گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)
آروم و عادیآروم و عادی
گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)

این امر طبعاً بر بنیاد خانواده تأثیر جدی بر جای نهاد

این امر طبعاً بر بنیاد خانواده تأثیر جدی بر جای نهاد

این امر طبعاً بر بنیاد خانواده تأثیر جدی بر جای نهاد. برای نمونه، در سال‌های 1789-1839 بیست و چهار درصد از عروسان شهر مولن فرانسه به هنگام ازدواج حامله بودند. (91) چنان‌که می‌دانیم، یکی از دستاوردهای انقلاب فرانسه ممنوعیت تفحص درباره‌ی پدر واقعی نوزاد بود.

این اخلاق جنسی در انگلستان سده نوزدهم نیز رواج داشت هرچند تا به امروز بریتانیا به عنوان “اخلاقی‌ترین” جامعه اروپایی شناخته می‌شود. (92) بدین‌سان، رابطه جنسی مردان و زنان متأهل در محافل اشرافی بریتانیای سده نوزدهم، چون فرانسه، امری نامتعارف نبود. برای نمونه، مارکیز هارتینگتون (93) وارث دوک دونشایر که به عنوان شخصیتی بسیار محترم شناخته می‌شد، به مدت 30 سال آشکارا با لوییز (94) همسر آلمانی‌تبار دوک منچستر، زندگی کرد. این زن به عنوان یکی از مقتدرترین، جاه‌طلب‌ترین و کینه‌توزترین زنان جامعه اشرافی لندن شناخته می‌شد. کمی پس از مرگ دوک منچستر، هارتینگتون به مقام دوک دونشایر دست یافت (1891) و با این زن ازدواج کرد. (95) دیزرائیلی، نخست‌وزیر یهودی‌الاصل عصر ویکتوریا، در دوران جوانی، زمانی که هنوز حتی نماینده مجلس نبود، با هنریتا، همسر سِر فرانسیس سایکس، رابطه داشت و داستان این عشق را در کتاب خود، معبد هنریتا، بازگو کرد. و سرانجام، باید به روابط بی‌پروای لیدی راندولف چرچیل، همسر لرد راندولف و مادر سِر وینستون چرچیل، با مردان متعدد، از جمله با کنت کینزکی اتریشی، اشاره کرد. در بسیاری موارد، این روابط با بی‌تفاوتی یا عمل مشابه از سوی همسر مواجه بود ولی گاه به نزاع کشیده می‌شد و ماجراها می‌آفرید.

بدین‌سان، کم نبودند افراد بی‌نام و نامداری که به پدری جز پدر رسمی خویش نسب می‌بردند. درباره‌ی رابطه ماری لوییز، همسر ناپلئون بناپارت، با کنت فن نیپرگ و نیز درباره‌ی زنبارگی‌های ویلیام نهم هسه‌کاسل، پسران جرج سوم، آرتور ولزلی (دوک ولینگتون) و پالمرستون پیشتر سخن گفته‌ایم. بنابراین شایعات فوق درباره‌ی لویی بناپارت یا اوژنی مونتیخو را نباید عجیب انگاشت؛ به‌ویژه این‌که ماریا کرکپاتریک (96) مادر اوژنی، به عنوان زنی هرزه شهرت داشت. او حتی در دورانی که دخترش ملکه فرانسه بود، معشوق‌های متعدد در کنار داشت و به دلیل ولخرجی‌هایش هماره مقروض و مایه دردسر دربار فرانسه بود. (97) الگرنون سیسیل، نوه مارکیز سالیسبوری دوم که خود به یکی از مهم‌ترین و کهن‌ترین خاندان‌های اشرافی بریتانیا تعلق دارد، این شایعه را تأیید می‌کند. او می‌نویسد کلارندون در دهه 1830 مادام دو مونتیخو، مادر ملکه اوژنی، را خوب می‌شناخت؛ لذا “این داستان را نباید یک شایعه پوچ انگاشت” به‌ویژه این‌که در یادداشت‌های روزانه لیدی کلارندون مواردی در تأیید آن وجود دارد. (98)

رخ گل
برای ارسال اولین نظر کلیک کنید