ذی طوی
ذی طوی

شخصیّت اخلاقی امام رضا علیه السلام حضرت رضا علیه

 لینک

0.025799001318144904_jazzaab_ir.jpg
شخصیّت اخلاقی امام رضا علیه السلام

حضرت رضا علیه السلام نسبت به زیر دستان و غلامان خویش هرگز اهانت نمی کرد و ناسزا نمی گفت، با آنان هم غذا می شد و سر یک سفره می نشست و هنگام خوردن غذا آنان را به خدمت فرا نمی خواند و اجازه نمی داد غلامان وقت غذا به احترام او برخیزند. از جسارت آنها در می گذشت، هرگز خود را برتر از برده ها نمی دانست و در راه آزادی آنان عاشقانه تلاش می کرد، و از تذکر سازنده نسبت به آنان خودداری نمی کرد. رفتار او با فقر این گونه بود که هرگز آنان را دست خالی رد نمی کرد و گاهی تمام ثروتش را به فقرا می بخشید و از بهترینها به آنان انفاق می کرد. آنهم به اندازۀ نیازشان و با حفظ نمودن آبرو و حیثیّت آنان، به گونه ای که سعی می کرد انفاق یا در شب باشد و یا از بالای در که ذلّت و خجالت را در چهرۀ آنان مشاهده نکند.
با مردم و در مجالس نیز ریزترین مسائل اخلاق و آداب را مراعات می کرد، با گفتارش کسی را آزار نمی داد و ناسزا نمی گفت. پای خود را در مجالس دراز نمی کرد و در حضور دیگران به دیوار تکیه نمی زد. هرگز دیده نشد که آب دهان بیرون اندازد و با صدای بلند بخندد و یا میهمان خود را به کاری وادارد و حتی حاضر نمی شد که میهمان به میل خود در خانۀ او کار کند.
امید است که با تأسی به این هشتمین مهر ولایت و امامت، حضرت ثامن الحجج علیه السلام علی بن موسی الرضا علیه السلام بتوانیم گوشه ای از فرهنگ غنی شیعه را به جهانیان مدعی فرهنگ و تمدّن نشان دهیم.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید