هر روز!
هر روز!

رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر رصد

رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر 
 رصد

رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر
رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر : رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر
: رصد سه روح ستاره ای توسط تلسکوپ اسپیتزر

: به گزارش : دانشمندان در حال انتشار تصاویر سه روح ستاره ای هستند که در نور مادون قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر به دام افتاده اند.
تمامی این سه سازه که «سحابی های سیاره ای» نامیده می شوند، در واقع، ماده ای هستند که از ستاره های در حال مرگ ساطع می شوند. زمانی که مرگ ستارگان فرا رسید، این اجرام در شکل قطعاتی به فضای خارج منفجر شدند.
دانشمندان تصاویر به دست آمده را با هدف مطالعه تاریخ از دست دادن جرم ستارگان و چگونگی تکامل آن ها طی گذر زمان بررسی می کنند.
تمامی ستارگانی که جرم آن ها با جرم خورشید برابری می کند، دارای مرگ های آسمانی هستند.
زمانی که عمر ستارگان خورشیدمانند بالا می رود (میلیاردها سال پس از تولدشان)، سوختشان را در هسته از دست می دهند و به شکل ستارگان عظیم و قرمزرنگ منفجر می شوند و این ستارگان «غول های سرخرنگ» خوانده می شوند.
این ستارگان در نهایت لایه های خارجی شان را از دست می دهند و زمانی که نور مافوق بنفش از هسته یک ستاره در حال مرگ لایه های خارجی را انرژی می بخشد، ماده مواج می درخشد و اشکال زیبای آن ها را در معرض نور قرار می دهد.
این اشیا در رنج مرگ نهایی شان به دلیل شباهتشان به سیارات، در سال ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل به اشتباه «سحابی سیاره ای» نامگذاری شدند.
آن ها در آرایه ای از اشکال ظاهر می شوند و در تصاویر مادون قرمز اسپیتزر هم به همان ترتیب دیده می شوند.
ماده روح مانند فقط اندک هزاران سال و پیش از غیب شدن نهایی در تاریکی، دوام خواهد داشت.
یکی از این اجرام مغزمانند بوده و دانشمندان به آن لقب «سحابی Exposed Cranium» داده اند.
این سحابی سیاره ای تقربیا پنج هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و در صور فلکی «ولا» قرار دارد.
این جرم آسمانی که نام اصلی آن PMR ۱ گزارش شده، میزبان یک ستاره در حال مرگ عظیم و داغ است که به سرعت تجزیه شده و جرمش را از دست می دهد.
درون این سحابی که در تصویر ارائه شده قرمزرنگ به نظر می رسد، از گاز یونیزه شده تشکیل شده، در حالی که پوسته سبز بیرونی خنک تر بوده و از مولکول های هیدروژن جرقه زننده تشکیل شده است.
دیگر جرم کشف شده «روح ژوپیتر» لقب گرفته و در واقع، NGC ۳۲۴۲ نام دارد.
این شیء تقریبا در فاصله هزار و ۴۰۰ سال نوری از زمین و در صورفلکلی «هیدرا» واقع شده است.
نمای مادون قرمز اسپیتزر هاله بیرونی تر و خنک تر از این ستاره در حال مرگ را به نمایش می گذارد که در تصویر ارائه شده به رنگ قرمز است.
سحابی سیار ه ای دیگر ملقب به «دمبل کوچک» است، حدود دو هزار و ۵۰۰ سال نوری از زمین فاصله و در صور فلکی Perseus قرار دارد.
برخلاف دیگر سحابی های کروی، این شیء که NGC ۶۵۰ نام دارد، دارای شکل دو قطبی یا پروانه واری است و این امر به دلیل وجود دیسک ماده ضخیم آن است. بادهای سریع ماده را از ستاره و در بخش بالایی و پایینی این دیسک غبارین دور می کنند.
ابرهای قرمز و سبزرنگ این جرم کیهانی ناشی از مولکول های هیدروژن درخشان هستند که در این جا ناحیه سبز داغ تر از ناحیه قرمزرنگ است.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید