کاغذ دیواری
کاغذ دیواری
 لینک
062202.jpg

معماری داخلی مراکز درمانی

بی شک فضاها و ابنیه های متعدد جهت تحقق اهداف از پیش تعیین شده و مجموعه فعالیتهای ویژه ای طراحی می گردند، بنابراین نیازهای اقامتی، تفریحی، خدماتی، مهم تر از همه، عناصر روانی و زمینه های محیط رفتاری باید به صورتی، واحد و هماهنگ گردند؛ تا پاسخی درخور نیازها و الزامات کاربران محیط فراهم آید. در راستای تحقق این هدف بهره گیری از عوامل چشم پرکن و تزیینات تجملی نتیجه ای معکوس را در پی خواهد داشت. 
فضاهای درمانی از جمله کاربری هایی است که ارتباطات عملکردی و فضایی نقش اساسی در شکل گیری مجموعه داشته؛ لیکن مباحث معماری و زیباشناختی آن در بسیاری مواقع نادیده گرفته می شود. به دیگر سخن، عناصر روانی، ادراک فضا و حضور هنرمندانه جزو عناصر تزییناتی، غیرعملکردی و مغایر با معیارها و استانداردهای طراحی چنین ابنیه ای تلقی شده و ارتباطات عملکردی و فیزیکی فضاهای موجود، مهم و حیاتی بشمار می روند، به عبارت دیگر ارایه خدمات پزشکی بدون توجه به احساس رضایت مخاطب و کارکنان از فضا و جنبه های دیداری و بصری موجود صورت می پذیرد. 
اما امروزه طراحی داخلی جز لاینفک فضاهای معماری شمرده می شود که بی شک مراکز درمانی نیز از این قاعده مستثنا نبوده؛ بنابراین ایجاد انعطاف پذیری بالا، امنیت، صمیمیت و آرامش در محیطی که حضور در آن به معنای اضطراب و هراس است، علاوه بر آن که بر غنای مجموعه خواهد افزود، دغدغه های ناشی از حضور کاربر در محیطی ناآشنا، غیر خانگی و... را نیز برطرف می نماید. 
هدف از طراحی یک فضای درمانی، درمان فیزیکی افراد نیست؛ بلکه علاوه بر ارایه خدمات درمانی، تامین مناسبات روحی و روانی کاربران (بیماران و کارکنان) جز اساسی ترین اهداف چنین مجموعه هایی بشمار می رود.

اتاق اشیاء استریل: 
اندازه این اتاق دارای انعطاف پذیری بیشتری است اما بایستی به اندازه کافی فضای قفسه و کابینت وجود داشته باشد و بتوان به طور مستقیم از اتاق عمل به آن دسترسی داشت. به ازای هر اتاق عمل اشیاء استریل به مساحت تقریبی ده متر مربع نیاز است. 
اتاق تجهیزات: 
اگر چه دسترسی مستقیم به اتاق عمل ارجح است این کار همیشه ممکن نیست اگر دسترسی مستقیم امکان‌پذیر نباشد اتاق تجهیزات بایستی تا حد امکان نزدیک اتاق عمل باشد تا مدت انتظار کمتر شود. اتاقی به اندازه 20متر مربع باید در نظر گرفته شود. 
اتاق زیر مجموعه استریل: 
این اتاق را می‌توان مستقیم یا غیر مستقیم به بخش استریل اتاق عمل مرتبط کرد. این اتاق شامل یک بخش بهداشتی برای اشیاء استریل شده و یک بخش معمولی برای اشتباه غیر استریل است. تجهیزات آن بایستی شامل سینک، سطح انبار، سطح کار و استریل کننده‌های بخار باشد. وصل کردن یک اتاق زیر مجموعه استریل (ساب استریل) به چندین اتاق عمل می‌تواند مشکلات بهداشتی بوجود آورد که این کار نباید صورت گیرد. توجه داشته باشید که ابزار جراحی در واحد استریلیزه مرکزی آماده می‌شوند که خارج از محوطه جراحی قرار دارد.


اتاق گچ گیری: 
به خاطر مسائل بهداشتی، این اتاق نباید در محوطه جراحی باشد بلکه در محوطه بیماران سرپایی بایستی قرار گیرد در واقع اورژانس بیمار بایستی از لابی‌های مختلف عبور کند تا به اتاق عمل برسد. تجهیزات شرایط پس از عمل فناوری اتاق بهداشت و تهویه هوا: سیستم تهویه هوا جزئی حیاتی از فناوری اتاق بهداشت است نمونه معمولی آن از جابجایی کم،لزرش با سرعت ثابت حرکت هوا (m /s 45/0)استفاده می‌کند که تمام میکروبها و ذرات رها شده را به خارج می‌‌راند. یک سیستم دمنده جهت دار هوا نیز برای به حداقل رساندن لرزش هوا و یکنواختی آن هوا را به داخل اتاق عمل می‌‌دمد. بنابراین می‌توان به مقدار زیاد از ترکیب هوای آلوده و هوای تازه (هوای اتاق بهداشت) جلو گیری کرد. برای حفظ بهداشت و تمیزی تجهیزات جراحی به مسافتی به ابعاد تقریبی 00/3×00/3 متر نیاز است. همچنین سیستم تهویه هوا پیش از آماده کردن مقدار هوا مورد نیاز، از طریق تصویه، رقیق و فشرده کردن هوا سطح اجرام زنده هوایی را می‌‌کاهد. برای مثال برای اطمینان از آلودگی زدایی هوا بین اتاقهای عمل به15تا20 بار تعویض هوا در ساعت نیاز است. برای ایجاد منطقه‌ای در اتاق عمل که تا حد امکان فاقد جرم/ذره باشد از ورودی کنترل نشده هوا از طریق اتاقهای مجاور به داخل اتاق عمل بایستی جلوگیری کرد.این کار را می‌شود از طریق هوا بندی اتاق عمل (تمام درزها در طی ساخت بایستی پر شوند) و با تغییر فشار انجام داد (یعنی بالاترین فشار که در اتاق عمل است به تدریج در اتاق بیهوشی کمتر ودر اتاقهای دیگر به حداقل می‌‌رسد تا با بوجود آمدن تفاوت فشار هوا از اتاق عمل به اتاقهایی که به مراقبت کمتر احتیاج دارند حرکت کند) بنابراین پنجره‌های اتاق عمل بایستی دارای دریچه‌های مشبک تهویه هوا با قابلیت هوابندی کامل باشند . 
فعالیتهای جنبی: 
اتاقهای فعالیت‌های جنبی ضروری نیست که در نزدیکترین مجاورت اتاقهای عمل قرار گیرند. این اتاقها بوسیله راهرویی که مورد استفاه بیمار نباشد جدا شوند. 
اتاق پرستارها: 
ابعاد این اتاقها بستگی به بزرگی دپارتمان جراحی بیمارستان دارد. باید فرض شود که در هر تیم جراحی هشت عضو دارد(پزشکها،پرستارهای اتاق عمل، پرستارهای بیهوشی) اگر واحد جراحی دارای بیش از دو اتاق عمل باشند مناسب است که سیگاریها را از غیر سبگاریها جدا کرد. این اتاق راحتی باید دارای تعداد صندلی کافی، کابینت و یک سینک باشد. 
محل کار پرستارها: 
این اتاقها می‌‌بایستی دارای موقعیت مرکزی باشند و دارای شیشه‌های بلند تا راهروی کاری از آن طریق دیده شود. علاوه بر میز تحریر آنها باید دارای کمد و کابینت و دیوارهای بلند برای نصب برنام

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید