هر روز!
هر روز!

سرمایه مالی سرمایه مالی از موضوعاتی است که در بحث

سرمایه مالی سرمایه مالی از موضوعاتی است که در بحث

سرمایه مالی
سرمایه مالی از موضوعاتی است که در بحث راه‌اندازی هر سرمایه‌گذاری جدید مطرح می‌شود. سرمایه مالی سرمایه ایست که بانک‌ها در اختیار دارند و صاحبان صنایع آنرا بکار می‌برند.
بحث تامین مالی به خصوص در کشورهای در حال توسعه از اهمیت دو چندانی برخوردار است؛ کشورهای در حال توسعه به منظور پیشرفت در عرصه‌های مختلف اقتصادی نیاز به منابع مالی فراوان دارند. در این کشورها برخی از پروژه‌ها را با تامین مالی داخلی می‌توان انجام داد اما در پروژه‌های مهم و زیرساختي مورد نياز كشور كه امكان تامين منابع كامل آن توسط دولت فراهم نيست مانند پروژه‌های نفتی، گازی، پتروشيمی و بسياری از صنايع ديگر برای توسعه زير ساخت‌ها برخورداری از منابع خارجی بسیار جدی است.
انواع تامين مالي شامل دريافت وام كوتاه يا بلند مدت ٬ مشاركت در سرمايه گذاري٬ سرمايه گذاري به شرط خريد محصول٬ فروش سهام شركت يا صدور اوراق قرضه (البته دو روش آخر براي شركتهاي بزرگ مقدور است )و غيره انجام مي گيرد. تامین مالی پروژه‌ها چه مربوط به بخش دولتی باشد و چه بخش خصوصی یا از طریق منابع داخل کشور صورت می‌گیرد یا از طریق جذب منابع خارجی. در هر کدام از این روش‌ها گزینه‌های مختلفی وجود دارد که کارفرمای پروژه با توجه به نیاز خود از یکی از این دو روش پروژه خود را تامین مالی می‌کند. در ادامه هر کدام از این روش‌ها به تفصیل بررسی می‌شود.
روش‌های تامین مالی داخلی در دو گروه تامین مالی کوتاه‌مدت و بلندمدت مورد مطالعه قرار می‌گیرد. تامین مالی کوتاه مدت برای پشتیبانی سرمایه‌گذاری موقت در دارایی‌های جاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اعتبار تجاری: دریافت کالا و پرداخت وجه آن با فاصله زمان
وام‌های بانکی: دریافت وجوه مورد نیاز از بانک‌ها
وام‌های موسسات مالی تجاری: دریافت وجوه مورد نیاز از موسسات مالی
صدور اسناد تجاری: اوراق بهادار قابل مبادله که توسط واحدهای اقتصادی به سایر واحدها، بانک ها یا موسسات مالی فروخته می‌شود.
ابزارهای ويژه تامين مالی تامین مالی بلندمدت عبارت است از:
الف- سهام عادی: دارايی مالی است که بيانگر مالکيت در يک شرکت است
ب- سهام ممتاز: اوراق بهادار دارای سود ثابت و معين
ج- اوراق قرضه: اخذ وام در قبال صدور اوراق بهادار با نرخ بهره مشخص
د- اوراق مشاركت
ه- اوراق بهادار قابل تبديل به اوراق مشاركت يا اوراق قرضه:
اوراقي است كه سود معين دارد و صادركننده اوراق قرضه متعهد مي‌شود اصل پول و سود را در تاريخ معين پرداخت كند. اين اوراق چند كوپن سود دارند كه مثلاً هر سه ماه يكبار بايد به بانك عامل مراجعه كرد و با تحويل آن بخشي از سود را دريافت كرد.
بحث تأمين منابع مالي مورد نياز پروژه ها از مباحث اصلی انجام پروژه‌ها است. در اين میان موضوع جذب منابع مالي خارجي راهكاری مورد توجه برای تأمين مالي پروژه‌های با حجم مالي بالا مي‌باشد. در كشوري مانند ايران که نياز به ساختارهاي زير بنايي دارد، جذب منابع مالي خارجي امری بسیار ضروری است. آنچه به کشورها در جذب منابع خارجی کمک می‌کند وجود ثبات و امنيت در زمينه‌هاي اقتصادي، سياسي، قوانين و مقررات و عوامل و زمينه هاي مورد توجه هر صنعت و كشور براي جذب منابع خارجي مي‌باشد. تأمين مالی مي‌تواند در حالت كلي به دو شكل استقراض از بانک‌های خارجی يا موسسات مالی بين‌المللی يا به شكل سرمايه‌گذاری خارجي باشد. در ادامه روش‌هاي مختلف تأمين مالي خارجي بررسی مي‌شود.
در روش‌های استقراضی كشور سرمايه‌پذير وامي را از كشور يا موسسه وام‌دهنده دريافت ميكند و مکلف است که در سررسيدهای مقرر اقساط را بپردازد. در اين نوع روش‌ها كشور يا موسسه وام‌دهنده هيچ‌گونه ريسكي را نمي‌پذيرد و تمام ريسک‌ها متوجه وام‌گيرنده است؛ روش‌های قرضي كه مي‌توان از آنها به عنوان وام نام برد عمدتاً با تضمين بازپرداخت همراه مي‌باشند وجه مشخصه اين روش‌ها آن است كه بازپرداخت منابع مالي از سوي دولت يا بانک‌های تجاری تضمين مي‌شود. به عبارت ديگر ريسک برگشت سرمايه متوجه سرمايه‌گذار يا تامين كننده منابع مالي نيست و دريافت كننده منابع مالي از طريق ضامن كه همان دولت يا بانک تجاری مي‌باشد، ضمانت نامه‌ای مبني بر تعهد بازپرداخت منابع در سررسيد يا تعهد جبران خسارت بر اثر قصور دريافت كننده منابع به تامين كننده منابع مالي ارائه ميكند. كليه وام‌هاي تضميني خارجی، تسهيلات اعتباری و فاينانس و ... که توسط بانک‌های بین‌المللی، سازمان‌های پولی و مالی غیر بانکی، بانک جهانی، بانک‌های توسعه‌ای و منطقه‌ای مانند توسعه اسلامی، سایر موسسات مالی و حتی دولت‌ها ایجاد می‌شود، در اين طبقه‌بندی جاي مي‌گيرند. منابع مالي موضوع اين طبقه‌بندی بخاطر تضميني كه بر آن مترتب است در تراز پرداخت‌های كشور به عنوان بدهي دولت و سيستم بانكي تلقي مي‌شوند.
قراردادهای فاينانس بدين مفهوم هستند كه يک بانک يا موسسه تجاری خارجي وامي را به منظور عمليات معيني به كشور و يا شركت مشخصي پرداخت كرده و در واقع كنترلي روي هزينه كردن آن ندارد و بنابراين تعهدی نيز برای به ثمر نشستن طرح نداشته و در سررسيدهای تعيين‌شده‌ای اصل و فرع آن را از طرف قرارداد و يا بانک تضمين كننده قرارداد دريافت ميكند.
روش فاينانس يک روش كوتاه‌مدت انتقال سرمايه به كشور است، زيرا پس از فرا رسيدن موعد بازپرداخت وام، می‌بايست اصل سرمايه به همراه سود آن برگشت داده شود؛ بنابراين مهم‌ترين شرط در دريافت وام ارزی، تخصيص آن به طرح‌هايی است كه داراي توجيه اقتصادی بوده و نرخ بازگشت سرمايه معقولی را داشته باشند.
به طور كلی دو روش شامل فاينانس خودگردان و غير خودگردان براي تامين مالي پروژه‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در روش خودگردان، شركت دريافت كننده اعتبار بايد توانايي صدور كالا براي بازپرداخت اقساط تسهيلات به صورت ارز را داشته باشد.
اما در روش فاينانس غيرخودگردان، سرمايه لازم براي اجراي پروژه

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید