هر روز!
هر روز!

یک تولیدکننده لباس: کپی کاری آفت کار ماست یک

یک تولیدکننده لباس: کپی کاری آفت کار ماست 
 یک

یک تولیدکننده لباس: کپی کاری آفت کار ماست
یک تولیدکننده لباس: کپی کاری آفت کار ماست
به نقل از مدآنلاین : بهامین رنجبریان در رشته مدیریت صنعتی تحصیل کرده و از سال 81 به فعالیت درزمینه پوشاک پرداخته است.او  در مورد فعالیت های خود گفت: زمان دانشجویی در یک فروشگاه مانتو مشغول به کار فروشندگی شدم و کم کم از کارهایی مثل طراحی لباس و مدل های مختلف خوشم آمد. تصمیم گرفتم فعالیت خود را در این زمینه ادامه دهم و پس از چند سال کار برای دیگران، پنج سال است که به تولید مانتو، پالتو و بارانی می پردازم. رنجبریان در مورد شرایط این کار گفت: در حال حاضر وضعیت بازار خراب است و حالتی بیمارگونه دارد که ورودی بازار با خروجی آن اصلاً هماهنگ نیست. تا سال تولید برای ما به صرفه بود اما وضعیت اقتصادی و عدم ثبات باعث شده مشکلات زیادی داشته باشیم و بسیاری از واحدها کار خود را متوقف کردند. مشکل دیگر این است که عده زیادی وارد این صنف شدند که اطلاعات زیادی ندارند و باعث خرابی بازار دیگران می شوند.. او در مورد نحوه طراحی محصولات گفت: الگوهای اسلامی- ایرانی وجود دارد که چهارچوب هایی در آنها مشخص شده و ما باید بر اساس آن عمل کنیم. نکات دیگری وجود دارد که بر اساس تغییر فصل و نوع پارچه تعیین می شود، مثلاً در بهار رنگ هایی هست که در پاییز اصلاً استفاده نمی کنیم. هر طرح یا رنگی یک فصل خاص دارد و پارچه ای که در خرداد می خریم در مرداد اصلاً به آن توجه نمی کنیم. باید با توجه به فصل سرما و گرما یا آفتاب و باران محصول خود را تولید کنیم.

رنجبریان افزود: اولین چیزی که تولیدی باید داشته باشد صداقت در ارائه کار است. از نظر پارچه، دوخت، خرج کار و... در نظر گرفتن بالاترین کیفیت باعث می شود اطمینان مشتری جلب شود. اینکه می بینیم مردم خرید جنس درجه سه خارجی را ترجیح می دهند به دلیل این است که ما تولیدکنندگان این عدم اطمینان را در آنها به وجود آوردیم. تولیدکنندگان برای بقا و ماندن در بازار از کیفیت محصول کم می کنند تا هزینه ها پایین آید و همین باعث می شود خریدار از دست برود و در نهایت بی اطمینانی آن ها به تولیدکنندگان خوب هم ضرر می زند.. این تولیدکننده در مورد مواد اولیه کار خود گفت: ما همه لوازم جانبی را از ایران تهیه می کنیم اما 80 درصد پارچه های ما وارداتی است. با وجود اینکه می خواهیم جنس ما کاملاً ایرانی باشد چاره ای نداریم و به دلیل نبود بعضی از پارچه ها در ایران مجبور هستیم آن ها را از خارج تهیه کنیم.. او در مورد استفاده از طراحان لباس در تولیدی ها گفت: یک تولیدی وقتی طرح اختصاصی تولید می کند می خواهد آن را ثبت کند تا دیگران نتوانند از آن کپی کنند. اما بسیاری از تولیدی ها جواز کسب ندارند و نمی توانند چنین مراحلی را طی کنند. نکته دیگر این است که شاید یک طراح لباس طرح بسیار زیبایی برای مانتو داشته باشد ولی ما که کار خود را در سراسر ایران پخش می کنیم نمی توانیم بر اساس سلیقه خاص تولید کنیم. صنف تولیدکننده به اکثریت توجه دارد و برای عامه مردم لباس تولید می کند. اگر من قصد تولید 200 مانتو داشته باشم می توانم از یک طرح خاص استفاده کنم اما لباسی که باید به شهرهای مختلف ارسال شود باید همه جا قابل پذیرش باشد، در غیر این صورت مشتری خود را از دست می دهیم.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید