هر روز!
هر روز!

منطقه ممنوعه سجده گاه منطقه ممنوعه سجده گاه : منطقه

منطقه ممنوعه سجده گاه منطقه ممنوعه سجده گاه : منطقه

منطقه ممنوعه سجده گاه
منطقه ممنوعه سجده گاه : منطقه ممنوعه سجده گاه : سجده بزرگ ترین آرامش دنیا سرزمین وجودت را نگاه کن … پر از دست اندازها و ناهمواری های زیاد که باید برای هموار کردن شان همت کنی و وقت بگذاری … دست اندازهایی مانند حسد، کبر، دروغ، حرص و طمع، بی مسؤولیتی، بی تعهدی، شهوت پرستی، مقام پرستی، زرپرستی و … چیزهایی نیستند که بتوانی به سادگی با آنها دست و پنجه نرم کنی و یا از کنار آن به راحتی گذر و از آن بگذری …دست اندازهایی که اگر با آنها مبارزه نکنی، تمام هستی و انسانیتت را واژگون می کند و چیزی برایت باقی نمی ماند که به آن دل خوش کنی … . فکر می کنی چه راهی برای هموار کردن این پستی و بلندی ها وجود دارد؟ … هر معمایی به طریقی حل می شود و هر دردی، درمانی دارد … پس به یقین این پستی ها و بلندی ها را هم به راهی و شیوه ای می توانی هموار کنی … اما چه راهی؟ … . فکر می کنی چرا خداوند از من و تو خواسته که روزی 5 بار رو به قبله بایستیم و نماز بخوانیم و با خدا چه حرفی بزنیم؟ چه سودی دارد این نماز خواندن؟ … تا حالا فکر کردی به نماز … به عبادت … به نیایش با خدا … واقعا چه فایده ای دارد این نماز و رکوع و سجود و …؟ فکر نمی کنی عبادت، نماز، نیایش با خدا و … می تواند یکی از راه هایی باشد که بتوان به کمک آن این ناهمواری ها و پستی و بلندی ها را هموار کنی؟ … . فکر کن … وقتی سر بر زمین می گذاری و خدا را سجده می کنی، چه چیزی حاصلت می شود؟ … وقتی سر بر سجده می گذاری، یعنی تو بنده ای هستی، بی نهایت کوچک در مقابل صاحب و پروردگار بی نهایت بزرگ … سجده کردنت، نمایش و تمرین کوچکی نمودن و تنها جایی که کوچکی نمودن جایز و حتّی زیباست، سجده در مقابل یکتای بی همتاست که می توانی به وسیله این کوچک نمایی به عظمت های دلپذیر دست پیدا کنی …؛ پس یادت باشد که سجده گاه منطقه ممنوعه ای است که هیچ بیگانه ای نباید در آن حریم قدم بگذارد و عرض اندام کند … سجده گاه، فرودگاه الهی است که موحدان واقعی برای دست یافتن به یک سویی و یکتایی، در آنجا بر خاک خانه نشین شده اند و در انتظار نشسته اند تا به افلاک و ملکوت پرواز کنند … . یادت باشد که سجده گاه منطقه ممنوعه ای است که هیچ بیگانه ای نباید در آن حریم قدم بگذارد و عرض اندام کند … سجده گاه، فرودگاه الهی است که موحدان واقعی برای دست یافتن به یک سویی و یکتایی، در آنجا بر خاک خانه نشین شده اند و در انتظار نشسته اند تا به افلاک و ملکوت پرواز کنند … . یادت باشد که نماز به منزله کعبه و تکبیره الاحرام، پشت سر انداختن همه چیز غیر خدا و داخل شدن در حرم الهی است و قیام، به منزله صحبت دو دوست، و رکوع خم شدن عبد در مقابل آقاست، و سجده نهایت خضوع و خاک شدن در مقابل اوست و وقتی که عبد آخر نماز از پیشگاه مقدس الهی باز می گردد، اولین چیزی را که سوغات می آورد؛ سلام از ناحیه اوست.1 سجده یادت باشد که صورت سجده برای آرایش تن است و سیرت سجده برای آرایش سیرت و آرامش جان. در دل سیرت سجده، سیر و سلوک علمی و عملی خوابیده است. سیرت سجده بر خلاف صورت و برون آن که آرایش آرامش است، درونی ناآرام دارد که همان سیر الی الله است و ثمره بزرگ آن، رسیدن به «تطمئن القلوب» … یادت باشد که ثمره بزرگ سجده و سیر و سلوک در آن، همان «وَاسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ»2 می باشد … این آرامش بزرگ، برای انسان های بزرگ است؛ به همین خاطر است که امام حسین علیه السّلام «نماز خون» به پا می دارد و دین جدّش را کاربردی می کند و در میان بارش تیر بلا عاشقانه بر سر سجاده شد. وقتی سر بر سجده می گذاری؛ یعنی خدایا تو مرا از خاک آفریدی و از دل خاک خارج کردی و سجده دوم یعنی دوباره به خاک باز گردانیم و سر برداشتن از سجده دوم یعنی دوباره از خاک مرا بیرون خواهی آورد3 … یادت باشد … اگر افراد مقابل تو، زانوی شاگردی بر زمین بزنند، اگر همه انسان هم به تو اقتدا کنند، اگر همه جهان را هم تو هدیه بدهند، اگر اسمت را هم بر تابلوهای طلایی بنویسند، اگر نامت را در کتاب های آسمانی ثبت کنند، اگر تاریخ جهانی فقط به نام تو ثبت و ضبط بشود، اگر جایزه جهانی را هم به تو اختصاص بدهند، اگر تو را برای تفریح در شهر به شهرِ جهان بگردانند، اگر بتوانی بر تمام کرات، کره ماه و کیهان جهانی گشت بزنی، اگر تمام حرکات و سکنات زندگی ات، حتّی نفس کشیدن هایت جهت یادبود به فیلم کشیده و عکسبرداری شود و هزاران اگر و شاید دیگر…، اما نمی توانی ذرّه ای از آن آرامش آرمانی را به دست بیاری و کسی غیر از خدا نمی تواند تکیه گاه و پناهگاهت باشد… که غیر از خدا چه کسی می تواند ستار العیوب باشد؟ پدرت؟ جدت؟ مادرت؟ فرزندت؟برادر یا خواهرت؟ معلّم و یا دوستت؟ همسایه یا همشهری ات؟ بیگانه؟ … همه این ها اگر باشند، فکر کن چند بار می توانند و برای چه مدّت؟ یادت باشد که ثمره بزرگ سجده و سیر و سلوک در آن، همان «وَاسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ» می باشد … این آرامش بزرگ، برای انسان های بزرگ است؛ به همین خاطر است که امام حسین علیه السّلام «نماز خون» به پا می دارد و دین جدّش را کاربردی می کند و در میان بارش تیر بلا عاشقانه بر سر سجاده شد این راه ها را اگر بروی، مطمئن باش آخرش به اینجا می رسی که غیر از خدا، هیچ کسی نمی تواند رازدار تو باشد و در تمام امور زندگی ات، فرد مطمئنی برایت محسوب بشود … 4 سجده وقتی فیلم فرآیند رشد یک گیاه را از آغاز رشدش که با سرعت زیاد تهیه شده، تماشا می کنی، یکی از زیباترین و شگفت انگیزترین رویدادهای خلقت در برابر چشمانت به نمایش در می آید؛ چون گیاه تا زمانی که به صورت دانه ای در دل خاک است، هنوز در آغاز راه است و مثل مسافری که سفرش را شروع نکرده، ولی وقتی که با جوانه کوچکی از دل خاک سر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید