اخبار ورزشی
اخبار ورزشی

سنت گرایی جایگزین علم گرایی در فوتبال دکتر توحید سیف

سنت گرایی جایگزین علم گرایی در فوتبال 
 دکتر توحید سیف

سنت گرایی جایگزین علم گرایی در فوتبال
دکتر توحید سیف برقی درباره جایگاه علم در ورزش اظهار کرد: برای رسیدن به اهداف مترقی در حوزه ورزش علاوه بر اراده ،انگیزه و امکانات باید علم را نیز به خدمت گرفت. همچنین با توجه به پیچیدگیهای منحصر به فرد ورزش ، نیاز به علمی شدن ورزش اجتناب ناپذیر است اما چرا این شیب متناسب با وضعیت کشور نیست دلایل مختلفی بر آن متصور است که لزوم بررسی از نقطه نظر مدیریت، آسیب شناسی اجتماعی و...با این موضوع حیاتی است. به گزارش ایسنا ، وی یکی از معضلات عدم نفوذ علم به فضای ورزش را در بحث اجرای قانون عنوان کرد و افزود: کشور ما از نظر وضع قوانین برای علمی شدن با مشکلی مواجه نیست به طوری که علمی شدن ورزش قهرمانی و حرفه‌ای جزو اهداف ۱۴ گانه وزارت ورزش و جوانان است، اما در اجرای همین قوانین خوب طراحی شده،دچار مشکلات اساسی در سطح فدراسیونها ،باشگاهها و تیمهای ورزشی هستیم یعنی به زبان ساده نتوانسته ایم برای مسائل علمی مورد توافق ملی،فرایند مناسبی طراحی کنیم و اگر حتی طراحی هم انجام داده ایم ،نظارتهای بعدی ضعیف و ناکارآمد است. یعنی اینکه در فرایند اجرا و نظارت اصولا انسانهای مسئولیت پذیری نمی باشیم و این عدم مسئولیت پذیری در زمینه موضوعات علمی به اوج خود می رسد. هر جامعه‏ ای که افراد(مردم و مسئولین) در آن مسئولیت‏پذیرتر باشند مترقی تر هستند.عدم پذیرش مسئولیت در تمام زمینه ها بویژه علمی شدن ورزش در جامعه، نشانه عقب ماندگی آن جامعه است. متخصص پزشکی ورزشی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران خاطرنشان کرد: ورود مباحث علمی به بدنه ورزش در شرایطی که راس مدیریت ورزش را افرادی غیر تخصصی و غیر ورزشی تشکیل می دهد، سبب شده تا علم نتواند در چنین فضایی به راحتی نفوذ پیدا کند و در نتیجه سنت گرایی جای علم گرایی را گرفته است. وی افزود: زمانی که مدیران باشگاهها برای جذب یک بازیکن حاضرند میلیاردها تومان هزینه کنند اما برای سلامت بازیکنان خود از صرف هزینه امتناع می کنند چطور می توان مسیر ورزش را به سمت علمی شدن هدایت و جهت دهی کرد. زمانی که حرمت پزشکان و فیزیوتراپیستها در تیمها بعنوان بازوان علمی در زمینه پزشکی رعایت نمیشود میتوان به حضور علم در ورزش خوشبین بود. مسائل مرتبط با تغذیه،ریکاوری ،علم تمرین و یا روانشناسی و پرداختن به بعد روحی روانی ورزشکاران از دیگر مباحث مهم علمی است که به دلیل بی توجه بودن مدیران باشگاه ها به این موضوع همواره ورزشکاران دچار آسیب های شدیدی در جریان رقابت حساس و مهم می شوند که عواقب این کار بعضی وقت ها سبب می شود تا ورزشکار شانس قهرمانی خود را از دست بدهد ولی به رغم این مشکلات به تنها چیزی که مدیران توجه نمی کنند همین مساله است. سیف برقی گفت: واقعا چند تا از باشگاه های کشور به موضوع تغذیه ، روانشناسی و سایر مسائل علمی توجه و هزینه صرف می کنند یا دارای کادر پزشکی تخصصی هستند. این ها نشان می دهد که هنوز علم در ورزش به معنای واقعی نفوذ پیدا نکرده است، البته من نمی گویم که در راس مدیران باشگاه ها بجای افراد سیاسی، افراد دانشگاهی قرار بگیرند بلکه معتقدم این گونه افراد می توانند در کنار خود از مشاوران علمی و دانشگاهی و حتی غیر آکادمیک ولی خوشنام در زمینه علمی برخوردار باشند و روند فعالیت های باشگاه را به صورت علمی دنبال کنند. اتفاقا همین افراد غیر دانشگاهی ولی خوشنام در زمینه علمی، در بسیاری از موارد به خاطر نزدیکی با محیط ورزش برای ورزشکاران مقبولیت بیشتری دارند و تاثیر گذاری عمیق دارند. وی ادامه داد: زمانی یک فرد علمی می تواند در یک فضای باشگاهی عملکرد موفقی داشته باشد که بستر مناسب برای وی فراهم باشد نه اینکه در آن فضا عملکرد علمی وی زیر سوال برود، لذا در بعضی مواقع با وجود اینکه خیلی از مدیران باشگاه ها به مباحث علمی اعتقاد زیادی دارند اما چون بستر مناسب را برای افراد آکادمیک و علمی فراهم نمی کنند کار کردن در چنین شرایطی امکان پذیر نیست. همچنین حضور در دانشگاه و کسب مدرک به تنهایی برای یک قهرمان ملی یا مربی نمی تواند به منزله پیشرفت آن رشته ورزشی باشد. سیف برقی تصریح کرد: به رغم اینکه در تولید مقالات علمی نسبت به سایر کشورها حرکت روبه رشدی داریم ولی هنوز نتوانسته ایم در ارتباط دانشگاه با صنعت(ورزش) عملکرد مطلوبی داشته باشیم و این امر نشات گرفته از آن است که در این زمینه نیازسنجی مناسبی از ورزش در دانشگاهها نداشته ایم و آموزشها در دانشگاه مسیر صحیحی را طی نمی کند ودانشگاهیان مقالات و کارهای علمی خود را بر اساس نیازهای جامعه ورزشی و به صورت کاربردی هدایت نکرده اند و پایان نامه ها و پروژه های تحقیقاتی بجای ورود در صنعت، در گوشه کتابخانه ها جا می گیرند. وی هم چنین یکی از دیگر معضلات عدم نفوذ علم به فضای ورزش را در بحث مدیریت ها عنوان کرد و افزود: مدیران ورزش به خاطر ثبات مدیریت خود ،همواره دنبال نتیجه گیری هستند و اغلب در این زمینه محافظ کارانه ونتیجه گرا عمل می کنند. در حقیقت هیچ وقت به دنبال ارائه برنامه بلند مدت برای پیشرفت یک رشته ورزشی خاص نیستند. به طور قطع در چنین فضایی علم نمی تواند اثرات مثبت خود را بر جا بگذارد. متاسفانه بعضی مواقع شاهدیم مدیران ورزشی برای حفظ ثبات مدیریت خود ،پرستیژ علمی نیز به خود می گیرند ولی در عمل تیشه به ریشه علم می زنند و این نشان می دهد که فقط اصالت حرف وجود دارد نه عمل.البته از مدیرانی که سعی دارند حرف را به عمل تبدیل کنند و خون دل می خورند باید قدر دانی کرد ولی اینها همان دسته محدود مدیران مسئولیت پذیر هستند. این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: یک مدیر ورزشی زمانی می تواند این ادعا را داشته باشد که در جهت علمی شدن گام برمی دارد که بر تمام زمینه های مرتبط با علوم ورزشی اشراف داشته باشدو نسبت به اصول مدیریت شناخت کافی داشته باشد و معیارهای لازم برای مدیریت را کسب کرده باشد ولی کدام یک از مدیران ما واقعا از تمام ا

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید