوانند، گذشته از اینکه وقتی افراد در ازای بیمه شدن هزینه و حق بیمه می‌پردازند انتظار دارند در برابر این پرداخت‌ها حداقل خدمات را دریافت کنند، اما در عمل معکوس چنین روندی را شاهدیم.
علم روز به روز پیشرفت می‌کند و پیشرفت‌های دارویی، یکی از محصولات حرکت رو به جلوی علم است.
داروهای ساده‌ای مانند قرص سرماخوردگی سال‌هاست که تحت پوشش هستند، اما انگار بیمه‌های ما همچنان از پیشرفت‌های روز دنیا عقب مانده‌اند و حتی در برابر آن‌ها مقاومت می‌کنند و از همین‌روست که به گفته دکتر مجتبی بور‌بور معاون اسبق برنامه‌ریزی کل دارو ومواد مخدر وزارت بهداشت برای ورود داروهای جدید به لیست داروهای تحت پوشش بیمه یک تا چهار سال زمان صرف می‌شود. این در حالی است که به طور یقین در این مدت زمان داروهای جدید و مؤثرتری به بازار دارویی دنیا عرضه می‌شوند و ما همچنان به دنبال بیمه کردن داروهای چند سال قبل هستیم.
دکتر بوربور در رابطه با روند بیمه‌ای شدن داروهای جدید می‌گوید: اولین شرط برای بیمه شدن یک دارو قرار داشتن آن در فهرست داروهای مورد تأیید وزارت بهداشت است. بنا به اظهار وی این دارو بنا به اقدام وزارت بهداشت، انتظار مردم و از همه مهم‌تر توسط ذینفعی که اغلب شرکت سازنده یا وارد کننده داروست به شورای عالی بیمه معرفی می‌شود.
پس از آن شورای عالی بیمه که متشکل از نمایندگانی از وزارتخانه‌های بهداشت و رفاه، روسای بیمه‌های اصلی کشور و افراد خبره و کار‌شناس است، فرم‌های مخصوصی برای داروهای جدید دارند و سرنوشت بیمه‌ شدن یا نشدن و همچنین درصد پرداخت بیمه برای داروی مذکور و در نهایت روند طولانی مدت بیمه شدن داروها در دست این کار‌شناسان است.

معاون اسبق برنامه‌ریزی کل دارو و مواد مخدر وزارت بهداشت در پاسخ به این سؤال که چنین روندی معمولاً چقدر طول می‌کشد پاسخ می‌دهد: معمولاً داروهای مخصوص بیماران خاص با سرعت بیشتری کار‌شناسی می‌شود، اما مطابق روند معمول بین یک تا چهار سال طول می‌کشد تا دارویی از اتاق کار‌شناسی شورای عالی بیمه عبور کند و وارد چرخه داروهای تحت پوشش بیمه شود.
وی با انتقاد از اینکه بسیاری از داروهای مهم بیمه نیستند، دلیل چنین چرخه ناسالمی را دولتی بودن بیمه‌ها و کار‌شناسی مغایر با مفاهیم اقتصادی در آن‌ها می‌دانید.
وی نیز تأیید می‌کند که لیست جالبی از داروهای بیمه‌ای در اختیار پزشکان نیست و این موضوع می‌تواند پزشک و بیمار را دچار سر‌در‌گمی کند. بور‌بور حتی رابطه را در بیمه شدن یک دارو مؤثر می‌داند چراکه به گفته وی اغلب دارو‌ها با فشار ذینفعان وارد چرخه بیمه‌ای می‌شوند.
این داروساز به کشورهای دیگ

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید