هر روز!
هر روز!

زنان سرزمین من! زنان سرزمین من واژه ای که با

زنان سرزمین من! زنان سرزمین من واژه ای که با

زنان سرزمین من!
زنان سرزمین من واژه ای که با شنیدن آن نا خود آگاه برای هر کس بانوانی با چهره هایی متفاوت تداعی می شود.
بانوانی که با همه زنان دنیا متفاوت بوده و هستند ؛ چه در ظاهر و چه در نقش...
نقشی که زنان سرزمین من به دور از استفاده های ابزاری و تبلیغی دیگر زنان دنیا در پیشبرد اهداف کشورشان چه در خانواده و چه در جامعه ایفا می کنند.
 
یک سو زنان نسل گذشته ی شهرهایی که امروزه کلان شهر شده اند و نسل امروز روستاها و مناطقی که هنوز به یمن عدم حضوربی رویه ی تکنولوژی ماهواره و اینترنت دست نخورده مانده اند و در سویی دیگر زنانی  که پابه پای مردان در اجتماع ظاهر می شوند و هر روز ساعات زیادی را در بیرون از خانه و محل کار می گذرانند و اغلب فرصت زیادی برای پرداختن به رنگ سال و مد و... ندارند.
درسال های اخیر چهره هایی که شاید خیلی پر رنگ در ذهنمان تداعی می شود – مخصوصا در کلان شهری مثل تهران_ زنان و دخترانی است که ظاهرشان با نسل های گذشته شان بسیار متفاوت است . پوشش هایی که برخلاف اسمشان عمل می کنند وهرچند اینها همه ی زنان ایران زمین نیستند؛ اما در سرزمینی که روزی روزگاری زنانش به خاطر حفظ  چادرشان از خانه بیرون نمی آمدند و مردان غیرتمندش بخاطر اینکه حاضر نمی شدند نوامیسشان  بدون پوشش در جامعه حاضر شوند ،زندانی و شکنجه می شدند ، چهره ی کنونی شهر آزار دهنده است !
 
در چنین شرایطی برگزاری جشنواره وهمایش وگردهمایی وغیره به منظور سامان دادن به وضعیت مد ولباس با توجه به حفظ حریم ها و ارزش های این مرزو بوم و تغییرات و نیازهای نسل امروز لازم وضروری است .
و چه بسیار جامعه ما نیازمند کارشناسان متعهد و نو اندیشی است که لباس هایی طراحی کنند که علاوه بر شیک بودن ، کارآمد بودن و بومی بودن ؛ اسلامی باشد.
 
ما نمی توانیم به خاطر زیبایی ،فروش مناسب و اقبال بیشتر نسلی که شاید تعریف مناسب و صحیحی از پوشش وحجاب ندارند ، الگوهایی ارایه دهیم که گزینه ی اسلامی بودن را از آن حذف کرده باشیم.
 
 
یا اگر لباس سنتی و بومی طراحی می کنیم به گونه ای باشد که هیچ کدام از اقوام ایرانی جز در مواقع جشن ها ومهمانی هایشان قادر به استفاده از آن نباشند .

هرچند تلاش دست اندر کاران جشنواره ی زنان سرزمین من برای هیچ کسی پوشیده نیست؛
 
                                                                               ندا داوودی
                                                                               تبیان

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید