هر روز!
هر روز!

افشاگری دردناک کودکان کار .+تصاویر : افشاگری دردناک کودکان کار

افشاگری دردناک کودکان کار ...+تصاویر
: افشاگری دردناک کودکان کار ...+تصاویر
موسس جمعیت امام علی (ع) که تاکنون سه نمایش با حضور کودکان کار و براساس زندگی شخصی آن‌ها روی صحنه برده است، می‌گوید بارها و بارها پیش آمده که یک تمرین ساده با این بچه‌ها منجر به ساعت‌ها گریه کردن و فریاد زدن‌شان شده است.
به گزارش : جمعیت امداد دانشجویی-مردمی امام علی (ع) در سال 1378 با هدف کاهش معضلات و آسیب‌های اجتماعی توسط شارمین میمندی‌نژاد تاسیس شد. این انجمن مردم نهادِ‌ 18 ساله امروز نه فقط در محلات آسیب‌خیز تهران که در بسیاری از شهرستان‌ها هم نمایندگی دارد و دامنه فعالیتش آن قدر گسترده است که از آموزش به کودکان بازمانده از تحصیل، تا گرفتن شناسنامه برای کودکان فاقد اوراق هویت و ایجاد اشتغال برای دخترانی که هنوز قدم در نوجوانی نگذاشته، مادر شده‌اند را دربرمی‌گیرد. یکی از این فعالیت‌های این جمعیت آموزش تئاتر به کودکان است، آموزش تئاتر نه به قصد بازیگر کردن کودکان کار که به قصد پیدا کردن راهی برای کمک به آن‌ها، راهی که بتوانند که از طریق آن خشمی را که آسیب‌های اجتماعی در وجودشان به یادگار می‌گذارد تخلیه کنند. میمندی‌نژاد خود دانش‌آموخته تئاتر است و تاکنون با همین کودکان و نوجوانان سه نمایش روی صحنه برده است؛ «اژدها بر دوش»، «هفتمین برخون خوان رستم» و «تصمیم جمعه سیاه کبری». هر سه برگرفته از معضلات زندگی کودکان کار، با بازی خود آن‌ها و اجرا شده در خانه هنرِ جمعیت دانشجویی امام علی (ع).   12 ژوئن برابر با 22 خرداد روز جهانی مقابله با کار کودک، بهانه‌ای شد تا به سراغ این فعال حقوق کودکان برویم و از تاثیر تئاتر بر کودکان کار و تجربیات شخصی‌اش در این خصوص بپرسیم.
 
میمندی‌نژاد در ابتدا در مورد این که چه شد که در جمعیت دانشجویی امام علی (ع) به تئاتر به عنوان راهی برای کمک به کودکان کار اندیشیده شد گفت: «این بچه‌ها آن قدر آسیب‌های جدی و شدیدی دیده‌اند که ما در بسیاری از مواقع می‌ماندیم که چطور می‌توانیم به آن‌ها که در فضایی عجین شده با اعتیاد و آسیب‌هایی از قبیل کودک‌آزاری زندگی می‌کنند، از نظر روحی کمک کنیم. ما در جمعیت امام علی (ع) آن قدر بابت آسیب‌هایی که به این کودکان رسیده دل آزرده‌ایم که تلاش می‌کنیم هر کاری از دست‌مان برمی‌آید از قبیل ایجاد فضایی آموزشی برای کودکان بازمانده از تحصیل، گرفتن اوراق هویت برای کودکان بی‌شناسنامه‌، فراهم کردن خدمات درمانی و... برایشان انجام دهیم اما احساس‌مان این بود که آسیب‌هایی که این کودکان دیده‌اند به قدری تاثیرات عمیقی بر آن‌ها گذاشته است که به ابزار دیگری برای رسیدنشان به آرامشی هر چند اندک نیازمندیم.» موسس جمعیت دانشجویی امام علی (ع) افزود: «این جا بود که هنر به داد ما رسید. ما پیش از این با این کودکان موسیقی کار کرده بودیم اما تئاتر تاثیری بسیار قابل ملاحظه‌تر بر آن‌ها گذاشت، خصوصا تئاتری که براساس زندگی خود این کودکان و تجربیات دشواری که از سر گذرانده بودند شکل گرفت. این که کودک هر شب روی صحنه تجربه زیسته‌اش را بازسازی کند و آن را با کسانی که به تماشایش نشسته‌اند به اشتراک بگذارد چنان به خالی شدن ذهن او از این مصائب کمک می‌کند که حاصلش با هیچ روش درمانی دیگری قابل مقایسه نیست.»  
 نمایش هفت برخون خوان رستم
نویسنده و کارگردان «همه فرزندان خورشید» در مورد این که آیا کلاس‌های تئاتر کودکان کار شباهتی با کلاس‌های تئاتر مرسوم دارد و از الفبای بازیگری شروع می‌شود یا نه توضیح داد: «نکته‌ای که بر آن تاکید دارم این است که تمام بچه‌های کار، فاقد استثنا بازیگرانی عالی‌ هستند. چون ناچارند در زندگی‌شان برای حفظ بقا چندین نقش بازی کنند و از خودشان پشت این نقش‌ها محافظت کنند و می‌دانند که اگر این نقش‌ها را بازی نکنند آسیب‌هایی که می‌بینند چندین برابر خواهد شد. به همین دلیل این بچه‌ها برای شروع کردن بازیگری چندین گام از آدم‌های عادی جلوترند؛ چه از لحاظ بدن، چه از لحاظ بیان و چه از لحاظ توانایی انتقال احساسات و تحت تاثیر قرار دادن شنونده و غیره. پس نیازی به تمرینات مرسوم کلاس‌های آموزش بازیگری ندارند.»   او در مورد شیوه‌ای که در تمرینات تئاتری‌اش با این بچه‌ها دارد هم توضیح داد: «مسئله دوم این که روش ما، تئاتردرمانی است. گونه‌ای افشاگری درونی از طریق تئاتر و بازگشت به روان آسیب‌دیده و نگاه کردن به آن از طریق بازسازی‌اش. یعنی تئاتر فضایی برای این کودکان فراهم می‌کند تا آن چیزهایی را که در ضمیر ناخودآگاه‌شان روی هم تلنبار شده بیرون بکشند و بررسی‌اش کنند. درست شبیه به کاری که روانکاوان برای مراجعینشان انجام می‌دهند.»     میمندی‌نژاد در مورد چگونگی نوشتن یا انتخاب متن تصریح کرد: «در مورد متن هم این گونه نیست که ما از زندگی یک کودک به نمایشنامه برسیم و معمولا مجموعه معضلاتی که بچه‌هایمان دارند در یک متن نشان داده می‌شود. روش دیگر این است که یک متن از پیش آماده مثل «سیمرغ» عطار انتخاب و با بچه‌ها کار شود که شما حاصلش را در نمایشی به همین نام با بازی کودکان کار خانه علم خاک سفید دیدید، متنی موزیکال، خوش رنگ و لعاب و نه چندان طولانی.»   

تئاتر تصمیم جمعه سیاه کبری
مدرس سابق دانشکده هنر و معماری و دانشکده هنر

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید