هر روز!
هر روز!

راههای درمان آرتریت پسوریاتیک راههای درمان آرتریت پسوریاتیک : راههای

راههای درمان آرتریت پسوریاتیک 
 راههای درمان آرتریت پسوریاتیک : راههای

راههای درمان آرتریت پسوریاتیک
راههای درمان آرتریت پسوریاتیک : راههای درمان آرتریت پسوریاتیک
: راههای درمان آرتریت پسوریاتیک
 
درمان آرتریت پسوریاتیک به شدت علائم، چگونگی تاثیر آن ها در زندگی روزمره و اینکه آیا آسیب یا تخریب مفصلی وجود دارد یا خیر وابسته است.
به گزارش : بعضی از افراد فقط زمانی که علائم بروز می کنند به دارو نیاز دارند.دیگر افراد برای درمان درد، تورم و کاهش آسیب جراحی به داروهای قوی نیاز دارند.
اثربخشی این داروها در برخی از بیماران هیچ چیز خارق العاده ای نیست.” در ادامه روش های درمان ذکر شده است.
 
فیزیوتراپی
چگونه کمک می کند: حرکت، انعطاف پذیری و عملکرد مفاصل تحت تاثیر آرتریت پسوریاتیک قرار می گیرد. یک پزشک فیزیوتراپی بیمار را به صورت منظم ورزش می دهد. تراپیست ها همچنین ممکن است به افرادی که دردی در دست های خود دارند نیز کمک کنند و به آن ها آموزش دهند چگونه فعالیت های روزانه را در محل کار و خانه با خیال راحت انجام دهند.
 
نکات مهم: استیون پگت، استاد پزشکی، روماتولوژیست و سرپرست پزشک در بیمارستان جراحی در نیویورک، توصیه می کند که همه بیماران یک درمانگر فیزیکی و یک درمانگر حرفه ای برای یادگیری تمرین ها و نحوه جلوگیری از سوء استفاده از مفاصل دارا باشند. او می گوید: “این روال، بخش مهمی از مراقبت است.”
 

درمان آرتریت پسوریاتیک
 
ضد التهاب غیر استروئیدی NSAIDs
اسامی: Advil، Motrin، Aleve، و غیره
چگونه کمک می کند: داروهای ضد التهاب باعث کاهش درد و التهاب می شوند. این داروها اغلب اولین داروهایی هستند که بیماران مصرف می کنند و ممکن است به تنهایی (اگر علائم نسبتا ملایم باشد) یا به صورتی ترکیبی با سایر داروها استفاده شوند.
 
نکات مهم: عوارض جانبی شامل خطر درد معده، یبوست و اسهال می باشد. خونریزی های دستگاه گوارش، آسیب کلیه، و فشار خون بالا نیز ممکن است عوارض جانبی در هنگام استفاده طولانی مدت باشند. همچنین ممکن است پسوریازیس را بدتر کنند.
 
داروهای اصلاح کننده بیماری ضد روماتیسم (DMARDs)
چگونه کمک می کنند: بسیاری از داروهایی که آرتریت پسوریاتیک را درمان می کنند، DMARDs هستند، اما متوترکسات (Trexall) شایع ترین آنها است. یکی دیگر سولفاسالازین(Azulfidine) است. آنها به صورت قرص وجود دارند و ممکن است چند هفته یا چند ماه مصرف آن ها طول بکشد. این داروها می توانند آسیب مفصلی را برطرف کنند (بر خلاف داروهایی که علائم را درمان می کنند).
 
نکات مهم: این داروها اغلب اولین درمان هستند، به خصوص اگر NSAID ها کمک نکند و یا آرتروز بدتر شود. عوارض جانبی شامل تهوع، درد معده و حساسیت به نور می باشد. مصرف کنندگان متوترکسات اغلب در هر یک تا سه ماه برای مشکلات کبدی یا سلولی خون بررسی می شوند.
 

داروهای ضد التهاب باعث کاهش درد و التهاب می شوند
 
هومیرا (adalimumab)
چگونه کمک می کند: آسیب مفصلی و علائم آرتروز را کاهش می دهد. هومیرا و چندین داروی آرتریت پسوریاتیک متعلق به یک زیر کلاس DMARD ها هستند که با مهار TNF)عامل نکروز تومور) عمل می کنند. TNF پروتئینی است که در بیماران مبتلا به آرتریت پسوریاتیک افزایش یافته و به طور مستقیم آسیب مفصلی ایجاد می کند.
 
نکته مهم: دکتر پاگت می گوید: مهارکننده های TNF که به عنوان بیولوژیک شناخته می شوند، خطر عفونت های جدی را دو برابر می کنند. دکتر Fohrman می گوید: با این حال، خطر ابتلا به عفونت هنوز هم بسیار پایین است. هومیاریا هر دو هفته تزریق می شود. درد در محل تزریق و سردرد نیز ممکن است عوارض جانبی آن باشند.
 
Enbrel (etanercept)
چگونه کمک می کند: آسیب مفصلی و علائم آرتروز را کاهش می دهد. همانند Humira Enbrel یک DMARD است که TNF را هدف قرار می دهد و باعث کاهش التهاب می شود و آسیب مفصلی را متوقف می کند.
 
آنچه باید بدانید: از آنجایی که Enbrel یک مهار کننده TNF است و سیستم ایمنی را سرکوب می کند، خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد، گرچه مطالعات نشان می دهد که عفونت معمولا جدی نیست. دکتر پاجت می گوید همه مهار کننده های TNF عوارض جانبی مشابهی دارند و در جلوگیری از آسیب های مفصلی و کاهش علائم موثرند. با این حال، Enbrel ساختار شیمیایی کمی متفاوت از Humira دارد و یک یا دو بار در هفته تزریق می شود.
 
ریمیکاد (infliximab)
چگونه کمک می کند: آسیب مفصلی و علائم آرتروز را کاهش می دهد. متعلق به گروه مهار TNF از DMARDs است.
 
آنچه باید بدانید: هر دو تا هشت هفته رمیکاد باید در بیمارستان یا کلینیک تزریق شود زیرا این تزریق داخل وریدی است و حدود دو ساعت طول می کشد. دکتر پیتگ می گوید یک چهارم دارو، یک پروتئین حاصل از موش است، بنابراین احتمال واکنش آلرژیک وجود دارد. مهار کننده های TNF سالانه ۱۵۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ دلار هزینه دارد.
 

تزریق کورتیزون به مفصل می تواند به طور موقت درد و التهاب را نیز کاهش دهد
 
سیمپونی (golimumab)
چگونه کمک می کند: یکی دیگر از مهار کننده های TNF که آسیب مفصلی و علائم آرتروز را کاهش می دهد، می باشد. دکتر فهرمان می گوید پاسخ بیماران به مهارکننده های TNF بسیار متفاوت است بنابراین گزینه های متعدد باید در دسترس باشند.
 
آنچه باید بدانید: Simponi، که توسط FDA در سال ۲۰۰۹ تایید شده است، یکی از مهارکننده های نوین TNF است و سابقۀ دیگر داروها را ندارد. اما داروهای خود تزریقی شبیه به دیگران است، مگر اینکه فقط یک بار در ماه داده شود. همچنین خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد و عفونت های تنفسی فوقانی شایع تر است. مانند دیگر مهارکننده های TNF، این د

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید