هر روز!
هر روز!

فراغت مدرن فراغت ، مال این روزهاست ، نه مال

فراغت مدرن فراغت ، مال این روزهاست ، نه مال

فراغت مدرن
فراغت ، مال این روزهاست ، نه مال آن روزهای پرمشغله ی گذشته که نان صبحانه را می پختند و آتش غذا را می ساختند و آب آشامیدنی را از سرچشمه می آوردند . فراغت ، مال این روزهای لوله کشی شده و ماشینی و مایکروویوی است . 
توسعه ی تکنولوژی و جای گزینی آن به جای نیروی انسانی ، فرصتی برای انسانها ایجاد کرد تا بتوانند اوقات خود را آن جور که دلشان می خواهد استفاده نمایند.
 
جامعه‌شناسان ، اوقات فراغت را لحظه‌هایی می‌دانند که فرد ، فارغ از کار و مسئولیت ، آن را بر اساس تمایل شخصی خود تنظیم می‌کند ؛و برنامه آن در مورد هرکس متفاوت است و به  سلیقه ، نیازهای روحی، سن و توان مالی فرد بستگی دارد.
 
ولی آنچه جای تامل دارد این است که لحظه لحظه ی "اوقات فراغت" در جامعه ی امروز،  نشان دهنده ی  "فرهنگ" جامعه است. به این معنی که چگونگی گذراندن اوقات فراغت افراد یک جامعه ، تا حد بسیاری معرف ویژگی‌های فرهنگی و میزان توسعه‌یافتگی آن جامعه است.
 
 بنابراین اگر طرح و نقشه ی زندگی و کار جوانان با برنامه‌هایی که برای اوقات فراغت خود تنظیم می‌کنند، مغایرت داشته باشد و یا تفریحات و فعالیت‌های فراغتی آنها با هنجارهای فرهنگی در تضاد ‌باشد ،  اوقات فراغت به یک مشکل اجتماعی بدل خواهد شد.
 
تا حالا از این زاویه به وقت های بیکاری نگاه کرده بودید ؟ احتمال می دادید همین ساعت های فراغت از کار و درس ، آینه ی فرهنگ جامعه شود ؟ می بینید ! زندگی خوبه ، ولی به این راحتی ها هم نیست . ما باید در مقابل لحظه لحظه ی عمرمان جوابگو باشیم . حتی زمانی که دلمان می خواهد آرام و بی خیال روی تخت خوابمان مقابل کولرگازی چرت بزنیم و به هیچ چیز و هیچ کس فکر نکنیم .همین می شود ساعات خواب جوانان مسلمان ایرانی ! انگار هیچ رقم نمیشود بی خیال قاعده و قانون زندگی شد . خوب زندگی یعنی همین . نفس به نفس ، عمری است که ناجوانمردانه می رود و التماس و زاری هم موثر در برگشتش نیست .
اوقات فراغت ، یعنی لحظه‌هایی که مال خودمان است. مال خود خودمان. مثل یک بوم سفید نقاشی که رنگ و تصویرش را برحسب سلیقه ی خودمان انتخاب می کنیم و می کشیم . رنگ هایی متنوع و زیبا ، به وسعت تمام زیبایی های جهان ، اما در وقتی محدود . یعنی ساعت‌های زندگی ما‌ن آن‌قدر نیستند که بشود به  راحتی از دستشان داد .
فراغت ، بخشی از ساعات ارزشمند عمر انسان است که نباید به بطالت و سردر گمی از بین رود. خداوند متعال درخطابی به پیامبر اکرم (ص) می فرماید:
«فإذا فرغت فانصب؛ ای پیامبر هنگامی که از کار مهمی فارغ می شوی، به مهم دیگری بپرداز.» (1)
یعنی نمی شود به بهانه ی اوقات فراغت هر کاری ‌بکنیم ، هر جایی برویم و سر ساعت‌های زندگی‌مان هر بلایی که می‌خواهیم بیاوریم.
وقتی فراغت ، فتنه می شود
پیامبر اعظم(ص) می فرمایند : «دو چیز است که مایه ی فتنه ی بسیاری از مردم است؛ تن‌درستی و فراغت.»(2)
فراغت ، فتنه می شود ، اگر پشت ماشین بنشینیم و صدای سیستم فوق ارتعاشی آن را تا آخر بپیچانیم . فرقی نمیکند موسیقی لس آنجلسی بگذاریم یا چیز دیگر ، مهم صدای انکرالاصواتی است که گاهی گلدان اتاق مرا در طبقه ی سوم آپارتمانم می لرزاند . مهم خواب بعد از ظهر بیماری است که می پرد و شاید حرفی بزند و آهی بکشد و شاید برایمان تبدیل به فتنه ای  شود .
 
فراغت ، فتنه می شود ، اگر با یک خط تلفن همراه ، ساعتها پای پیامک زنی و بولوتوس بازی با مزاحمت های مدرن امروزی اش بنشینیم و آخر ماه ، کلی پول قبض بدهیم .
 
فراغت ، فتنه میشود ، اگر ساعت ها با رفیقی شفیق ، خیابان گردی و پاساژگردی و پارک گردی کنیم و آخر شب ، از پادرد خوابمان نرود و مغزمان سوت بکشد از هجوم صداها و آدمهایی که از صبح تا شب از کنارشان رد شدیم و بهشان خندیدیم ؛ که حالا مثل اشباح سیاه نیمه شب به سراغمان بیایند و وجدانمان را غلغلک دهند و خواب شب را سلب کنند و ... .
 
فراغت ، فتنه می شود ، اگر برای گسترش روابط اجتماعی و فقط جهت کسب تجربه ، به پارتی های شبانه رویم و مدام صدای دوبس دوبس مثل پتک بر سرمان کوبیده شود و نور فلش مدام خاموش و روشن شود و چیزی بخوریم و دلمان بخواهد از پنجره به سمت ماه پرواز کنیم و ... .

فراغت ، فتنه می شود ، اگرساعت ها پای بازی های رایانه ای و ایکس باکس و پی اس نشستن را به خانه ی مادربزرگ و دسته جمعی سینما رفتن و مسافرت یک روزه ترجیح دهیم  . فتنه می شود ، چون حالا شماره عینکمان بالا رفته . چون گاهی آدم های بیرون از رایانه را هم مثل آدم های درون رایانه می بینیم و دلمان می خواهد در مقابل حرف بی ربطشان یک مشت جانانه بخوابانیم زیر چشمش و امتیاز بگیریم .
 
فراغت ، فتنه می شود ، اگر نه برای کسب دانش افزایی ، بلکه برای شناخت بیشتر آدم های احتمالا جنس مخالف ، در کلاس هایی که عنوانش مهم نیست مختلط بودنش مهم است شرکت کنیم و نه به حرف های استاد ، به نخ ها و اداها و نگاه ها  توجه کنیم و دل بدهیم و قلوه بگیریم و جگرکی راه بیندازیم و آخر سر ، فتنه اش جانمان را بسوزاند و در جوانی پیرمان کند داغ دلسوزش !!!
فراغت ، مزاحمت و مردم‌آزاری و زیر پا گذاشتن قوانین و وقت‌کشی و هر جور بی‌نظمی و بی‌بندوباری نیست .
فراغت ، مزاحمت و مردم‌آزاری و زیر پا گذاشتن قوانین و وقت‌کشی و هر جور بی‌نظمی و بی‌بندوباری نیست .اینها به قول پیامبر اکرم (ص)  ، مایه ی فتنه ی بسیاری مردم است.
امام سجاد (ع) اینگونه برای اوقات فراغت شان دعا می کنند:
«فإن قدّرت لنا فراغا من شغل فاجعله فراغ سلامة؛خداوندا! اگر بعد از مشغله، فراغتی را برای من قرار دادی، پس آن را فراغتی سالم قرار بده» و در ادامه می فرمایند:
 «لاتدرکنا فیه تبعة و لا تلحقنا فیه

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید