هر روز!
هر روز!

ارتقای سلامت با شعار و تبلیغات؟ ارتقای سلامت با شعار

ارتقای سلامت با شعار و تبلیغات؟ ارتقای سلامت با شعار

ارتقای سلامت با شعار و تبلیغات؟
ارتقای سلامت با شعار و تبلیغات؟

سلامتی از شاخصه های بسیار مهم و ارزشمندی است که در هر جامعه و برای هر فردی، دارای اهمیت بسیار بالایی است و از مهمترین مسایلی که برای یک زندگی موفق و سرشار از خوشبختی باید به آن توجه شود، سلامتی و تندرستی است.


برخلاف عقیده عموم که سلامتی را بیمار نبودن می دانند، بنا به تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامت یعنی "رفاه کامل جسمی، روانی، اجتماعی". این بدان معناست که سلامت و گسترش سلامت، یک امر فردی و شخصی نیست بلکه یک امر گروهی است و نیاز به تلاش و کار جمعی دارد. تمامی ملل جهان همانطور که به مسئله سلامت در کشورهای خود اهمیت می دهند، برای سلامت و بهداشت جهانی هم تلاش می کنند و این نشان دهنده این موضوع است که اگر بیماری در کشوری شیوع پیدا کند، آثار مخرب آن، تبعات جهانی دارد و این خود باعث بوجود آمدن پیوند جهانی برای ارتقای سلامت و بهداشت در سطح جهانی است. از این رو، روز 18 فروردین(7 آوریل) به عنوان روز جهانی بهداشت نامگذاری شده است. در ایران هم به منظور ارتقای سلامت، هفته ای بنام هفته سلامت نامگذاری شده است، که در آن هفته فعالیت هایی به منظور شناخت، ترویج و توسعه سلامت انجام می شود.
اما فقط با نامگذاری روز و هفته ای بنام بهداشت و سلامت و با دادن شعارهایی و برگزاری همایش هایی در این هفته، سلامت فردی و عمومی ارتقا پیدا نمی کند و مردم تشویق به انجام فعالیت های مربوط به سلامت و بهداشت نمی شوند. مثلا اگر صحبت از مربی بهداشت و مشاور در مدارس می شود، فقط به ظاهر این کار صورت نگیرد، فقط شعار و تبلیغات نباشد، بلکه افراد متخصص و آموزش دیده در این پست ها قرار بگیرند و نقش زینتی نداشته باشند.
ما درس یا کتابی با عنوان بهداشت و سلامت در مدارس نداریم و مربیان بهداشت ما آموزش های لازم در این زمینه را ندیده اند و برای این کار تربیت نشده اند. یا مثلا اگر صحبت از پزشک خانواده می شود، در حد شعار و بازار گرمی نباشد، بستر و زمینه لازم و بودجه مورد نیاز فراهم شود و افراد در این زمینه تحت آموزش های لازم فرار بگیرند.
 ما احتیاج به برنامه ریزی های درازمدت و فرهنگ سازی و گسترش آن در جامعه داریم. نباید برنامه ها و شعارها و فعالیت های هفته سلامت در همان هفته باقی بماند و پس از آن به فراموشی سپرده شود. باید در طول سال دنبال شود و در سال بعد کاستی ها و نقاط قوت شناسایی و در برنامه های جدید کاستی ها بر طرف و بر نقطه قوت ها تاکید شود.
ما احتیاج به فرهنگ سازی صحیح برای سلامت و رفتارهای سلامت زا داریم. افراد باید آموزش های لازم را در این زمینه ببینند و بستر لازم برای اجرا و پیاده کردن این آموزش ها فراهم گردد. این آموزش ها باید به زندگی مردم وارد شود و این کار نیازمند تلاش و فعالیت بسیار است. سلامت یک عمل اجتماعی است که تنها فرد را شامل نمی شود، بلکه محیطی که فرد در آن زندگی می کند، ارتباطاتی که فرد دارد و افرادی که فرد با آنها در تماس است، هم در آن دخیل است. برای ارتقای سطح سلامت جامعه ما احتیاج به عمل جمعی داریم و همه اعم از افراد و ارگان ها و سازمان های دولتی یا خصوصی باید با هم و در کنار هم تلاش کنند و امکان ارتقای سلامت با هزینه اندک را فراهم کنند.

اولین گام برای ارتقای سلامت جامعه این است که به افراد آموزش های لازم در زمینه سلامت داده شود. جلسات و گردهمایی هایی تشکیل شود و دانش و مهارت های مردم برای پیشگیری از انجام رفتار های پرخطر و تشویق به انجام رفتارهای سلامت زا تقویت شود و امکان مشارکت و حضور همگانی فراهم باشد.
ما احتیاج به فرهنگ سازی صحیح برای سلامت و رفتارهای سلامت زا داریم. افراد باید آموزش های لازم را در این زمینه ببینند و بستر لازم برای اجرا و پیاده کردن این آموزش ها فراهم گردد. این آموزش ها باید به زندگی مردم وارد شود و این کار نیازمند تلاش و فعالیت بسیار است
صدا و سیما گام هایی را در این زمینه برداشته است و برنامه هایی را برای آموزش و بالا بردن سطح آگاهی مردم تهیه کرده است. مثلا به منظور کاهش رفتارهای پر خطر و منع افراد از انجام آنها، انیمیشن ها و برنامه هایی در مورد تخلفات رانندگی، مصرف مواد مخدر، تغذیه صحیح، برنامه های مشاوره و غیره تهیه و پخش کرده است.
گام بعدی، ایجاد زمینه های مناسب برای اجرای برنامه های ارتقای سلامت است. بستری که در آن، افراد، جامعه و گروه های مختلف دولتی و خصوصی، با تهیه زمینه های متنوع فردی، اجتماعی و اقتصادی برای ارتقای سلامت جامعه، هماهنگ شوند. این کار احتیاج به بسترهای قانونی، مالی و اقتصادی دارد و با فرایندهای سیاستگذاری، قانونگذاری و ارزشیابی صورت می گیرد و باید مسئولین و دست اندر کاران آن را مهیا کنند.

برگزاری همایش ها، گردهمایی ها، گارگاه های آموزشی و بازآموزی در زمینه های مختلف سلامت و بهداشت، آسیب ها و غیره که توسط سازمان های دولتی یا مردم نهاد، برگزار می شوند، در راستای این هدف قرار دارند.
گام آخر، حمایت های همه جانبه برای اجرا و پیگیری اجرای برنامه های ارتقای سلامت است. این حمایت های همه جانبه، ترکیبی از اقدامات فردی و اجتماعی، برای ایجاد تعهد، حمایت سیاسی و پذیرش اجتماعی است و از طریق سازماندهی اجتماعی، مشاوره ها و بحث های سیاست گذاران بدست می آید.
سلامت یکی از حیاتی ترین نیازهای جامعه است و نیاز به برنامه ریزی و تلاش بسیار برای تحقق در جامعه دارد. سلامت فقط یک مسئله جسمی نیست، سلامت روانی و اجتماعی هم هست و نیاز به همکاری همه سازمان ها و ارگان ها اعم از دولتی و خصوصی دارد. سلامت جامعه زمانی ممکن می شود که بر مبنای عدالت اجتماعی باشد و همه ابعاد جامعه را شامل گردد و از طریق آگاه سازی و آموزش عمومی، دانش جامعه ارتقا پیدا کند. اگر بتوانیم سلامت جامعه و محیط را فراهم کنیم، مهمترین شرط لازم برای سالم ماندن و دوری از خ

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید