iTech news
iTech news

بیوگرافی انزو فراری، مؤسس برند فراری انزو آنسلمو فراری،

بیوگرافی انزو فراری، مؤسس برند فراری 
 انزو آنسلمو فراری،

بیوگرافی انزو فراری، مؤسس برند فراری
انزو آنسلمو فراری، در تاریخ ۱۸ فوریه سال ۱۸۹۸ در مودنا ایتالیا متولد شد. او فرزند دوم آدالیزا و آلفردو فراری بود و دو برادر کوچک‌تر داشت. آلفردو فراری، فرزند یک کشاورز بود که بعدها به ساخت قطعات فلزی روی آورد و یک کارگاه کوچک برای خود تأسیس کرد. انزو که علاقه‌ی زیادی به مدرسه نداشت، تحصیلات رسمی خود را پس از مدتی رها کرد.
انزو ده سال داشت که پدرش، او و برادر بزرگش را برای تماشای مسابقات اتومبیل‌رانی امیلیا به شهر بولونیا برد. مشاهده‌ی پیروزی فلیس نازارو در این مسابقات، او را به‌شدت به هیجان آورد و برای نخستین بار، علاقه‌ی او را به مسابقات اتومبیل‌رانی برانگیخت.
بااین‌حال انزو دوست داشت خواننده‌ی اپرا شود. پس‌ازاینکه پدر و یکی از برادرانش در سال ۱۹۱۶ بر اثر بیماری آنفولانرا جان خود را از دست دادند، او به کارگاه آتش‌نشانی مودنا رفت تا مربی نوآموزان شود. یک سال بعد، انزو به ارتش ایتالیا که درگیر جنگ جهانی اول بود پیوست؛ اما پس از دو عملیات موفق، او هم به آنفولانزا مبتلا شد و درنتیجه ارتش او را از خدمت معاف کرد.
حرفه‌ی رانندگی و مدیریت تیم
وقتی انزو از جنگ بازگشت، خانواده‌اش از هم فرو پاشیده و حرفه‌ی پدری‌اش نابود شده بود. او درصدد برآمد تا شغلی در کارخانه‌های خودروسازی پیدا کند و به همین منظور به شهر تورین رفت؛ اما تلاش‌هایش برای استخدام در شرکت فیات به نتیجه‌ای نرسید و برای مدتی در یک شرکت کوچک خودرو، به‌عنوان راننده مشغول به کار شد.
انزو در سال ۱۹۱۹، در پی یک فرصت شغلی در C.M.N به میلان رفت و ابتدا به‌عنوان یک راننده‌ی آزمایشی و پس از مدتی به‌عنوان راننده‌ی مسابقات در این شرکت استخدام شد. در همین سال او توانست برای اولین بار در مسابقات اتومبیلرانی شرکت کند و در رقابت‌های Parma-Poggio di Berceto، مقام چهارم را به دست بیاورد. ۲۳ نوامبر همان سال، او در مسابقات تارگو فلوریو شرکت کرد؛ اما باک ماشین آتش گرفت و او مجبور شد از رقابت خارج شود. دهه‌ی ۲۰ میلادی: از راننده تا کارآفرین
انزو فراری پس از یک سال C.M.N را ترک کرد تا به آلفا رومئو بپیوندد. آلفا رومئو با سرپرستی جورجیو ریمینی، خودروها را تغییر می‌داد و با این اتومبیل‌های اصلاح‌شده، در مسابقات شرکت می‌کرد. انزو در یک سال اول حضور خود در آلفا رومئو، وظیفه داشت اتومبیل‌های اصلاح‌شده را در مسابقات محلی مورد آزمایش قرار دهد. این مسابقات برای او به‌عنوان یک راننده‌ی نسبتاً تازه‌کار، نتایج قابل قبولی در پی داشت. او با کسب مقام دوم در رقابت‌های تارگا فلوریو (با یک تیپوی ۶ لیتری ۴ سیلندر)، توانست اعتماد سرپرستان خود را جلب کند؛ اعتمادی که به تداوم بیست سال فعالیت انزو در آلفا رومئو منجر شد. در این مدت انزو از انجام هیچ کاری برای شرکت خود امتناع نکرد؛ از رانندگی در مسابقات و آزمایش انواع خودروهای اصلاح‌شده تا خدمت در بخش فروش و تلاش در متقاعد کردن مشتریان. همین تلاش او را به مقام ریاست بخش مسابقات Alfa Corse رساند؛ سمتی که تا سپتامبر ۱۹۳۹ به عهده داشت.
تصادف سهمگین
سال ۱۹۲۱، درست زمانی که انزو حس می‌کرد با کسب مقام‌های پنجم «تارگا فلوریو» و دوم «موجلو» روی دور موفقیت و خوش‌شانسی است، حادثه سختی برای او رخ داد. در ماه سپتامبر و در آستانه‌ی جشن‌های گرند پری ایتالیا در شهر برشا، او در مسیر مسابقه با گاوهایی مواجه شد که مسیر را مسدود کرده بودند. انزو برای اجتناب از برخورد با آن‌ها، به‌ناچار از جاده خارج شد و یکی از بزرگ‌ترین حوادث رانندگی خود را تجربه کرد.   
دو سال بعد، انزو دوباره خود را پیدا کرده بود. او پس از کسب مقام اول در مسابقات ساویو با کنت باراکا، پدر فرانچسکو باراکا، خلبان جنگ جهانی اول ملاقات کرد. کنت باراکا که شیفته‌ی جسارت فراری جوان شده بود، برای تقدیر از انزو یک عکس امضاشده‌ی پسرش را به همراه قطعه‌ای از هواپیمای او که یک نشان «Prancing Horse» بود به او اهدا کرد و از او خواست که این نشان را به‌عنوان طلسم پیروزی، در اتومبیل‌های خود قرار دهد. این نماد، اسبی مغرور بود که روی دوپای خود برخاسته و بعدها به نشان قدرت و اعتبار برند فراری تبدیل شد. کمی بعد، دولت ایتالیا هم اولین لقب رسمی افتخاری (نشان شوالیه) را به پاس دستاوردها و موفقیت‌های وزرشی، به او اعطا کرد. ازدواج انزو فراری با لورا دومینیکا گارلو، شادی او را در این سال تکمیل کرد.

در سال ۱۹۲۴، موفقیت انزو فراری در مسابقات کوپا آچربو که بزرگ‌ترین قهرمانی او تا آن زمان به شمار می‌رفت، آلفا رومئو را بر آن داشت که به او شانس شرکت در مسابقات معتبر و مهم‌تری بدهد. به‌این‌ترتیب انزو پا به مسابقات کشوری گذاشت و با مدال‌های پی‌درپی، آلفا رومئو را از انتخاب خود مطمئن کرد.
در سال ۱۹۲۹، انزو تیمی از رانندگان و مهندسان را دور هم جمع کرد و مسابقات اسکودریا فراری  را بنا نهاد؛ مسابقاتی که با این هدف آغاز شد که به مالکان خودرو فرصتی بدهد تا خود را به‌طور مستقل بیازمایند. اسکودریا خیلی زود به مسابقه‌ی رسمی خودروسازان تبدیل شد و درنهایت مسابقات موتورسواری را هم به زیرمجموعه‌های خود اضافه کرد.
انزوفراری، در آگوست سال ۱۹۳۱ در آخرین مسابقه‌ی خود شرکت کرد و یک سال بعد، پسرش دینو به دنیا آمد. آلفا رومئو تا سال ۱۹۳۳ به فعالیت عادی خود ادامه داد و انزو ساخت خودروهای این شرکت را مدیریت می‌کرد؛ ولی در این زمان مشکلات اقتصادی آلفا رومئو را مجبور کرد گامی به عق

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید