مسیر سبز
مسیر سبز

وسوسه کسب و کار در دره شیلیکون کسب و

وسوسه کسب و کار در دره شیلیکون 
 کسب و

وسوسه کسب و کار در دره شیلیکون
کسب و کار: یک به یک به صحنه آمدند و ایده های خود را به نمایش گذاشتند؛ بنیانگذار کولیا دات کام که نرم افزار ابداعی اش به کمک مالکانی آمده است که می خواهند سود بیشتری از ملک خود عاید شوند.

یکی از بنیانگذاران چِف سرفینگ، خدماتی آنلاین برای کسانی که می خواهند آشپز استخدام کنند و خالق کِدزو که اپلیکیشنی طراحی کرده است که به بنگاه ها و شرکت ها اجازه می دهد ویدئوهای آموزشی خود را به گوشی های هوشمند و تبلت های کارکنانشان بفرستند.

این ها و دیگر کسب و کارهای تازه کار دیجیتال که برخی شان اسم های عجیب و غریبی چون چوشو، وال ویشر و ایگوآنابی روی خود گذاشته اند، یک جا جمع شده اند تا تحولی عظیم در اقتصاد کشور خود و جهان ایجاد کنند.


شاید صحنه ناآشنایی نباشد، دیدن کسب و کارهای کوچک دیجیتال، به ویژه برای جهانی که در سال های اخیر واژه «دره سیلیکون» با شرکت هایی چون گوگل و فیس بوک را گاه و بی گاه شنیده است اما این بار این صحنه در شیلی اتفاق می افتد، کشوری که بیشتر با کسب و کار معادن مس شناخته می شود تا ابداع و نوآوری های دیجیتال.

تاکنون کشورهای زیادی تلاش کرده اند که دره سیلیکونی برای خود بسازند و تقریبا همه شان با شکست مواجه شده اند اما تلاش شیلی برای این کار با نمونه های پیشین تفاوت دارد، زیرا که این کشور بر نقطه ضعف دره سیلیکون اصلی دست گذاشته است: سیستم مهاجرت دشوار و به هم ریخته آمریکا.

وقتی خانه قدیمی کسب و کار آزاد کارآفرینان را از خود می راند، شیلی با آغوش باز به استقبال آنها می رود. پروژه «استارت آپ شیلی» (کسب و کارهای تازه کار شیلی) زاییده فکر نیکولاس شی، بیزینس منی شیلیایی است که مدتی کوتاه هم در دولت حاضر بوده است.



این پروژه بنگاه های جوان و پر ایده کسب و کار را برمی گزیند، به بنیان گذاران آنها کمکی معادل 40 هزار دلار آمریکا می دهد و ویزایی یکساله که بتوانند به شیلی بیایند و بر روی ایده های شان کار کنند. از سال 2010 که این پروژه آغاز شد، نزدیک  به 500 شرکت و تقریبا 900 کارآفرین از 37 کشور جهان به آن پیوسته اند.

این پروژه و کمک های مالی اش محدود به خارجی ها هم نمی شود و کارآفرینان و کسب و کارهای شیلی در مقام دوم پیوستن به آن قرار دارند. شی می گوید زمانی که در آمریکا درس می خوانده این فکر به سرش زده است.

او که تحصیل کرده دانشگاه استنفورد، یکی از پایگاه های آموزش بنیانگذاران کسب و کارهای کوچک اما بسیار موفق و درآمدزای جهان است، می گوید: «من آدم های باهوش و نابغه زیادی را می دیدم که به خاطر اینکه نمی توانستند ویزای خود را تمدید کنند از آمریکا بیرونشان می کردند؛ با خودم گفتم: چرا بعضی از اینها را به شیلی نیاوریم؟»

شیلی هم مثل چندین کشور دیگر همچون برزیل و مکزیک، سودای تبدیل شدن به مرکز کارآفرینی آمریکای لاتین را در سر دارد. این کشور در سال های اخیر با راه اندازی برنامه های دولتی به لحاظ مالی و قانونی راه ایجاد کسب و کار جدید را هموارتر کرده است و از کسب و کارهای موجود نوآور حمایت های زیادی می کند.



از طرفی پروژه استارت آپ شیلی هم تلاش می کند که کارآفرینان خارجی را به کشور خود بکشاند تا منشأ الهام کارآفرینان داخلی باشند و کسب و کار داخلی را توسعه دهند.

این پروژه از همان آغاز با استقبال شگفت انگیز خارجی ها روبرو بوده است. دلیل این استقبال هم واضح است: خارجی ها می آیند تا با پزوهایی که از جیب مالیات دهندگان شیلیایی هزینه شده است کسب و کار خود را راه بیندازند و قرار هم نیست بخشی از سهام یا اختیارشان را از دست بدهند.

پروژه استارت آپ شیلی بنا دارد تا پایان سال آینده میلادی دست کم 1000 کسب و کار را تحت پوشش خود بگیرد؛ کاری که نیازمند سرمایه گذاری 40 میلیون دلاری است.

کسب و کارهای شرکت کرده در این پروژه دستاوردهای زیادی داشته اند و یکی از موفق ترین موارد آن شرکت کروزوایز است که خدمات رزرو قایق های تفریحی را ارائه می دهد و توانسته است سرمایه زیادی جذب خود کند اما در نهایت این پروژه باید به دو پرسش اصلی که دولت از آن می پرسد پاسخ دهد: آیا به ارتقای وجهه جهانی شیلی در مقام قطبی برای کسب و کار کمک کرده؟



آیا شیلیایی ها را برانگیخته است که کسب و کارهای خود را راه بیندازند؟ در مورد پرسش نخست، بی شک می توان گفت، پروژه بسیار موفق بوده است. هوراسیومِلو، رئیس این پروژه و همکارانش مرتبا جلساتی در سراسر جهان برگزار کرده ومی کنند تا کارآفرینان را به «دره شیلیکون» بکشانند.

در حال حاضر هم کسب و کارهای زیادی از 60 کشور جهان در صف دریافت کمک های مالی هستند.موفقیت این پروژه شیلی کشورهای دیگر را هم به فکر اقدامی مشابه انداخته است و برزیل اعلام کرده است که سال آینده برنامه مشابهی را برای جذب استعدادهای خارجی به سواحل خود راه خواهد انداخت.

در مورد پرسش دوم نمی توان به راحتی پاسخ داد اما به نظر می رسد پروژه نیکولاس شی در این زمینه هم موفق بوده است. کسب و کارهای خارجی در قبال دریافت کمک مالی موظف می شوند که دانش خود را در قالب آموزش کارآفرینان محلی و برگزاری جلسات و کنفرانس ها با کسب و کارهای محلی به اشتراک بگذارند.

در فاصله 2010 تا سپتامبر 2012 شرکت کنندگان در این پروژه نزدیک به 380 جلسه برگزار کرده اند و بیش از 1000 کارگاه آموزشی و کنفرانس برپا کرده اند. پابلو لانگوئرا، وزیر اقتصاد شیلی هم با اشاره به افزایش تصاعدی تعداد کسب و کارهای نویی که برای دریافت کمک های دولتی ثبت نام کرده اند و افزایش دانشگاه هایی که درس کارآفرینی ارائه می دهند، بر موفقیت این پروژه مهر ت

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید