گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)
آروم و عادیآروم و عادی
گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)

در گروندریسه، مارکس شبکه “مافیایی” سرمایه‌داری زمان خود و جایگاه آریستوکراسی

در گروندریسه، مارکس شبکه “مافیایی” سرمایه‌داری زمان خود و جایگاه آریستوکراسی

در گروندریسه، مارکس شبکه “مافیایی” سرمایه‌داری زمان خود و جایگاه آریستوکراسی مالی در آن را چنین توصیف می‌کند:

عمده‌فروش میانجی سازنده و خرده‌فروش… است. دلال هم در برابر عمده‌فروش همین نقش را بازی می‌کند. بانکدار واسطه صاحبان صنایع و بازرگانان است… در رأس همه اینها به سرمایه‌دار مالی می‌رسیم که میانجی دولت و جامعه بورژوازی است.

مارکس می‌افزاید:

آدم به یاد شبکه‌های پیچ در پیچ روابط و واسطه‌بازی‌های مافیایی، این رویه پنهان واقعیت سرمایه‌داری، می‌افتد که بازتاب خیال‌پرورانه‌اش را در آثار پلیسی- جنایی… می‌توان دید. در این‌گونه آثار، سخن بر سر رابطه‌ها و واسطه‌ها و انواع و اقسام رؤسا در سلسله مراتب وساطت‌های نظام مافیایی است که پایه‌های آن بر تجارت پول، از راه سک س، مواد مخدر و آدم‌کشی، نهاده شده است. (56)

ادامه دارد…

قسمت بعدی این مقاله

پی‌نوشت‌ها:
1. (Charles Louis Napoleon Bonaparte (1808-1873
2. (Louis Bonaparte (1778-1846
3. در این زمان در هلند حدود 55 هزار یهودی آشکار می زیستند که بخش عمده آنها (بیش از 35 هزار نفر) در آمستردام ساکن بودند. (Judacia, vol. 12, p. 981) جمعیت آمستردام در سال 1869، حدود 60 سال پس از سلطنت لویی بناپارت، 260 هزار نفر گزارش شده است. (Chisholm, ibid, vol. 1, p. 44.) کاتولیک های آمستردام حدود دو برابر یهودیان و بقیه جمعیت شهر پروتستان بودند.
4. Americana, 1985, vol. 4, p. 196.
5. Britannica, 1977, vol. II, p. 139.
6. Verhuel.
7. Allfrey. ibid, p. 41.
8. اورتانس دو بوآرنه (1783-1838)، ملکه هلند و مادر ناپلئون سوم، دختر ژزفین (همسر ناپلئون اول و ملکه فرانسه) از شوهر اول او، به نام ویسکونت آلکساندر دو بوآرنه، بود. در سال 1802 با لویی بناپارت ازدواج کرد و در سال 1810، زمانی که شارل لویی دو ساله بود، طلاق گرفت و به همراه دو پسرش در آلمان اقامت گزید. او در پی رابطه با کنت فلاوت در سال 1811 پسری نامشروع زایید که بعدها به نام کنت و سپس دوک دو مورنی یکی از رجال درجه اول فرانسه در عهد سلطنت برادر ناتنی اش، ناپلئون سوم، شد. کنت دو مورنی در کودتای 12 دسامبر 1851 و صعود شارل لویی بناپارت به سلطنت فرانسه و تأسیس امپراتوری دوم نقش فراوان داشت.
9. Alfred Cobban, A History of Modern France. London: Penguin Books, 1963, vol. 2, p. 158.
10. ناپلئون دوم پسر ناپلئون بناپارت از ماری لوییز است که عنوان “پادشاه رم” را داشت. او پس از سقوط ناپلئون در وین زندانی و تحت نظر بود و در سال 1832 در 21 سالگی در این شهر درگذشت.
11. (Joseph Bonaparte (1768-1844
12. (Lucien Bonaparte (1775-1840
13. (Jerome Bonaparte (1784-1860
14. ژزف بناپارت در میان برادران بناپارت بزرگترین ایشان بود. او وفادارترین به ناپلئون نیز بود. وی به ایالات متحده آمریکا تبعید شد. پس از وقوع انقلاب 1830 و سقوط بوربن ها برای دفاع از ناپلئون دوم و اعاده سلطنت خاندان بناپارت راهی فرانسه شد ولی زمانی که به انگلستان رسید خبر مرگ ناپلئون دوم را شنید. مقامات انگلیسی نیز مانع سفر او به اروپای قاره شدند. فرزند ژزف و لوسین و جروم بناپارت در ایالات متحده ساکن شدند و خاندان آمریکایی بناپارت را بنا نهادند که به “بناپارت های بالتیمور” شهرت دارند. چارلز جوزف بناپارت (1851- 1921)، سیاستمدار آمریکایی از حزب جمهوریخواه و دوست تئودور روزولت، از این خاندان است.
15. (Jonas Daniel Meyer (1780-1834
یوناس مه یر به عنوان یک شخصیت فرهنگی شناخته می شد و پایان نامه دانشگاهی او در نقد نظریات ضد یهودی توماس پین، اندیشه پرداز انقلابی انگلیسی- آمریکایی، در محافل فرهنگی هلند شهرت داشت. او نیز، چون بنجامین کوهن، دوست و مشاور ویلیام پنجم، حکمران هلند، بود. پس از استقرار لویی بناپارت در هلند، یوناس مه یر به خدمت پادشاه جدید درآمد و در سمت رئیس مجله سلطنتی (Royal Gazette) و عضو انستیتوی علوم منصوب شد. پس از سقوط ناپلئون و اعاده حکومت خاندان اورانژ بر هلند، یوناس مه یر به خدمت ویلیام اول، پسر ویلیام پنجم اورانژ و پادشاه هلند (1815-1840)، درآمد. ویلیام او را مأمور تدوین قانون اساسی هلند کرد ولی به علت برخی مخالفت ها این مأموریت را به پایان نبرد. مه یر در سال 1827 دبیر کمیسیون سلطنتی تدوین تاریخ هلند شد و به وی نشان شیر هلند اعطا گردید. یوناس مه یر از چهره های مهم فرهنگی یهودیان در سده نوزدهم به شمار می رود و دارای تألیفاتی در زمینه تاریخ نهادهای قضایی در اروپا (6 جلد، 1819-1823) و تاریخ انگلستان و فرانسه و هلند و آلمان است. او عضو آکادمی فرانسه، انجمن سلطنتی لندن، آکادمی های بروکسل و تورینو و انجمن ادبیات هلند بود. (Judacia, vol. 11, pp. 1463-1464).
16. Cobban, ibid, p. 147.
17. Thomson, ibid, p. 266; Cobban, ibid, p. 148; Palmer, ibid, p. 208-209; George R. Emerson, The Dictionary of Geography, Biography, and History, London/ New York: Ward, Lock, and Co., n. d. [1882?], vol.2, p. 400.
18. (Armand Barbes (1809-1870
19. Cobban, ibid, p. 141.
20. ibid, pp. 148-149.
21. ibid, p. 149.
22. Alexandre Ledru- Rollin.
23. Francois- Vincent Raspail.
24. ibid, p. 150.
25. Nostalgia

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید