هر روز!
هر روز!

نحوه صحیح تربیت اطفال نحوه صحیح تربیت اطفال تربیت

نحوه صحیح تربیت اطفال نحوه صحیح تربیت اطفال 
 تربیت

نحوه صحیح تربیت اطفال
نحوه صحیح تربیت اطفال
تربیت اصول و قوانین خاصی دارد که والدین بهتر است نحوه صحیح آن را در پیش بگیرند.

عترت اسماعیلی: در واقع به سیستم فیزیولوژی بدن کودکمان هم شک می کنیم. بعد ها که کودکمان به سن نوجوانی رسید رفتار هایی از او می بینیم و تعجب می کنیم که ما همه سعی و تلاشمان را برای تربیت فرزندمان انجام داده ایم و حالا چرا شاهد این رفتار ها از آنها هستیم و نمی دانیم که اشتباه های کوچک ما در کودکی فرزندمان ، چه بازتابی در نوجوانی و بزرگسالی او دارد .
پس در کدام حوزه باید دخالت کرد؟ معمولا گفته می شود در حوزه ای که به سلامتی کودک آسیب می رسد والدین باید دخالت کنند به عنوان مثال دست کودک در خیابان باید گرفته شود اما در حوزه انتخاب های شخصی باید به کودک حق انتخاب داد و اگر آزادی او را محدود کنیم در نوع شدیدش کودک آزاری محسوب می شود.
پس لازم است قبل از هر بحثی تعریف شما را از تربیت فرزند بدانم. اصل تربیت این است که نباید فرزندم را به نقطه معینی برسانم. فرزند من انسانی است مستقل که مسیر زندگی را خودش باید تعیین کند. من به عنوان والد باید او را هدایت کنم و همراهش باشم و یک سری اصولی راکه همیشه باید رعایت شود، در نظر بگیریم.
بعضی از این اصول در همه جای دنیا یک معنا دارد مثل دروغ نگفتن؛ بعضی دیگر هم بومی اند و به فرهنگ هر شهری مربوط می شوند. مهم این است که جاده زندگی فرزند من نباید در کنترل من باشد که متاسفانه این موضوع رعایت نشده و کودک آزاری محسوب می شود و بسیاری از والدین، این کار را ناخودآگاه انجام می دهند.
آیا این نوع نگاه در دوره نوزادی هم وجود دارد؟ در نوزادی کمتر دیده می شود اما بعضی از باور ها از گذشته در فرهنگ ما وارد شده که نوعی کودک آزاری محسوب می شود. به طور مثال در گذشته ها گفته می شد اگر نوزادی بیش از اندازه گریه می کند او را رها کنید تا خودش ساکت شود در صورتی که نوزاد را باید فورا در بغل بگیریم ، نوازشش کنیم و او را مورد توجه قرار دهیم .
در واقع باید براساس نیازهای فرزند عمل شود و نکته کلیدی و بسیار مهم این است که فرزندم بداند من در هر شرایطی او را دوست دارم . متاسفانه دیده می شود که بعضی از والدین مکرر این جمله را تکرار می کنند که اگر این کار را انجام دهی دوستت ندارم در صورتی که این جمله باعث سلب امنیت از فرزندمان می شود.
در مقابل خطای کودک چه رفتاری باید داشت؟ اگر فرزندی خانه را آتش هم زد باید به خاطر اشتباهش تنبیه شود اما بداند که پدر و مادر همیشه دوستش دارند.
اما گاهی دیده می شود که به علل مختلف و شرایط اجتماعی ، میل به دوست داشتن فرزند از طرف والدین کاسته شده وبه نظر می رسد که واقعیت تلخ پنهانی وجود دارد.
متاسفانه در نسل حاضر این رفتار ها دیده می شوند و این موضوع دیگر آگاهی نیست بلکه خود خواهی است. آنچه مهم است، هدف ما در زندگی است؛ ما می خواهیم فرزندی شاد و موفق داشته باشیم پس باید پا در چارچوب منطق  بگذاریم و فشار غیر منطقی را از روی دوششان برداریم.
لطفا تعریفی از کودک آزاری ارایه دهید تا والدین ما این آگاهی را به دست آورند که کودک آزارند یا نه. این که کاری انجام دهم و نخست به جسم و روان  فرزندم، مستقیم و غیر مستقیم, آسیب برسانم . آنچه اکثرا مورد توجه نیست بخش روان فرزند است. دیگر اینکه خلاف نیازهای فرزندم عمل کنم. تاکید من این است که نیاز فرزند با خواسته فرزند متفاوت است . بسیاری از مواقع خواسته های فرزند من منطقی نیستند و باید با روش تربیتی درست آن را برطرف کنم .
راهکار شما در این زمینه چیست؟ نخست آموزش؛ که یکی از راهکارهای آن خواندن کتاب است. در کتاب «جامع تربیت کودک» مقدمه ای وجود دارد که بسیاری مفید است و کتاب های دیگری که در حوزه اعتماد به نفس منتشر شده اند، کمک خوبی به والدین می کنند.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید