هر روز!
هر روز!

واکسن توبه را بزنید! واکسن توبه را بزنید! : واکسن

واکسن توبه را بزنید! واکسن توبه را بزنید! : واکسن

واکسن توبه را بزنید!
واکسن توبه را بزنید! : واکسن توبه را بزنید! : توبه همچون امور معنوی دیگر دارای قانون مخصوص به خود است. هر کسی که طبق قانون آن عمل کند تاثیر آن را خواهد دید. ندامتی که با یاس آمیخته شده و جز افسردگی، ملامت، ضعف اعصاب و پیشروی بیشتر در گناهان را در پی ندارد، اصلا ضوابط توبه را ندارد که توبه نامیده شود و فواید توبه بر آن بار شود. قانون این است که پشیمانی، مثبت و سازنده باشد یعنی با امید به بخشش در هم آمیخته باشد، شامل اعتماد و حسن ظن به خدا باشد آنگاه نتیجه یعنی بخشش را نیز در پی خواهد داشت. در خبر است که توبه دارای تعاملی دوسویه است و از سوی خدا پذیرفته می شود. در نهج البلاغه (حکمت، 435) آمده است که: «ولا لیفتح لعبدباب التوبة و یغلق عنه باب المغفره؛ در توبه را باز نگذاشته، که در آمرزش را بسته نگه دارد. خداوند در عین رحمانیت، حکیم نیز هست. خود، کار بیهوده نمی کند و بندگان را نیز به کار بیهوده تشویق نمی کند اگر می خواست توبه را نپذیرد به آن امر و تشویق نمی کرد. پس هر کس به خدا اعتماد کند و برای فرار از غضب او به خودش پناه ببرد رستگار خواهد شد. توبه در نهج البلاغه اگر پیرامون عبارت هایی که برای توصیف و تشویق به توبه در نهج البلاغه آمده است، تامل کنیم، ضمن دست یافتن به واقعیت های شگفت انگیزی در این خصوص، به سمت توبه تشویق و ترغیب خواهیم شد . توبه در نهج البلاغه گاهی سخت و دست نیافتنی و گاهی آسان و سهل الوصول معرفی شده است. زیرا در ابعاد مختلفی بررسی شده اما نهایتا بحث جامعی پیرامون توبه به دست آمده است که توبه را چه در بعد تربیتی، صرف نظر از مسائل اجتماعی و مادی آن، و چه در بعد حقوقی و اجتماعی در نظر گرفته است. توبه در بعد تربیتی – اعتقادی در پاره ای از احادیث، توبه مساوی با پشیمانی ذکر شده است. که در این صورت بسیار آسان خواهد بود زیرا بسیار اتفاق می افتد که انسان علی رغم میلش مرتکب گناه شده سپس پشیمان می شود اما باز هم تکرار می کند آیا این پشیمانی هم توبه محسوب می شود؟ شاید نفع توبه در دفع گناهان است مانند منفعت واکسیناسیون در برابر بازگشت بیماریها. یعنی توبه می تواند اثری بر روح انسان بگذارد که حساسیت و نفرت او را از گناهان بیشتر نماید؛ این فایده و منفعت کمّی نیست. لذا کسی که بخاطر ناامیدی از اراده خود در ترک گناهان، از ابراز پشیمانی و رفتن به سمت توبه ابا می ورزد خود را از نیروهای معنوی توبه محروم می کند.حقیقت این است که ذات توبه همان پشیمانی است. پشیمانی یک نیروی معنوی فوق العاده دارد که می تواند نیروی مخرب و شیطانی حاصل از گناه را از بین ببرد. پشیمانی نه تنها به کمک تلقین، تحکیم اراده و تقویت تقوا موجب ترک گناه می شود، بلکه با حرارت معنوی اش گناهان را در خود ذوب می کند. گناه همچون درد و عفونت روحی است که در کوره سوزان پشیمانی ذوب می شود. حضرت در خطبه 16 در مورد توبه می فرماید: التوبة من ورائکم؛ توبه از پشت سرتان می آید. با آن که توبه حرکتی مثبت و روبه جلو محسوب می شود اما حضرت آن را موجود زنده ای می داند که از پشت سر، انسان را تعقیب می کند. ناگزیر برای پیوستن با این موجود معنوی و بهره گرفتن از نیروی آن، بازگشت به سمت عقب لازم است. گویا گناه حرکتی رو به بیراهه داشته که باید از آن، بازگشت. بنابراین توبه همان بازگشت از راه خطا است هر چند دوباره حرکت به خطا تکرار شود. توبه و منفعت به جهت آن که توبه جبران و بازگشت است منطقی نیست که برای آن سود و فایده ای در نظر بگیریم بلکه دفع ضرر نهایت فایده آن است اما حضرت آن را صاحب منفعت دانسته و می فرماید: اعملوا والعمل یرفع والتوبة تنفع؛ عمل کنید که عمل به سمت خدا بالا می رود و توبه نفع می رساند.(خطبه، 230/2) شاید نفع توبه در دفع گناهان است مانند منفعت واکسیناسیون در برابر بازگشت بیماریها. یعنی توبه می تواند اثری بر روح انسان بگذارد که حساسیت و نفرت او را از گناهان بیشتر نماید؛ این فایده و منفعت کمّی نیست. لذا کسی که بخاطر ناامیدی از اراده خود در ترک گناهان، از ابراز پشیمانی و رفتن به سمت توبه ابا می ورزد خود را از نیروهای معنوی توبه محروم می کند. با توجه به تشویق زیاد برای توبه و پرهیز دادن از یاس نسبت به خدا، می توان گفت که اصرار بر این است که بندگان خدا دائما به توبه روی آورند هر چند فقط در حد پشیمانی قلبی و اقراری ساده نزد خودشان باشد. اگر توبه قرار بود یک مرتبه صورت گیرد خداوند در قرآن نمی فرمود: ان الله یحب التوابین؛ توابین صیغه مبالغه است و به معنای زیاد توبه کنندگان است. پس توبه بعد از هر غفلتی سودمند است و موجب تقویت اعتقادات می گردد. توبه در ابعاد دیگر توبه صرف ندامت و اعتراف، فقط به لحاظ تربیتی کارساز است و انسان را در جایگاه کسی قرار می دهد که مرتکب گناه نشده است و برای گناه نکردن هم انگیزه ای قوی دارد اما در جنبه های مختلف مادی، اجتماعی، حقوقی و حتی جسمانی، با پشیمانی نمی توان اثر وضعی گناه را از بین برد لذا حضرت علی (علیه السلام) در برخورد با کسی که استغفار می کرد با اشاره به همه ابعاد توبه فرمود: اتدری ما الاستغفار ؟ الاستغفار درجة العلیین و هو اسم واقع علی ستة معان: اولها الندم علی ما مضی، والثانی العزم علی ترک العود الیه ابدا، والثالث ان تودی الی المخلوقین حقوقهم حتی تلقی الله املس لیس علیک تبعة، والرابع ان تعمد الی فریضه علیک ضیعتها فتودی حقها، والخامس ان تعمد الی اللحم الذی نبت علی السحت فتذیبه بالاحزان، حتی تلصق الجلد باالعظم، و ینشا بینهما لحم نوین، والسادس ان تذیق الجسم الم الطاعه کما اذقته حلاوه المعصیه، فعند ذلک تقول استغفر الله؛ در پاره ای از احادیث، توبه مساوی با پشیمانی ذکر شده است. که در این صورت بسیار آسان خواهد بود زیرا بسیار اتفاق می افتد که انسان علی رغم میلش مرتکب گناه شده سپس پشیمان می شود اما باز هم تکرار می کند آیا این پشیمانی هم توبه محسوب می شود؟می دانی معنای استغفار چیست؟ اس

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید