مسیر سبز
مسیر سبز

هما روستا سکوتش را شکست خبرگزاری ایسنا: هما روستا همسر

هما روستا سکوتش را شکست 
 خبرگزاری ایسنا: هما روستا همسر

هما روستا سکوتش را شکست
خبرگزاری ایسنا: هما روستا همسر حمید سمندریان که نزدیک به 40 سال با او زندگی کرده بود گفت: «به عشقِ سمندریان به تئاتر حسودی می‌کنم.»
 
روستا که چهارشنبه 28 تیرماه در مراسم بزرگداشت حمید سمندریان در مرکز تئاتر مولوی صحبت می‌کرد، ادامه داد: «فکر نمی‌کنم هیچکس مثل او بتواند این گونه خود را وقف تئاتر و شاگردانش کند؛ سمندریان عاشق همه آدم‌ها بود.»

روستا که یک هفته بعد از درگذشت استاد سمندریان برای اولین بار در جمعی عمومی صحبت می‌کرد، با اشاره به علاقه‌‌ بیش از حد حمید سمندریان به تئاتر، یادآور شد: «همیشه حمید مرا می‌کشاند تا تمام تئاتر‌ها را ببینیم چه ضعیف و چه قوی. او نگران تئاتر بود، از ابتذال بیزار بود و عصبی می‌شد ولی حتی تئاتر‌های ضعیف را تشویق می‌کرد.»



هما روستا

این هنرمند تئاتر متذکر شد: «حمید می‌گفت تئاتر نباید در جامعه متوقف شود بلکه باید پیش برود و این جوانان هستند که تئاتر آینده را رقم می‌زنند. با دیدن یک تئاتر خوب ذوق می‌کرد و چند بار به تماشای آن می‌رفت. حتی زمان بیماری در شرایطی که بسیار ناخوش بود، با یکدیگر به تماشای نمایش «مکبث» رفتیم. پشت صحنه رفت و به مدت طولانی با بچه‌ها حرف زد و تشویقشان کرد.»

روستا از حاضران در این برنامه و کسانی که در این مدت در برنامه‌های بزرگداشت حمید سمندریان حضور داشته‌اند سپاسگزاری کرد و گفت: «ممنونم از تک تک آن‌ها که به تئاتر عشق می‌ورزند و تئاتر یعنی خود حمید سمندریان.»

سلام سمندریان به تجربه‌های تئاتری

در این برنامه که به همت دپارتمان هنرهای نمایشی و موسیقی دانشکده هنرهای زیبا برپا شد،‌ محمد چرم‌شیر نمایشنامه‌نویس هم یادداشتی را به یاد حمید سمندریان خواند.
 
چرم‌شیر پیش از خواندن یادداشتش گفت:‌ «فکر می‌کنم در روزها و سال‌های آینده بیشتر از حمید سمندریان خواهیم شنید. روزهایی که این غم‌ها فروکش می‌کند و در صحبت با نسل بعدی درباره تئاترمان‌‌، قاعدتا درباره‌ی سمندریان بیش از همه سخن می‌گوییم.»

این نمایشنامه‌نویس اضافه کرد: «اگر در آینده بودم به دو ویژگی مهم حمید سمندریان اشاره خواهم کرد؛ اول اینکه حمید سمندریان همیشه کنار جوانان است برخلاف بسیاری از هم دوره‌هایش هرگز جوانان را ترک نکرد و شاید تنوع تمام شاگردانش دال بر همین موضوع باشد. روز به روز کنار جوانان ایستاد و با همه آن‌ها پیر شد.»
 
چرم‌شیر متذکر شد: «او هرگز سلیقه‌اش را به دانشجویانش تحمیل نکرد. تئاتر مورد علاقه‌ی خود را داشت اما هرگز آن را تحمیل نکرد. همیشه به تجربه‌های تئاتری سلام می‌کرد به هر نمایشی که دعوت می‌شد می‌رفت. ایرادات و خوبی‌ها را می‌گفت اما هرگز به خاطر تجربه‌های جدیدمان ما را نکوهش نکرد.»
 
به گفته چرم‌شیر، «حمید سمندریان شرف ما بود؛ غروری که برای همه عمر مبتلا به آن خواهیم بود.»

حسین کیانی: سمندریان اصلا نمی‌خواست در آموزشگاه بسته شود

در این برنامه حسین کیانی دیگر هنرمند تئاتر هم یادداشتی را ارائه کرد.

کیانی که حدود دو سال است در آموزشگاه حمید سمندریان تدریس می‌کند، گفت: «روز دوشنبه و چهارشنبه کلاس را در آموزشگاه برگزار کردیم چون آقای سمندریان اصلا نمی‌خواست در آموزشگاه بسته شود.»

وی اضافه کرد: «آقای سمندریان دو ویژگی بسیار بزرگ داشت با چشمان نگرانش همیشه جریان تئاتر را در ایران رصد کرد. در این پنج دهه تئاتری نبوده است که آن را ندیده باشد و این نشان از دلهره ایشان نسبت به جریان و حیات تئاتر در مملکت بود.»

این نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر یادآور شد: «اگر شما هنرجو یا دانشجوی قابل اشتعالی بودید، حمید سمندریان بهترین کسی بود که می‌توانست با آتش زدن یک کبریت شما را شعله‌ور کند. هیچ کس مثل او شوق تئاتر را در جوانان برنمی‌انگیخت.»

قهرمانی: سمندریان مثل حاتم طائی بخشنده بود

در این برنامه محمدباقر قهرمانی رئیس دپارتمان تئاتر و موسیقی دانشکده هنرهای زیبا نیز سخنان کوتاهی را درباره‌ی سمندریان ارائه کرد.

او گفت: «سمندریان خودِ تئاتر بود؛ شاد و جذاب و در عین حال اندیشمند. در کنار او ساعت‌ها را می‌گذراندیم بدون احساس خستگی. او خود خستگی ناپذیر بود. پیر و جوان نمی‌شناخت؛ در برخورد با افراد طوری رفتار می‌کرد که همه برایش مهم هستند. سبک‌های متنوع تئاتر را می‌پذیرفت ، مهربان بود،‌ تئاتر را از هیچ کس دریغ نمی‌کرد. نه تنها در دانشگاه در موسسات دیگر هم تدریس می‌کرد. مانند حاتم طائی بخشنده بود.»

قهرمانی افزود: «بی‌دلیل نیست شاگردانش او را در وجود خود نگه داشته و تکثیر کرده‌اند. جامعه هنری قدرشناس است این را در زمان حیات و هم در زمان درگذشتش نشان داده‌اند.»

مدیر تالار مولوی: مرگ سمندریان تراژدی نیست، بلکه حماسی است

همچنین سعید اسدی مدیر مرکز تئاتر مولوی و استاد دانشگاه نیز یادداشتی ارائه کرد.
 
اسدی گفت: «حتما در نبودن حمید سمندریان، حضورش جاری است مرگ او تراژدی نیست بلکه حماسی است. این روزها خیلی خود را منتسب به او می‌دانند که انتساب به او شأنیتی دارد. هر کس در وجود خود دنبال تکه‌ای از او می‌گردد و اگر آن را پیدا نکند، آن را می‌سازد.»

محمدرضا خاکی: تئاتر امروز ما دارد از معنی تهی می‌شود

در بخش دیگری از این برنامه محمدرضا خاکی کارگردان تئاتر و استاد دانشگاه خاطراتی از حمید سمندریان ارائه کرد.

او که سال‌ها پیش دانشجوی سمندریان بوده است، با طرح این پرسش که نمایش‌های امروز ایران چه نسبتی با فضای جامعه دارد، اضافه کرد: «متاسفانه تئاتر امروز ما دارد از معنی تهی می‌شود و می‌کوشد چیزی شبیه سیرک بسازد. باید ببینیم آنچه روی صحنه است با زحماتی که استادانی مانند سمندریان برای تئاتر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید