هر روز!
هر روز!

سرگیجه؛ علل، علائم و درمان سرگیجه؛ علل، علائم و درمان

سرگیجه؛ علل، علائم و درمان 
 سرگیجه؛ علل، علائم و درمان

سرگیجه؛ علل، علائم و درمان
سرگیجه؛ علل، علائم و درمان : سرگیجه؛ علل، علائم و درمان
: سرگیجه؛ علل، علائم و درمان
: سردردهای میگرنی شایع ترین دلیل ایجاد سرگیجه مرکزی است
 
به گزارش : اگر در دیکشنری خود نگاهی به واژه سرگیجه بیندازید با تعاریف زیادی روبرو خواهید شد. زمانی که در یک جای بلند ایستاده اید و از یک ساختمان بلند به پایین نگاه می کنید ممکن است دچار سرگیجه شوید. اگرچه احساس سرگیجه در این شرایط عادی است اما این گونه موارد تعریف پزشکی سرگیجه نیست و نمی توان در پزشکی از آن استفاده کرد.
 
در پزشکی، سرگیجه احساس چرخش سر( نوعی سرگیجه) است که در غیاب حرکت رخ می دهد و معمولا ناشی از پاتولوژی زمینه ای در گوش، مغز یا مسیرهای عصبی حسی است. در این مقاله در مورد دلایل ایجاد سرگیجه، نشانه های آن و روش های تشخیص صحبت خواهیم کرد. همچنین درمان های موجود برای افرادی که از این شرایط رنج می برند را نیز بیان خواهیم کرد.
 
حقایقی در مورد سرگیجه: سرگیجه احساس چرخش است. دوران سری که در سرگیجه تعریف می شود معمولا به خاطر اختلال در تعادل اندام هایی همچون گوش داخلی ، بخش هایی از مغز یا مسیرهای عصبی حسی است. سرگیجه محیطی به سرگیجه هایی اطلاق می شود که معمولا به خاطر مشکلات گوش داخلی رخ می دهد. سرگیجه مرکزی نیز به سرگیجه هایی اطلاق می شود که به خاطر وجود اختلال در سیستم عصبی مرکزی رخ می دهد. سرگیجه به جای اینکه یک شرایط پزشکی در نظر گرفته شود یک نشانه است.
 
سایر نشانه های همراه سرگیجه شامل از دست دادن شنوایی، وزوز گوش،تهوع، استفراغ یا احساس پری در گوش است. معاینات پزشکی ممکن است شامل معاینه گوش، استفاده از یک آزمون مانور یا انجام MRI یا سی تی اسکن باشد.
پزشک ممکن است مصرف داروهای خاص، سابقه خانوادگی، وجود میگرن ، صدمات ناشی از بیماری ها، عفونت های اخیر گوش یا آسیب به سر را مورد بررسی قرار دهند. برخی از انواع سرگیجه ممکن است بدون نیاز به درمان خوب شود. گزینه های درمانی دیگر شامل مانور Epley یا درمان علامتی است.
 
سرگیجه چیست؟ در اصطلاح پزشکی، سرگیجه نوعی دوران سر است. در این شرایط احساس می کنید شما یا اطرافتان در حال دوران یا حرکت است. اینگونه احساسات حتی زمانی رخ می دهد که هیچ حرکتی وجود نداشته باشد. در پزشکی سرگیجه به معنای ترس از ارتفاع نیست. در عوض ترس از ارتفاع یک واژه تشخیصی است که به ترس از بلندی اطلاق می شود و برای این وضعیت مناسب نیست.
 
افرادی که ترس از بلندی دارند سعی می کنند از این موقعیت ها دوری کنند و با قرار گرفتن در مکان های بلند دچار اضطراب می شوند. سرگیجه یک نشانه خاص است که ربطی به ارتفاع ندارد و به خاطر مشکلات پزشکی متعددی ایجاد می شود. پزشکان متخصصی که در کلینیک های مربوط به سرگیجه کار می کنند تعریف سرگیجه را به صورت تخصصی بیان کرده اند. این افراد سرگیجه را از سایر انواع دوران های سر متمایز می سازند و آن را بر اساس نشانه های موجود و دلایل ایجاد آن طبقه بندی می کنند.
 
سرگیجه از پیش سنکوپ نیز جدا شده است. در پیش سنکوپ احساس غش به فرد دست می دهد و عموما نتیجه کاهش فشار خون موقتی است. عدم تعادل نیز بحث جداگانه ای است که معمولا در افراد کهنسال دیده می شود. این عدم تعادل به خاطر تعادل ضعیف یا کمبود قدرت بدنی است. سبکی سر، اغلب با اضطراب مرتبط است و برخی از اوقات سرگیجه روانی نیز نامیده می شود.
 
چه چیزهایی باعث ایجاد سرگیجه می شود؟ اختلال در دو مورد زیر ممکن است باعث ایجاد سرگیجه شود: اختلال در تعادل ارگان هایی همچون گوش داخلی اختلال در بخش هایی از مغز یا مسیرهای عصبی حسی
 
سرگیجه محیطی: سرگیجه محیطی واژه ای است که علل مرتبط با گوش داخلی را در کنار یکدیگر جمع می کند. لابیرنت گوش داخلی دارای اندام های ریزی است که ارسال پیام ها به مغز را ممکن می سازد. زمانی که حرکت از موقعیت های عمودی وجود داشته باشد این موارد به اطلاع مغز می رسد، بنابراین بدن قادر است تعادل خود را حفظ کند. اختلال در این سیستم باعث ایجاد سرگیجه می شود و ممکن است به خاطر وجود عفونت یا سایر شرایط باشد.
 
عفونت های ویروسی در شرایط زیر دیده می شود:
آماس گوش درونی: آماس گوش درونی التهاب لابیرنت گوش داخلی و اعصاب دهلیزی ( اعصابی که مسئول رمزگذاری حرکات و موقعیت های بدن می باشد)است.
 
نورنیت دهلیزی: این گزینه مرتبط با التهاب عصب دهلیزی است.
نشانگان منییر نیز ممکن است به خاطر التهاب ایجاد گردد اما می تواند به خاطر عفونت ویروسی و نیز باکتریایی باشد.این نوع سرگیجه به خاطر فشار بالای مایع در محفظه گوش داخلی ایجاد می شود( تورمی که با عنوان هیدروپس آندولینفاتیک شناخته شده است). نشانگان منییر علاوه بر عفونت ممکن است به خاطر اختلالات متابولیسم یا سیستم ایمنی بدن باشد. سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم یا بی پی پی وی (BPPV) به خاطر اختلال در ذرات آزاد و شناور اتولیث ایجاد می شود.
 
این ذرات کریستال های کلسیم کربنات در داخل مایع گوش داخلی است که در طول حرکت، سلول های حسی مو را می کشد. بنابراین عصب دهلیزی را برای ارسال اطلاعات موقعیتی به مغز تحریک می کند. افرادی که مبتلا به BPPV هستند، حرکات طبیعی مایع اندولنف بعد از توقف حرکت سر نیز ادامه پیدا می کند.. سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم در زنان شایع تر از مردان است و معمولا افراد کهنسال را تحت تاثیر قرار می دهد.
 
در حالیکه بیشتر موارد خود به خودی است اما BPPV ممکن است به دنبال شرایط زیر ایجاد شود: آسیب به سر کاهش جریان خون در ناحیه مشخصی از مغز(ایسکمی ورتبروباسیلار) آماس گوش درونی جراحی گوش استراحت در بستر طولانی مدت
 
علاوه بر موارد ذکر شده، اختلال در گوش

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید