هر روز!
هر روز!

مرزبندی بین بازیهای دخترانه و بازیهای پسرانه مرزبندی بین بازیهای

مرزبندی بین بازیهای دخترانه و بازیهای پسرانه 
 مرزبندی بین بازیهای

مرزبندی بین بازیهای دخترانه و بازیهای پسرانه
مرزبندی بین بازیهای دخترانه و بازیهای پسرانه
 
در این مطلب به گفتگو با  خانم دکتر حلی ساز روانشناس کودک راجع به مرزبندی بین بازیهای دخترانه و بازیهای پسرانه می پردازیم.
مادر: ما یک پسر ده ساله و یک دختر شش ساله داریم، همسر من معتقد است که باید با پسرش بازی کند و من هم باید با دخترم بازی کنم.
پدر: خانم حلی ساز از آنجائی که خود شما بیشتر مطلع هستید یک سری بازیها مخصوص دخترها و برخی هم مختص پسران طراحی شده است و از آنجائیکه روحیات من با خاله بازی و عروسک بازی سازگار نمی باشد، بنابراین نمی توانم همبازی خوبی برای دخترم باشم و علاقه ای هم به این بازیها ندارم و از طرفی هم بازیهای خشن و بزن بزن هم مناسب روحیات دخترم نمی باشد و ظرافت و لطافت دخترانه او را کاهش می دهد.
مادر: اما دخترم همیشه دوست دارد که بازیهایی را با پدرش انجام دهد که برادرش با پدرش بازی می کند و فکر می کنم دختر من از این اینکه پدرش با او بازی نمی کند، خیلی ناراحت باشد.
مشاور:یعنی منظور شما این است که هیچ وقت دخترتان با پدرش بازی نمی کند.
پدر: نه اینکه دوست نداشته باشم که با او بازی کنم چه بسا اینکه بیشتر مواقع او را به پارک و سینما هم می برم و مدت زیادی را به صحبت کردن با او اختصاص می دهم و حتی گاهی  هم با او منچ و مار پله بازی می کنم اما انجام این بازیها برای او کافی نیست .از آنجائیکه بازیهایی که من با پسرم انجام می دهم متناسب با روحیات ما می باشد ،لذا دوست ندارم دخترم هم در این بازیها شرکت کند.
مادر: همسر من معتقد است که حتی بازیهایی را که او روی گوشی خودش می ریزد فقط  مختص پسرمان  میباشد و اگر دخترمان بخواهد  این بازیها را انجام دهد، باید از بازیهایی که روی گوشی من است استفاده کند.
پدر: گاهی مواقع دخترانی را مشاهده کرده ام که با پدرشان کشتی می گیرند و در بازیهای پسرانه شرکت می کنند در آنجا من احساس می کنم که آن  لطلافتی که برای  یک دختر لازم است ،با انجام چنین  بازیهایی کم رنگ خواهد شد .من دوست دارم که رفتارهای دخترم شبیه مادرش و پسرم هم شبیه من باشد به همین دلیل است که حتی در بازیهای گوشی ، اجازه نمی دهم که بازیهایی را که در آنها خشونت وجود دارد را انجام دهد ،شاید ناخود آگاه در روحیه او تاثیر گذار باشد .از اینها گذشته سن من چهل سال است و نمی توانم بازیهایی را با دخترم انجام دهم که مطابق خواسته او می باشد.
مشاور:آیا شما به عنوان مادر با پسرتان بازی می کنید.
مادر: من گاهی اوقات با او بازی می کنم .بر خلاف نظر پدرشان من معتقد هستم که هم دختر و هم پسر هر دو می توانند با والدینشان بازی کنند و در این زمینه هیچ منعی وجود ندارد.
مشاور: معمولاً پدرها در انجام بازیهایی که در ارتباط با نقش های جنسیتی  فرزندانشان می باشد ،بیشتر سخت گیری نشان می دهند و ترجیح می دهند که بازیهایی را انجام دهند که متناسب با جنسیت آنها باشد اما مادران کمتر با این مشکل مواجهه هستند و این مسئله برایشان از اهمیت کمتری برخوردار است .حتی در انجام بازیها خود پدرها هم سخت گیری بیشتری را در بازی با پسرانشان اعمال می کنند و فقط بازیهای خاصی را که متناسب با روحیات پسرانه آنها می باشد را انتخاب می کنند و از طرفی هم دوست ندارند که هر بازی که پسرشان انتخاب کرد را انجام دهند.
 
بنابراین خیلی از آقایان در واکنش نسبت به بازیهایی که فرزندشان متناسب با جنسیتش انجام می دهند ، احساسات خود را به خوبی نشان می دهند اما این به آن معنا نیست که دخترها فقط اجازه دارند با مادرانشان بازی کنند و پدرها هم بایستی با پسرانشان بازی کنند .دلیل آن هم این است که بازی کردن با بچه ها علاوه بر اینکه یک جنبه سرگرم کننده و لذت بخش برای آنها به شمار می آید ،پیامهای متفاوتی را به آنها می دهد و همچنین می تواند به آنها کمک کند تا با الگو برداری از آنها ، در حل برخی از مسائل به آنها کمک کند حتی اگر هدف از بازیها هم آموزش نباشد و صرفاً به جنبه سرگرم کننده آنها توجه شود، مطمئن باشید که در کنار آنها مزایای  دیگری هم  وجود خواهد داشت و مطمئن باشید که جنبه آموزشی حتی به میزان کم هم برای فرزندتان خواهد داشت.
 
به همین دلیل است که می گویم ،اینکه فقط به صرف اینکه مرد هستید ،فقط ملزم هستید که با پسرتان بازی کنید و دخترتان را از تجارب خوبی که می تواند با پدرش داشته باشد،محروم کنید، شیوه درستی نمی باشد.تحقیقات نشان داده است که معمولاً پدرها با دخترانشان بازیهای خشن تری را انجام می دهند  اما بازی مادران با فرزندان خود از لطافت بیشتری برخوردار است و در ضمن باز تحقیقات نشان داده است که بازی بچه ها بدون در نظر گرفتن جنسیت،به آنها کمک می کند که ارتباطات بهتری با هم سالان خودشان برقرار کنند و در نهایت کمک می کند که فرزندانشان از اعتماد به نفس بالاتری برخوردار شوند.بنا بر این با محروم کردن دخترتان از بازیهایی که می تواند با پدرش انجام دهد فقط او را از بازی محروم نکرده اید بلکه از خیلی از مزایای دیگر هم او را محروم کرده اید اما ناگفته نماند تا سن 6 سالگی اشکالی ندارد که دختر شما بازیهایی را که انجام می دهد متناسب با جنسیت او نمی باشد و مشکلی پیش نخواهد آمد .
 
چه بسا اینکه مشاهده شده است دخترانی که در این سنین ماشین بازی می کنند و پسرانی که به عروسک بازی علاقه مند می باشند ،البته همین پسران به بازیهای پسرانه نیز علاقه مند می باشند . همین که والدین احساس می کنند در این بازیها علاقه فرزندشان به یک حالت تعادل رسیده است، کافی است. اگر دختر شما از بازیهایی که در گوشی پدرش است ،استفاده می کند و گاهی اوقات هم در بازی با پدرش ،بازیهای پسرانه را انجام می دهد ،اشکالی ندارد و به این معنی نیست که بازیهای دخترا

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید