هر روز!
هر روز!

زوج درمانی زوج درمانی : زوج درمانی : زوج

زوج درمانی 
 زوج درمانی : زوج درمانی 
 : زوج

زوج درمانی
زوج درمانی : زوج درمانی
: زوج درمانی
یکی از مراجعات شایع به متخصصان بهداشت روانی مشکلات ازدواج و روابط عاطفی است‎
 
به گزارش : یکی از مراجعات شایع به متخصصان بهداشت روانی مشکلات مربوط به ازدواج و روابط عاطفی است . زوج درمانی راهی است برای حل کردن مشکلات و کشمکش های زوج هایی که خود به تنهایی قادر به حل مشکلاتشان نیستند. فرایند زوج درمانی شامل زن و شوهر، و یک فرد آموزش دیده و متخصص در این زمینه است که در خصوص احساسات و افکارشان بحث می کنند.
 
هدف در زوج درمانی کمک به زنان و مردان است تا همدیگر را بهتر درک کنند و اگر تصمیم دارند و یا می خواهند که تغییر کنند، به آنها کمک شود تا به خواسته و هدفشان برسند. در مقاله زیر ابعاد و شیوه های مختلف زوج درمانی به صورت پرسش و پاسخ مورد بررسی قرار گرفته است.
 
زوج درمانی فقط زن و شوهر را در بر می گیرد. بچه ها به درجات مختلف در معرض مشکلات زناشویی قرار می گیرند. آنها ممکن است سراسیمه و نگران شوند و مشکلاتی از خود بروز دهند که خود این کمک می کند به بهتر شدن روابط زناشویی یا این که بتوانند بیشتر به بچه ها توجه کرده و به آنها کمک کنند.
 
البته درمانی که در آن والدین و بچه ها هر دو شرکت دارا باشند، خانواده درمانی نامیده می شود که بر روی روابط بین اعضای خانواده تأکید دارد تا این که فقط بر روی زوج ها کار کند. البته ممکن است در بعضی موارد بحث ها به سوی مسائل زناشویی کشیده شود که در اینجا والدین باید مراقب باشند تا بچه ها مورد بی توجهی قرار نگیرند.
 
اغلب خانواده درمانگران (family therapists)  ( درمانی که در آن والدین و بچه ها هر دو شرکت دارا باشند  ;) عمدتا با زوج ها کار می کنند و اصطلاح “زوج درمانی” (couple therapy) به تدریج جایگزین اصطلاح قدیمی تر”ازدواج درمانی” (marital therapy) می شود.
 
زوج درمانی ممکن است بوسیله روانپزشکان، روانشناسان، مددکاران اجتماعی بالینی، پرستاران روانپزشکی، مشاوران روحانی، و خانواده درمانگرانی که دوره های مخصوص این کار را دیده اند و تحت نظارت برای انجام آن تعلیم یافته اند، انجام شود.
 
فرض درمانگری که در این حوزه کار می کند این است که ناراحتی و ناشادمانی که یک زوج با آن روبه رو هستند، چیزی بیش از مشکلات و علائم شخصی آنهاست. زوجی که به درمانگر مراجعه کرده اند ممکن است در مورد فاصله گیری عاطفی، نزاع بر سر قدرت، اشکال در ارتباط برقرار کردن، حسادت، خیانت و عدم ارضای جنسی و خشونت شکایت دارا باشند.
 
درمانگر به زوج کمک می کند که زندگی مشترک شان را مورد بررسی قرار دهند و تصمیم بگیرند که چه تغییراتی لازم است. آنها سعی می کنند سوء تفاهم های دوجانبه، انتظارات غیرمعقول، و تصورات بیان نشده ای که باعث تداوم تعارض میان آن دو می شود را برطرف کنند.
 
سیستم ها و الگوهای خانوادگی
نظریه “سیستم های خانواده” زمانی نظریه غالب در این حوزه بود و هنوز هم به عنوان یک راهنمای کلی برای زوج درمانگرها تاثیرگذار است. این نظریه بر الگوهای ارتباط، کنش و واکنش که محیط خانواده را ایجاد و تقویت می کنند، تاکید دارند.
 
در یک زوج ناشاد، این سیستم در برابر تغییرات مقاومت می کند، زیرا به یک تعادل ناسازگارانه رسیده است، درست به همان صورتی که علائم شخصی ممکن است در برابر تغییرات مقاومت کنند، زیرا باعث می شوند تعادل عاطفی فرد حفظ شود. زوج ممکن است به طور ناآگاهانه قواعدی برای خودشان گذاشته باشند که درست عمل نمی کند. درمانگر به زوج کمک می کند که از وجود این قواعد و الگوها آشنا شوند تا بتوانند آنها را تغییر دهند.
 
هنگامی که دو نفر به خوبی چه به صورت کلامی و چه غیرکلامی، ارتباط برقرار نمی کنند، هر یک از آنها ممکن است فکر کند که طرف مقابلش اصول معینی را پذیرفته است، در حالی که این طور نیست. برای مثال شوهر فکر می کند زنش پذیرفته است که او تا هر زمانی که فکر می کند ضروری است، می تواند سر کار بماند، اما زن فکر می کند که شوهرش فاقد اظهار این مسئله، پذیرفته است که در هنگام شام در خانه باشد. این وعده های اظهارنشده سوء تفاهم انگیز که ناشی از مشکل ارتباطی طرفین است، ممکن است امور جنسی، وضعیت مالی خانواده یا تعداد فرزندان را در برگیرد.
 
درمانگرانی که بر اساس نظریه سیستم های خانواده عمل می کنند، اغلب از مفهومی به نام “پیوند دوسویه” استفاده می کنند، موقعیتی که هنگامی ایجاد می شود که طرفین یک زوج پیام های متناقض به هم می فرستند – پیامی که آن را بیان می کند و پیام متناقضی که از طریق ارتباط خاموش عاطفی اظهار می کنند.  زوج اگر بخواهند تا رابطه خود را حفظ کنند، نباید این تناقض را بپذیرند یا به مقاصد پنهانی آن پاسخ دهند. درمان بر اساس نظریه سیستم های خانواده برای آشکار کردن و حل کردن مشکلاتی از این نوع طراحی شده است.
 
زوج درمانی رفتاری
رفتاردرمانی زوج ها سه نوع کمک را برای آنها فراهم می کند: تبادل رفتاری، تعلیم دادن ارتباط، و  آموزش مشکل گشایی.
 
در تبادل رفتاری، به هر یک از زوجین کمک می شود تا یک تغییر مطلوب در رفتار طرف مقابل را تعیین کند و طرفین موافقت می کنند با یکدیگر همکاری دوجانبه دارا باشند. درمانگر آنها را تشویق می کند تا آخر به این تعهد خود وفادار بمانند و نسبت به هم احترام نشان دهند. تعلیم ارتباط به زوج نشان می دهد تا چگونه به حساسیت به یکدیگر گوش دهند و نیازهای شان را فاقد اتهام زدن به یکدیگر بیان کنند. در آموزش مشکل گشایی، زوج یاد می گیرند چگونه موضوعاتی را که تعارض ایجاد می کنند، شناسایی کنند، راه حل های اختصاصی را پیدا کنند، به مذاکره بپردازند و مصالحه کنند.
 
بسیاری از ر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید