مسیر سبز
مسیر سبز

اصطلاحات رایج دوربین های دیجیتال نوع حسگر حسگر

اصطلاحات رایج دوربین های دیجیتال
 نوع حسگر

حسگر در واقع جانشین فیلم در دوربین‌های آنالوگ و قلب دوربین است. نوع، اندازه و دقت آن اهمیت فراوانی در کیفیت عکس دارند. حسگرها از جنس سیلیکون هستند و هزاران دیود حساس به نور روی سطح کوچک آنها وجود دارند. کار این قطعه سخت‌افزاری، تبدیل تصویر به سیگنال‌های الکتریکی است. هر چه اندازه آن بزرگ‌تر باشد، تصاویر و عکس‌ها کیفیت بهتری خواهند داشت. با افزایش اندازه حسگر، نویز عکس‌ها نیز کمتر می‌شود. حسگرها دو نوع CCD و CMOS دارند. وضوح تصاویر  CCD خوب است و در محیط‌های کم نور نیز عکس‌های خوبی می‌گیرد اما مصرف انرژی بالایی دارد و در مقایسه با سیموس گران‌تر است. اما CMOS از فناوری نیمه رسانا استفاده می‌کند و مصرف انرژی بسیار پایینی دارد. بدون شک، میزان شارژدهی باتری دوربینی که حسگر سیموس دارد بیشتر از CCDدارهاست.  پس اگر عمر زیاد باتری دوربین برایتان مهم است، بهتر است به دنبال دوربین‌هایی باشید که حسگر سیموس دارند.


 دقت حسگر

دقت حسگر دقیقا همان چیزی است که برای تبلیغات و بازارگرمی از آن استفاده می‌شود و واحد آن مگاپیکسل است. بیشتر ما تصور می‌کنیم هرچه مگاپیکسل دوربینی بالاتر باشد، بهتر است. همیشه نخستین چیزی که در مورد دوربین می‌پرسیم همین عدد مگاپیکسل است. اما باید توجه داشته باشید که این عدد فریبنده می‌تواند گاهی ما را از مسیر انتخاب مناسب منحرف کند. درست است که دقت بیشتر حسگر تاثیر مثبتی در کیفیت عکس دارد اما لزوما بالا بودن مگاپیکسل دلیل بر بهتر بودن نیست. عوامل و موارد بسیاری در کیفیت عکس دخالت دارند که دقت حسگر فقط یکی از آنهاست. به طور مثال اگر دوربین مگاپیکسل بالایی داشته باشد اما کند کار کند، تقریبا به هیچ دردی نمی خورد زیرا ممکن است شما سوژه موردنظرتان را از دست داده باشید!
عوامل دیگر همچون نوع حسگر و لنز تاثیر بیشتری در کیفیت عکس دارند. به طوری که گاهی ممکن است کیفیت عکس‌ دوربین دیجیتال با مگاپیکسل پایین‌، کیفیت بهتری نسبت به عکس‌ دوربین دیگری با مگاپیکسل بالاتر داشته باشد.
البته این نکته را هم در نظر داشته باشید که عکس‌هایی با مگاپیکسل بالاتر را می‌توان با اندازه‌های بزرگ‌تر چاپ کرد. اما به طور مثال، عکسی با کیفیت سه مگاپیکسل را حداکثر تا اندازه 25 × 20 می‌توان بزرگ و چاپ کرد.


 عکس‌برداری ماکرو

اگر به عکس‌برداری از فاصله نزدیک و سوژه‌های کوچک علاقه‌دارید، مطمئنا باید دوربینی تهیه کنید که حالت ماکروی آن قوی باشد. در عکاسی با حالت ماکرو، کاربر می‌تواند دوربین را تا چند سانتی‌متری سوژه نزدیک‌ کند و از آن عکس ‌بگیرد و جزئیاتی ببیند که با چشم معمولی قابل تشخیص نیست. این فاصله در انواع دوربین‌ها، متفاوت است. در بعضی از مدل‌ها حتی تا یک سانتی‌متر هم می‌توان به سوژه نزدیک شد. البته نورپردازی مناسب مورد مهمی است که درعکاسی ماکرو حتما باید به آن توجه کرد زیرا فلاش کاربرد موثری در این حالت ندارد.
از آن جا که در عکاسی ماکرو سرعت شاتر بسیار پایین است، قرار دادن دوربین در جایی ثابت یا استفاده از سه پایه، بسیار کاربردی و مفید است. حتی برای داشتن عکس‌های خوب و شفاف می‌توان از تایمر خودکار دوربین نیز به منظور کاهش لرزش دست استفاده کرد. 


 لنز

لنز یکی از بخش‌های بسیار مهم دوربین عکاسی است که تاثیر به‌سزایی در کیفیت عکس دارد. لنزها انواع مختلفی همچون معمولی، تله‌فوتو (Telephoto)، عریض (Wide angle)، زوم و ... دارند.
لنز معمولی همچون چشم انسان می‌ماند. زاویه دید چشم حدود 140 درجه است و فقط می‌تواند تا 50 درجه را واضح و کامل ببیند. زاویه دید لنز معمولی نیز تقریبا به همین اندازه است.
لنز تله‌فوتو، بلند با فاصله کانونی زیاد و زاویه دید کوتاه است. کاربرد اصلی این لنز برای عکاسی از سوژه‌های بسیار دور و مناظر طبیعی است. جاهایی که امکان نزدیک شدن به سوژه وجود ندارد، از این لنز استفاده می‌شود.
لنز واید، همان طور که از نامش برمی‌آید زاویه دید عریضی دارد. البته فاصله کانونی این نوع لنز کوتاه است و  بیشتر در جاهایی استفاده می‌شود که عکاس فضای کافی برای عقب رفتن و عکاسی از سوژه را ندارد و با کمک لنز واید می‌تواند نمای وسیع‌تر و عریض‌تری از سوژه را ثبت کند.
کارایی لنز زوم نیز تقریبا مشخص است. از آنجا که این لنز فاصله کانونی متغیری دارد، زاویه دیدش نیز متغیر است و برای بزرگ کردن سوژه‌هایی به کار می‌رود که در دوردست هستند. 
لنزهای دیگری نیز همچون ماکرو برای عکاسی از اجسام بسیار کوچک و فاصله‌های بسیار کم یا Fish Eye با زاویه دید بسیار وسیع نیز وجود دارند که بیشتر برای عکاسی‌های حرفه‌ای‌ استفاده می‌شوند.


 ISO (حساسیت نوری)

ISO در اصل نشان دهنده میزان حساسیت فیلم یا حسگر به نور است و رابطه مستقیم با میزان نویز عکس‌ها دارد. هر چه میزان حساسیت را روی عدد بالاتری تنظیم کنید، دوربین به نور حساس‌تر می‌شود و عکس‌های روشن‌تری می‌گیرد اما نویز عکس هم بیشتر می‌شود. میزان حساسیت نور در دوربین‌های غیرحرفه‌ای حداکثر تا 3200 قابل تنظیم است ولی در دوربین‌های  SLRیا حرفه‌ای تا 12 هزار و 800 نیز می‌توان آن را تنظیم کرد. وجود ISO در مواقعی که فلاش پاسخگوی نور مورد نیاز نیست، بسیار ضروری است. به طور مثال اگر محدوده تحت پوشش فلاش دوربین در حساسیت یکصد،  3 متر است، می‌توانید با زیاد کردن ISO به 200، برد فلاش را نیز دو برابر یعنی 6 متر کنید. با تغییر میزان ISO و بالا بردن آن، می‌توان در محیط‌های کم نور نیز عکس‌های خوبی گرفت. در ضمن استفاده از تنظیمات مختلف ISO به جای فلاش باعث طبیعی‌تر دیدن شدن عکس‌ها نیز می‌شود و از تار شدن آنها جلوگیری می‌کند.


 فوکوس خودکار  (AF)

فوکوس به فرا

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید