هر روز!
هر روز!

با ذکر یک صلوات بخوانید! با ذکر یک صلوات بخوانید!

با ذکر یک صلوات بخوانید! با ذکر یک صلوات بخوانید!

با ذکر یک صلوات بخوانید!
با ذکر یک صلوات بخوانید! : با ذکر یک صلوات بخوانید! : پیشانی نوشته: عده ای از تشنه کامان سرچشمه زلال معارف احمدی از محضر پر فیض استاد فرزانه قرآن حضرت آیت الله جوادی آملی سوالاتی پرسیده اند که معظم له در مجموعه دفاتری تحت عنوان نسیم اندیشه، به جرعه ای پاسخ، کام جانشان را سیراب نموده است. آنچه اینک می خوانید مشروح پاسخ معرفت بخش استاد است به یکی از سوالات مطرح شده در باب ذکر معجزه آسای “صلوات”: از حضرت استاد آیت الله جوادی آملی پرسیده شد چرا بر صلوات پیش و پس از دعا تأکید شده است؟ تفاوت صلوات خدا بر پیامبر اکرم ‏صلی الله علیه و آله و سلم و صلوات خدا بر مؤمنان چیست؟ معظم له در پاسخ چنین گفتند: یکم. معنی صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم این است: «خدایا رحمتت را بر پیامبر و آل او نازل فرما». وقتی رحمت بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شود، به دیگران هم می‏رسد، چون او مجرای فیض است و اگر قرار است خیری به دیگران برسد، نخست باید به عنوان رحمت خاصه، بر آن حضرت نازل شود و سپس بر دیگران فرود آید. امام علی(علیه السلام) می‏فرماید: دعاها یا حاجتهای خود را به صلوات بر رسول خدا محفوف (دربرگرفته و پیچیده) کنید، زیرا صلوات بر آن حضرت دعایی مستجاب است و چنین نیست که خداوند یکی از دو حاجت را بر آورد و دیگری را رد کند.1 امام سجاد(علیه السلام) در صحیفه سجادیه، روش دعا و طلب حاجت را به ما می‏آموزد. در بسیاری فقرات ادعیه آن حضرت، صلوات بر پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم مشاهده می‏شود و هرچه از خدا می‏خواهد، پیش یا پس از آن صلوات است، چون خدا در پرتو صلوات، دعای همراه آن را هم مستجاب می‏کند. دوم. مؤمن به جایی می‏رسد که خدای سبحان و فرشتگان بر او صلوات می‏فرستند. این مسئله در سوره مبارکه احزاب بازگو شده است؛ یعنی هم صلوات خدا و ملائکه بر پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم و هم صلوات آنان بر مؤمنان آمده است. صلوات خدا که صفت فعل اوست، همان نورانی کردن است. وقتی توفیقی نصیب انسان شد و در فضای دل تاریکی احساس نکرد، معلوم می‏شود که صلوات خداوند و فرشتگان نصیب او شده است. امام علی(علیه السلام) می‏فرماید: «لیسَ فی البرقِ الخاطفِ مستمتعٌ لمنْ یخوضُ فی الظلمةِ»5؛ برای انسانی که در تاریکی فرو رفته و مسافری که در شب تاریک ره گم کرده، رعد و برقِ لحظه‏ای مفید نخواهد بود. انسان دنیازده مانند کسی است که در تاریکی فرو رفته باشد، برای چنین شخصی نوری که گاهی در دل می‏جهد و خاموش می‏شود، چندان مفید نیست خدای متعال در تجلیل از پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم می‏فرماید: اِنّ اللّه و ملئکته یصلّون علی النبی… 2 وقتی خدا بخواهد بر پیامبر بزرگ خود صلوات بفرستد، همه فرشتگان را با خود همراه می‏کند؛ مانند اینکه وقتی مهمان عزیزی وارد شهری می‏شود، شخصی که می‏خواهد از او به بهترین وجه تجلیل کند، با همه دوستان و آشنایان به دیدار او می‏رود. هم‏چنین خدای متعال در تجلیل از مؤمنان و صلوات بر آنان می‏فرماید: هُوَ الّذی یُصلّی علیکم و ملئکتهُ لیُخرجکُمْ من الظُلماتِ اِلی النّور 3؛ یعنی خدا و فرشتگان، جداگانه بر مؤمنان درود می‏فرستند. صلوات تفاوت این دو صلوات این است که چون پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم، خود نور و مصداق کامل و جعلنا له نوراً یمشی به فی‏الناس 4 است، خدای سبحان درباره ایشان به مسئله خروج از ظلمتها و رسیدن به نور مطلبی بیان نفرمود؛ ولی درباره مؤمنان فرمود: خداوند و فرشتگان بر شما درود می‏فرستند تا شما را از ظلمتها به نور برسانند، پس صلوات خدا به معنی نورانی کردن و به نور رساندن است. بنابراین، اگر توفیق اطاعت و انجام تکالیف شرعی نصیب ما شد و از احکام و آداب عبادات، کم و بیش به حکمت آنها راه یافتیم، باید بدانیم که صلوات خدا و فرشتگان نصیب ما شده است، در غیر این صورت دچار لغزش و گرفتار گناه شده‏ایم. وقتی مؤمن نورانی شد، هم راه خود را می‏بیند و هم می‏تواند راهبر دیگران باشد. امام علی(علیه السلام) می‏فرماید: «لیسَ فی البرقِ الخاطفِ مستمتعٌ لمنْ یخوضُ فی الظلمةِ»5؛ برای انسانی که در تاریکی فرو رفته و مسافری که در شب تاریک ره گم کرده، رعد و برقِ لحظه‏ای مفید نخواهد بود. انسان دنیازده مانند کسی است که در تاریکی فرو رفته باشد، برای چنین شخصی نوری که گاهی در دل می‏جهد و خاموش می‏شود، چندان مفید نیست. در روایتی شریف از معصوم(علیه السلام) ذیل آیه وَ ما تشاؤون اِلاّ اَنْ یشآء اللّهُ 6، نقل شده است: «بَل قُلوبنا أوعیةٌ لمشیّة اللّهِ»7؛ دلهای ما ظرف اراده خداست. خدای سبحان اگر بخواهد کار مشخصی انجام دهد. با اراده انجام می‏دهد. اراده خدا صفت فعل و زاید بر ذات اوست و در موجود ممکن و مظهر ظهور می‏کند. آن مظهر، قلب معصوم اولیای الهی است. لذا مرحوم استاد علامه طباطبایی(قدس سرّه) می‏فرمود: معنای صلوات بر محمد و آل‏محمد(علیهم السلام) این است که خدایا رحمتت را بر آنان فرو فرست تا از آنان به ما برسد.8 اگر قرار است رحمتی ببارد، ابتدا بر این خاندان نازل می‏شود و سپس به دیگران می‏رسد، از این‏رو طلب رحمت مستلزم اجابت دعاست. این سخن بلند از مرحوم سید حیدر آملی نقل شده است9 که درباره حضرت ولی‏عصر(ارواحنا فداه) گفته می‏شود: «بیُمنهِ رُزق الوری و بوجوده ثبتت الأرض و السماء»10؛ به یمن وجود امام عصر(عج) جهانیان روزی می‏خورند و به پاس وجود او آسمان و زمین برجاست، پس همه برکات از این خانواده به سایرین می‏رسد. 11
: با ذکر یک صلوات بخوانید!

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید