هر روز!
هر روز!

کوئیک شیائو یین: هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد

کوئیک شیائو یین: هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد

کوئیک شیائو یین: هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد.
: ۳۹ ساله، یکی از بانیان و مدیر خلاق The Thought Collective:"هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد. تمام آنچه به من داده شده، به خاطر دعای خیر فرد دیگری در این دنیاست."
: کوئیک شیائو یین: هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد.

به گزارش : ۳۹ ساله، یکی از بانیان و مدیر خلاق The Thought Collective
"هیچ چیز تنها وتنها به من تعلق ندارد. تمام آنچه به من داده شده، به خاطر دعای خیر فرد دیگری در این دنیاست."
شیائو یین، یک کارآفرین است که یک سری ریسک را برای دست یابی به موفقیت انجام داده. او همراه با دو شریکش، The Thought Collective (فکرجمعی) را مدیریت می کند؛ یک گروه تجارت اجتماعی که به دنبال راه های جدیدی است تا سنگاپور را شجاع تر، مهربان تر و قوی تر کند. او کارش را با مدرسه  فکر (مرکز آموزشی که در آن یکدلی و آگاهی مدنی آموزش داده می شود) آغاز کرد. یک تجارت گسترده که شاخ و برگش شامل غذا برای فکر (گروهی رستورانی برای هوشیاری اجتماعی، که از نه کودک در کشورهای کمتر توسعه یافته حمایت می کند و دیدگاهش برنامه های رشد منطقه ای از سال ۲۰۰۷ است)، منبع فکر ، بدنه فکر و Common Ground را در برمی گیرد. شیائو یین یکی از اعضای هیئت مدیره SCAPE (که تمرکزش برروی رشد جوانان است) می باشد و روی صندلی مدیریت کمیته OnePeople.sg (که به دنبال ایجاد هارمونی بین نژادی و بین دینی درسنگاپور است) تکیه می زند. او با ترکیبی از ایده آل گرایی، خلاقیت و مهارت های تجارت به دنبال رقم زدن تغییرات است و نشان می دهد که کارآفرینان این روزها به دنبال آن هستند تا دنیا را تبدیل به مکان بهتری برای زندگی نمایند.
سوال: مدرسه فکر از ایده "پل زدن میان اجتماع و شکاف بازار" ایجاد شد. از آن زمان به بعد شما این تجارت را با پلتفرم های مختلف گسترده تر کردید. خط مشی ها به چه سمتی حرکت می کنند؟
ما این کمپانی را در دهه بیست سالگی مان با بهره گیری از غرایز ساده ایجاد کردیم. ما داوطلبانه به دنبال آن بودیم تا با بحران های دانشگاهی روبرو شویم و امیدهای معمول را برای انجام کاری برای کمک رسانی به مردم برای کنار آمدن با مشکلات احساسی شان مطرح کردیم. به عنوان معلمانی دربخشهای خصوصی و عمومی، متوجه فاصله ای اجتماعی شدیم ( خیلی از جوانان درحالی از سیستم آموزشی فارغ التحصیل می شدند که کاملا بی تفاوت بودند و فقط نگران نمره هایشان و موفقیت های شان بودند و این ها را به موفقیت خانواده، جامعه ، دنیا و ملتشان ترجیح می دادند). این شکاف بازار، به نحوی بود که کسی به دنبال ارائه یک مقاله عمومی به عنون سوژه آموزشی نبود. چون فضا براین بود که این غیرممکن است که بتوان بلوغ را در این رابطه آموزش داد. اما هیجان انگیز اینجاست که مقاله عمومی، یک فرصت بی نظیر برای جوانان است که بتوانند بیاموزند که چرا دنیا از خیلی نظرها برهم ریخته و افراد عادی برای یافتن راه حل چه کمکی می توانند بکنند. ما می خواستیم تا به رشد دانش، یکدلی و ابتکار عمل به نسل بعد کمک کنیم. این سه کلمه امروزه هنوز در هسته اهداف "فکر جمعی" قرار داد. 
ما به تجارت های مختلفی سر زدیم چون به نقاط تماس مختلفی نیاز داشتیم تا بتوانیم به افراد جوان و بالغ نزدیکتر شویم ( مدیریت مدرسه با محدودیت هایی در زمینه کمک رسانی همراه بود) در حال حاضر ما یک مدرسه را مدیریت می کنیم و به دنبال طراحی راه هایی برای اشتغال عمومی، توسعه دادن سفرهای آموزشی، مدیریت رستوران ها و تولید رسانه های مختلف، رویدادها و برنامه ها هستیم.
اهداف ما گسترده تر شده است ولی هرکاری که انجام می دهیم، در راستای تجارت یکدلی و آشتی است. آرزوی من برای "فکر جمعی" این است که بتوانیم راهی برای بهتر کردن ساختار و مستند کردن کارهایی که انجام می دهیم بیابیم تا بتوانیم کارمان را درکشورهای دیگر هم  دنبال کنیم.ما می خواهیم مدل جوازی فرا فرهنگی اجتماعی را برای توسعه جوانان خلق کنیم که بتواند اجتماع و مرکز احساسات  در دیگر کشورهای آسیایی باشد.
سوال: هر کسی در مسیرش بارها با موانع سدراه کننده روبرو می شود. موانع پیش روی شما چه چیزهایی بودند؟
بزرگترین موانعی که ما در زندگی های مان با آنها روبرو می شویم، واقعا در درون خود ماست. من همیشه در مسیر محقق ساختن اهداف بزرگی که برای خودمان تعریف کرده ایم، حس می کنم که تلاشهایم کافی نیست و یا بی ارزش است. ولی یاد گرفته ام که وقتی تغییری خلاقانه و با معنا ایجاد شود، محصول برای برداشت بی شمار است و کارگر کم! پس اگر از فرصتها برای انجام کارهای خوب بهره ببرم، آن زمان فرصت ها برایم ایجاد می شوند . شناخت نقص هایم به من کمک می کند تا فروتن بمانم و همیشه برای یادگیری تلاش کنم تا بتوانم کارهای بهتری انجام دهم
سوال: در طول چهارده سال سابقه کارآفرینی موفق، چه تجربیاتی آموخته اید؟
کارآفرینی برای همه نیست. شما را در جایگاهی قرار می دهد تا پشت یک فرمان بنشینید و بینید که کارها همه احمقانه و خنده دار و راستش را بخواهید یک موفقیت ترسناک است. هرکسی این شغل را هیجان انگیز یا جذاب نمی بیند .برای رقم زدن تفاوت ها، نیازی نیست که یک کارآفرین باشید. تنها چیزی که من به آن توجه می کنم این است که مردم نقاط قوتشان را در زندگی بیابند و این شجاعت را داشته باشد که تا پایان این نکات را در زندگی شان دارا باشند. اگر شما یک مادر فوق العاده در خانه هستید و حس می کنید که باید این گونه باشید، سعی کنید این کار را با اعتماد به نفس و لذت انجام دهید. اگر شما در یک حرفه خاص برتر هستید و حس می کنید که نمی توانید مدیریت کنید، پس آن کاری که دوست دارید را با هیجان واعتماد به نفس انجام دهید.
سوال: درکنار مشاغل فعلی تان، شما همچنین یکی از اعضای پارلمان سنگاپور هستید که از سوی رئیس جمهور به این سمت برگزیده شده اید. مسئولیت شما در این پست چیست؟
این کار شامل حضور در جلسا

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید