هر روز!
هر روز!

صدقه، ولی بدون ‏پول صدقه، ولی بدون ‏پول : صدقه،

صدقه، ولی بدون ‏پول صدقه، ولی بدون ‏پول : صدقه،

صدقه، ولی بدون ‏پول
صدقه، ولی بدون ‏پول : صدقه، ولی فاقد ‏پول : صدقه ، مطلق کار نیک و محبتی است که شما میتوانید به فقیر و غنی ، به آشنا و بیگانه کوچک و بزرگ وزن ومرد از هر گروه و دسته ای داشته باشید صدقه دادن با شنیدن کلمه « صدقه‏ »، ذهن ها فورى سراغ کمک مالى به تهیدستان ‏یا انداختن سکه و اسکناسى در صندوق صدقات و امثال آن مى‏رود . باید دانست که شکل هاى عملى صدقه دادن تنها به این امور ختم نمی شود بلکه مى‏توان اهل صدقه بود، بى‏آنکه پولی خرج کرد. البته کمک هاى‏ مالى جاى خاص خود را دارند که در هر حال و هر جا خوب است؛ اما مهم توجه به وسعت دایره « نیکى ‏» است. صدقه، مطلق کار نیک و محبتی است که شما میتوانید به فقیر و غنی، به آشنا و بیگانه کوچک و بزرگ وزن و مرد از هر گروه و دسته ای داشته باشید. برای مثال، وقتی سنگ کوچکی را از مسیر راه در کوچه و خیابان برمی دارید که پای مردم به آن برخورد نکند، یا به کودکی لبخند می زنید که شاداب تر شود یا با هدیه ی یک قطعه شیرینی کودک گریانی را آرام می کنید، دست نوازش به سر یتیم می کشید و … همه از نوع صدقه است؛ به شرطی که با نهایت صداقت و صافی دل این عبادت را انجام دهید، زیرا که از کلمه صدقه، صداقت و اخلاص برمی خیزد . وقتی از امام صادق علیه السلام درباره کلمه « ماعون » در آیات سوره ماعون سؤال کردند، فرمودند : « هوالقرضُ تَفرِضهُ، والمعروف تَصنِعُهُ و مَتاعِ البَیت تُعیَرهُ و مُنهُ الزکوه ، ماعون به معنی قرضی است که به کسی می دهی و احسان و مساعدتی است که درباره بندگان خدا می کنی و وسائل و لوازم خانه ای است که به عاریت در اختیار دیگران قرار می دهی به عبارتی تمام زکات و صدقات جزء ماعون به حساب می آیند .»1 صدقه دادن و انفاق کردن ، نوعی باریدن است به طوری که آدمی از هرآنچه دارد، – چه موارد مادی و چه غیر مادی – می تواند بارش کند برای روشن تر شدن موضوع، از گفتار پیشوایان الهام ‏می گیریم. از رسول خدا (ص) نقل شده است که فرموند: هر مسلمان هر روز باید صدقه‏اى بدهد. وقتى پیامبر خدا (ص) چنین فرمود، برخى از اصحاب با شگفتى پرسیدند: یا رسول الله، چه کسى طاقت و توان این کار را دارد؟ حضرت – براى رفع ابهام و توضیح بیشتر و براى اینکه صدقه را فقط در انفاق مالى خلاصه نکنند – فرمود: برطرف کردن عوامل اذیت از سر راه مردم صدقه است، راهنمایى کردن جاهل به « راه‏ درست » صدقه است، عیادت کردن بیمار صدقه است، امر به معروف و نهى از منکر صدقه است و نیز پاسخ سلام دادن نیز صدقه به حساب می آید.2 حقیقتاً انسان با شنیدن این موارد، به شگفتی خواهد رسید که نیکی و احسان چه وسعتى دارد و ‏ذخیره‏سازى عملى صالح براى آن روز نیاز و احتیاج، چه آسان است، فقط کافی است راه آن را بدانیم و بر انجام آن همت کنیم. با توجه به مسایلی که بیان شد می توان گفت: صدقه دادن و انفاق کردن، نوعی باریدن است به طوری که آدمی از هر آنچه دارد، – چه موارد مادی و چه غیر مادی – می تواند بارش کند. فاقد چشم داشت، بارش کنید 1- عده زیادی صدقه را از سر معامله می دهند. بله درست است که در قانونمندی طبیعت هر چقدر بدهید می گیرید. اما چه بهتر که از سر گرفتن چیزی را نبخشد. چنین انگیزه ای برای دادن صدقه، خود مانع جذب موهبت های افزون است چرا که نوعی وابستگی در شما پیش آمده که «صدقه بدهم تا به این وسیله بیشتر بگیرم». یادتان باشد اگر الگویی برای عده ای کار می کند ولی اگر برای شما کار نمی کند، باید به دنبال ایرادهایی بگردید که در آن کار متوجه شما بوده است، چون فردی آن کار را انجام داده و نتیجه هم گرفته است. عده ای دیگر صدقه را از سر ترس می دهند. ترس از حوادث آسمانی، ترس از 70 بلا، ترس از چشم زخم، ترس از … نه اینکه اشتباه است. به هیچ وجه. لطف الهی آنقدر بیکران و بی انتها هست که حتی بارش از سر ترس هم بی پاسخ نمی ماند. اما یادتان باشد در پیشگاه الهی و در قانونمندی طبیعت، پاداش هر عمل نیکی، به نیت درونی پشت آن وابسته است. صداقت کمک کسانی هستند که چیزی را می بخشند اما در ذهن آن را نمی بخشند. حال این بخشش از هر نوعی که باشد کمک، هدیه، سوغات، کمک مالی و … مثلا سوال می کنند «چیزی که ما پارسال برای شما چشم روشنی آوردیم خوب بود؟» و … اینها بخشیده اند اما در ذهن نبخشیده اند و یادشان هست که چه داده اند و مدام آن را به خود یا اطرافیان و یا طرف مقابل گوشزد می کنند. 2- عده ای دیگر صدقه را از سر ترس می دهند. ترس از حوادث آسمانی، ترس از 70 بلا، ترس از چشم زخم، ترس از … نه اینکه اشتباه است. به هیچ وجه، بلکه لطف الهی آنقدر بیکران و بی انتها هست که حتی بارش از سر ترس هم بی پاسخ نمی ماند. اما یادتان باشد در پیشگاه الهی و در قانونمندی طبیعت، پاداش هر عمل نیکی، به نیت درونی پشت آن وابسته است. 3- و در آخر عده ای که صدقه را از سر عشق می دهند. این برترین نوع بارش است. می بارند بی هیچ واهمه ای، ترسی، توقعی، انتظاری. در کتاب هایی که اخیرا از نویسندگان غربی به چشم می خورد، واژه ای به نام «عشریه» دیده می شود. عشریه آن است که از سر عشق و بطور منظم یک دهم یا ده درصد از هرچه به دستمان می آید، برای خدا ببخشیم و بباریم. عده ای گمان می برند عشریه یا پرداخت منظم 10% از درآمد و هر پولی که به دستمان می رسد به نوعی همان خمس و زکات است که ابدا چنین نیست. خمس و زکات، یک تکلیف و «باید الهی» است. در صورتی که عشریه یک نوع صدقه است .3 گروه دین و اندیشه تبیان
: صدقه، ولی فاقد ‏پول

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید