هر روز!
هر روز!

روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر

روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر

روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر در کربلا چه گذشت
این پرونده در مورد روز عاشورا بر اساس پژوهش های مستند و گزارش های محققان عاشوراپژوه در آثار و کتاب های علامه عسگری، علامه جعفری، دکتر شهیدی، دکتر سنگری و استاد حکیمی تهیه شده است.
به گزارش : به گزارش شهر مطلب ؛ آنچه از اذان صبح عاشورا تا قبل از نماز ظهر در سرزمین کربلا اتفاق افتاد…/ قدم به قدم با تاریخ واقعه کربلا
وضعیت عمومی روز عاشورا
زمان: ۶۱/۱/۱۰ هجری قمری، معادل ۵۹/۷/۲۱ شمسی (برخی ۵۹/۷/۲۰) و دهم اکتبر سال ۶۸۰ میلادی. وضعیت هوا: صاف و آفتابی اذان صبح به وقت محلی کربلا: ساعت ۴:۴۱ بامداد اذان ظهر: ساعت ۱۱:۴۷ اذان مغرب: ساعت ۱۷:۵۰ طلوع آفتاب: ۶:۰۳ (و بر اساس محاسبه ی دیگر ۶:۷ بامداد) غروب آفتاب: ساعت ۱۷:۳۱ طول روز (طلوع تا غروب): ۱۱:۲۸
تعداد یاران امام: ۱۴۵ نفر (۴۵ نفر سواره و صد نفر پیاده) روحیه ی عمومی یاران: استوار و نستوه، بی هراس از مرگ، سرشار از نشاط و عشق و معنویت که محصول عبادت شبانه و بصیرت عارفانه بود. تعداد سپاه دشمن: حدود ۳۰ الی ۳۳ هزار تن سواره و پیاده با آرایش، شمشیر زن، نیزه انداز، تیر انداز و سنگ انداز. روحیه ی عمومی دشمن: آماده ی قتل، غارت، در رؤیای صله و قدرت، کینه توز و بی رحم موازنه ی قوا: ۲۲۷ نفر مقابل یک نفر
آرایش جنگی سپاه امام حسین (ع): نعلی، مثلثی و ساعتی آرایش جنگی دشمن: مدور (چپ و راست)، ستون راست سواره نظام، میانه پیاده، چپ سواره نظام شعار سپاه امام: یا محمد(ص) شعار سپاه دشمن: یا خیل الله ارکبی (لشکریان خدا برخیزند!) این شعار پیامبر در جنگ بود!
فرماندهی کل لشکر حق: ابا عبدالله الحسین پرچم دار: ابوالفضل العباس(ع) فرمانده ی جناح چپ: حبیب بن مظاهر فرمانده ی جناح راست: زهیربن القین
فرمانده ی سپاه دشمن: عمر بن سعد بن ابی وقاص فرمانده ی پیاده: شبث بن ربعی پرچم دار: درید غلام عمر سعد فرمانده ی سواره نظام: عروة بن قیس فرمانده ی ستون چپ: شمر بن ذی الجوشن فرمانده ی ستون راست: عمروبن حجّاج زبیدی
شروع صبح: اذان علی اکبر(ع) نماز صبح امام، سخنرانی ابا عبدالله الحسین (ع) در جمع یاران، آرایش سپاه وضعیت زمین: خارزار، با پستی و بلندی وضعیت خیمه ها: آرام، تشنه، چشم به راه حادثه نوع سلاح: زره، کلاه خود، سپر، شمشیر، نیزه، خنجر، سنان، زوبین، تیر و کمان و دیگر لوازم جنگی.
روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر در کربلا چه گذشت : روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر در کربلا چه گذشت صبح عاشورا/ پیش از شروع نبرد
: روز عاشورا چگونه بود؟ + روز عاشورا از صبح تا عصر در کربلا چه گذشت
نخستین رویداد: وقت سحر، لحظه ای امام بر زمین نشست. در حالتی شبیه خواب قرار گرفت. وقتی برخاست، فرمود: (در برخی منابع خطاب به خواهرش) در خواب دیدم که سگانی چند بر من هجوم آوردند و در میان آنان سگی پیس (دو رنگ) بود که به من نزدیک تر می شد و گمانم آن است که قاتل من اَبرص (پیس) خواهد بود. در همان حال رسول خدا را دیدم که می گفت: فرزندم، تو شهید آل محمدی، که فرشتگان آسمان و ساکنان عرش اعلاء چشم به راه تواند. امشب، روزه ات را نزد ما خواهی گشود. بشتاب و درنگ مکن! این است رؤیای من، هنگامه ی رفتن فرا رسیده است و در آن هیچ تردیدی نیست.
حضرت زینب با شنیدن این سخنان بلند گریست و بر صورت خود نواخت. حضرت ابا عبدالله به او فرمود: خواهرم، صبور باش تا دشمن زبان به سر زنش نگشاید. این خواب در چند منزل راه نیز ذکر شده است. مهم این است که این خواب ها از جنس خواب های عادی و معمولی نیست، همچون خواب هایی است که پیامبر می فرمود: چشم خواب است و دل بیدار. نوعی مکاشفه و حالتی که صورت ظاهری آن، شبیه خواب است. اگر این خواب در نزدیکی های صبح عاشورا باشد، آخرین خوابی است که گزارش شده است.
آمادگی عمر سعد برای نبرد: صبحگاه عاشورا، عمر سعد نماز گزارد! آنگاه سپاه خود را برای حمله ی گسترده و سراسری آماده کرد. فرمانده سربازان شهر کوفه، عبدالله بن زهیر اسدی بود. فرمانده مذجح و قبایل اسد، عبدالرحمان بن ابی سیره، رهبر و فرمانده قبایل ربیعه و کنده، قیس بن اشعث بن قیس بود و رهبر قبایل تمیم و همدان حّربن یزید ریاحی که تنها حُّر به امام پیوسته بود و دیگران برای قتل امام و یاران، آماده شده بودند. عمرسعد لشکر بیست و هشت هزار نفری یا سی هزار نفری را سامان داد. میمنه (سمت راست) را به عمروبن حجّاج زبیدی و میسره (سمت چپ) را به شمربن ذالجوشن بن شرحبیل سپرد.
فرماندهی سواران به عهده ی عزرة بن قیس احمسی و پیادگان به عهده ی شبث بن ربعی یربوعی بود. عمر سعد پرچم سپاه را به ذوید (دُرید) غلام خویش سپرد. برخی فرماندهی جناح راست را سنان بن انس نخعی نگاشته اند. عمر سعد خود در قلب سپاه قرار گرفت.
تعداد سپاه عمر سعد: همگان نوشته اند که نیروهای تحت فرماندهی عمر سعد فقط از کوفه بودند و در میان آنان هیچ نیرویی از شام، مدینه، مکه و بصره نبوده است، تعداد آنان را ۱۷، ۳۰، ۲۲ ، ۶، ۲۸، ۵۰ هزار نفر نوشته اند. گاه نیز به اغراق ۱۰۰، ۲۰۰، ۱۲۰ و حتی ۸۰۰ هزار نفر نوشته اند.
دقیق ترین آمار حدود ۲۲ تا ۳۳ هزار نفر است. چون در آن فاصله نه امکان جمع آوری نیرویی در آن اندازه بوده، نه کوفه و اطراف، این مقدار (مثلاً صد هزار یا بیشتر) جمعیت داشته و نه تدارک چنین سپاهی از نظرگاه آذوقه و امکانات جنگی میسر بوده است. با عنایت به آمار یاران حسین (ع) که به طور دقیق روزانه به کوفه گزارش می شد، از نظرگاه نظامی، لشکر زیادی برای مقابله لازم نبوده است. ناسخ التواریخ فاقد هیچ گونه استناد تاریخی معتقد است که «عبیدالله بن زیاد پنجاه و یک هزار نیرو گرد آورد اما فقط سی هزار نیرو را به کربلا فرستاد و بقیه را برای احتمالات نگاه داشت و چون امام شهید شد، بقیه را به کربلا گسیل نکرد».
آمادگی اباعبدالله الحسین (ع) و یاران: ص

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید