هر روز!
هر روز!

صرع قابل درمان است صرع قابل درمان است : صرع

صرع قابل درمان است 
 صرع قابل درمان است : صرع

صرع قابل درمان است
صرع قابل درمان است : صرع قابل درمان است
: صرع قابل درمان است
یران :صرع مجموعه ای از اختلالات عصبی مزمن پزشکی است.
بنا به گزارش : در طول تاریخ مشاهیر و افراد نامداری از جمله سقراط، ناپلئون بناپارت داستایوفسکی، آلفرد نوبل، ونسان ون گوگ، لئو تولستوی و چند نفر دیگر با مشکل صرع دست و پنجه نرم کرده اند. مجموعه علائمی که نشان می دهند بخشی از مغز درست کار نمی کند و اختلالات مزمنی در عملکرد آن به وجود آمده است. مغز مرکز کنترل و ارتباطات بدن است که قدرت درک، ایجاد ارتباط، فهم مسائل، به یاد سپاری، قضاوت و انجام حرکات ارادی را تحت نظر دارد و هرگونه اختلال در روند عملکرد سلول های مغزی، کل بدن را با مشکل مواجه می کند که حملات صرع نیز از جمله این اختلالات است.
هر تشنجی صرع نیست صرع زمانی بروز می کند که سلول های مغزی از کنترل خارج شده و فعالیت بیش از حد طبیعی داشته باشند. این فعالیت بیش از حد به طور ناگهانی و در مدت زمان کوتاهی بروز می کند و ممکن است در نقطه خاصی از مغز رخ دهد و یا تمام مغز را درگیر کند. برخلاف باورهای رایج هر نوع تشنجی صرع نیست. این بیماری انواع مختلفی دارد و بین تشنج و بیماری صرع تفاوت وجود دارد. زمانی که سلول های مغزی به دلیل فعالیت بیش از حد از کنترل خارج می شوند تشنج ایجاد می شود.
تشنج واکنشی است که در شرایط مختلفی از جمله ضربه وارده به سر، مننژیت، سکته مغزی، مصرف بیش از حد دارو، اعتیاد به مواد مخدر و... امکان بروز دارد. اگر تشنج ها به صورت مکرر اتفاق بیفتند می توان گفت فرد به بیماری صرع مبتلا شده است. به عنوان مثال تشنج تب در کودکان بسیار شایع است. امکان دارد که هر کودکی همزمان با تب دچار تشنج بشود و این تشنج چند بار اتفاق بیفتد. اما این نوع تشنج ها را نمی توان صرع قلمداد کرد، بلکه به آن تشنج های ناشی از تب گفته می شود. خوشبختانه این مشکل در سنین بالاتر یعنی در پنج یا شش سالگی برطرف می شود و نمی توان گفت که این کودک دچار بیماری صرع شده است. همچنین ممکن است فردی به دلیل ابتلا به دیابت و افت قند خون دچار تشنج شود و نمی توان او را مبتلا به بیماری صرع دانست.
3 نوع رایج صرع /strong> صرع کوچک: صرع کوچک که در کودکان شایع است باعث می شود کودک به مدت چند ثانیه (کمتر از ده ثانیه) مات و مبهوت بماند. به این صورت که در این فاصله چند ثانیه ای کودک واکنشی به صدا کردن، تکان دادن، بغل کردن و... نشان نداده و هوشیار نمی شود. اما بعد از چند ثانیه کودک به حالت عادی برمی گردد. این مشکل در سنین مدرسه و با علائمی مثل افت تحصیلی رخ می دهد، به این صورت که کودک در حین نوشتن دیکته کلماتی را جا می اندازد یا والدین او را خیالباف یا بی توجه می پندارند. این نوع صرع با نوار مغزی تشخیص داده شده و درمان ساده ای دارد.
صرع نوجوانی: این نوع از تشنج با حالت گیجی بروز می کند. به این ترتیب که ارتباط فرد با محیط قطع شده و حرکات اتوماتیکی مثل ملچ مولوچ کردن، ور رفتن با لباس یا خودکار و... از خود نشان می دهد. این حالت برخلاف صرع کوچک طولانی تر بوده و حدود یک تا دو دقیقه طول می کشد. در این مدت شخص کاملا گیج است و هیچ واکنشی به اطراف نشان نمی دهد. بعد از اتمام حمله و بروز هوشیاری نیز چیزی به خاطر نمی آورد و دچار خواب آلودگی شدید می شود.
صرع بزرگ: در صرع بزرگ فرد بدون هیچ هشدار یا علائم قبلی، به طور ناگهانی دچار سفتی عضلانی شده و نقش زمین می شود. به این ترتیب که صدایی از گلوی فرد خارج و بدن او سفت می شود و برخلاف صرع های اشاره شده روی زمین می افتد. بعد از چند ثانیه بدن فرد شروع به تکان های غیرارادی می کند که به مدت یک تا دو دقیقه طول می کشد. امکان دارد در زمان تشنج فرد گوشه های زبان را گاز بگیرد و کف از دهانش خارج شود. بعد از چند دقیقه عضلات شل شده و حتی امکان بروز بی اختیاری ادراری نیز وجود دارد. این افراد نیز بعد از پشت سر گذاشتن حمله دچار خواب آلودگی شدیدی می شوند.
علل و عوامل بروز صرع در بیش از درصد موارد علت اصلی حملات صرع مشخص نمی شود. البته متخصصان مغز همیشه امیدوار هستند دلیلی برای بروز تشنج ها پیدا نشود و نتایج ام آرآی یا آزمایش ها طبیعی باشند، چون تشنج های بدون علت معمولا بعد از چند سال درمان به مرحله کاهش و سپس قطع داروها می رسند. فقط 10 درصد موارد صرع علل مشخصی دارند که شامل عوامل ژنتیکی، ضایعات مغزی مثل تومور مغزی یا رگ های نابه جا، سکته مغزی، اختلالات مادرزادی، اختلالات سیستم غددی و... است.

ضایعات مغزی یکی از علل بروز بیماری صرع می باشد.
روش های تشخیص صرع بهترین روش تشخیص، مشاهده حمله توسط پزشک است که معمولا امکان کمی دارد. شرح حال بیمار از زبان اطرافیان یا مشاهده فیلم گرفته شده توسط آنها کمک زیادی به تشخیص تشنج می کند. در مواردی که پزشک به نوع تشنج بیمار شک داشته باشد اقدام به بستری کردن او و ویدئومانیتورینگ می کند. یعنی این که الکترودهای نوار مغزی را روی سر بیمار گذاشته و او را بستری می کنند، سپس با دوربین فیلمبرداری تمام لحظات ثبت می شود.
در صورت بروز حمله علاوه بر نوار مغزی، فیلمی از بیمار گرفته می شود که مشاهده آن توسط پزشک متخصص کمک زیادی به تشخیص درست می کند. برای بررسی علل تشنج نیاز به ام آر آی و نوار مغزی است. در برخی موارد پزشک دستور بررسی های کامل غدد، کلیه و کبد را نیز می دهد. اما در برخی از انواع تشنج ها با شنیدن شرح حال بیمار یا مشاهده فیلم، تشخیص انجام می شود و نیازی به این آزمایش ها نیست.
درمان صرع بیشتر تشنج ها در اطفال دیده می شود که خوشبختانه اکثر آنها تا 25 سالگی درمان می شوند. در این فاصله بیمار دارو مصرف می کند و به تدریج میزان این داروها کاهش داده شده و در نهایت قطع می شود. در واقع عمده درمان تشنج ها بجز موارد اندکی که نیاز به جراحی دارند، درمان دارویی است. تشنج های سنین بالا معمولا در اثر م

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید