هر روز!
هر روز!

صفحه کلید زندگی : صفحه کلید زندگی : صفحه

صفحه کلید زندگی : صفحه کلید زندگی 
 : صفحه

صفحه کلید زندگی
: صفحه کلید زندگی
: صفحه کلید زندگی
 
به گزارش : «آ» : «آرامش» وقتی به سراغت می آید که «تلاش» کرده باشی. «ا» : «اعتماد به نفس» یک «سرمایه» است نه یک «کلمه»! «ب» : برای «بهتر» شدن زندگی ات، «بهتر» فکر کن! «پ» : چرک نویس های زندگی ات گاهی به «پاک نویس» احتیاج دارند! «ت» : «تفاهم» درک کردن نیازهای طرف مقابل است نه دانستن نیازهای خود! «ث» : «ثابت قدم بودن»، یکی از راه های «موفقیت» است. «ج» : «جرأت» با داشتن «ترس» به وجود می آید. «چ» : «چگونگی برخورد با مشکلات و نمی ها» مهم است، نه خود مشکلات و نمی ها! «ح» : «حاصل» هر زحمتی رحمت است؛ مطمئن باش! «خ» : «خداوند» دنیا را به تو نشان می دهد؛ تو خودت را به خداوند نشان بده! «د» : «داشتن ها» همیشه به انسان کمک نمی کنند؛ گاه این نداشتن هاست که موجب خلق آثار می شوند. «ذ» : «ذره ذره ی» زندگی ات را شکرگزار باش! «ر» : «رهاشدن» از درد، ابتدای پذیرفتن درد است. «ز» : «زشت یا دلپذیر»؛ این بستگی به نگاه تو دارد. «ژ» : «ژولیدگی و آشفتگی ظاهری» می تواند دلیلی بر ژولیدگی و آشفتگی درونی نیز باشد؛ از پایه شروع کن تا به اصل برسی. «س» : «سلامتی»، ثروتی ست که ثروت های دیگر را جذب می کند. «ش» : «شکرگزاری» یعنی رسیدن به «شادکامی». «ص» : «صادقانه» زندگی کن؛ صادقانه جواب بگیر. «ض» : جلوی ضرر را از هر جا بگیریم، منفعت است. «ط» : «طاقت داشتن» در برابر سختی ها یعنی روزه داشتن تا هنگام افطار (سختی ها می روند و جسم و روح پیروز می شوند.) «ظ» : «ظاهر» و باطن اگر به هم نزدیک شوند، آینه می شوی! «ع» : «عشق» به زندگی ست نه عادت به زندگی. «غ» : «غصه خوردن» هم چون سبزی نشسته است؛ غصه ها را بشور! «ف» : «فاتح» فردای خود شدن، «امروز» را می طلبد. «ق» : «قدرت» در دیدن معایب نیست؛ در گفتن محاسن است. «ک» : «کمک کردن» به دیگران درحقیقت، یک نوع کنترل دردهای خودمان نیز هست. «گ» : «گاهی» شعری زمزمه کن، عکس بگیر، مهمان دعوت کن، یادداشتی بنویس، گاهی از گِله و غصه دوری کن؛ ضرر نمی کنی! «ل» : «لحظه های» قشنگ زندگی ات را تکرار کن! «م» : «محبت» هم چون مادر، منتظر دعوت نمی ماند. «ن» : «ناامیدی» از ندانستن است! «و» : «وفای به عهد» اولین نشانه برای اعتماد دو قلب است. «ه» : «هدیه ی» خداوند به انسان ،«عقل» اوست. «ی» : «یاور» همیشه همراه، موبایل نیست؛ خداوند است!
 
 
 

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید