گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)
آروم و عادیآروم و عادی
گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)

ارل کلارندون چهارم ؛ جرج ولیرز نام اصلی

ارل کلارندون چهارم ؛ جرج ولیرز نام اصلی

ارل کلارندون چهارم ؛ جرج ولیرز

نام اصلی ارل کلارندون چهارم (99) که از او به عنوان پدر واقعی اوژنی یاد می‌شود، جرج ولیرز است. خاندان ولیرز یکی از سرشناس‌ترین خاندان‌های اشرافی بریتانیا در چهار سده اخیر است و به “پدر مجلس عوام” (100) شهرت دارند. تبار این خاندان به پسر یک ملاک میانه‌حال انگلیسی به نام جرج ولیرز (101) می‌رسد که در نوجوانی به دلیل زیبایی و رفتار لطیفش دل جیمز اول، پادشاه انگلستان، را ربود، (102) به سرعت برکشیده شد و به چهره مقتدر و بلامعارض دربار بدل گردید. او، که اینک “دوک باکینگهام” نامیده می‌شد، بر جیمز اول و پسرش، چارلز اول، سلطه‌ای شگفت داشت و نقشی سرنوشت‌ساز در سیاست داخلی و خارجی بریتانیا ایفا نمود. در کتاب حوادث مهم تاریخ انگلیس (چاپ 1884) چنین می‌خوانیم:

سِر فرانسیس بیکن، که مردی بسیار فهمیده بود، از وزرای جیمز بود. او غالباً به شاه مشورت‌های خوبی ارائه می‌داد. ولی جیمز از مشورت‌های خوب پیروی نمی‌کرد. او به خرد خود باور داشت و راه خود را می‌رفت و مردان بی‌ارزش را برای کمک به خود به شورای مشاورینش وارد می‌کرد. یکی از این مقربین که بسیار قدرتمند شد جرج ولیرز است؛ جوانی که چهره زیبا و رفتار دلپسندش دل شاه را ربود (1615). به زودی کار بدان‌جا کشید که جیمز هیچ‌چیز را از او دریغ نمی‌کرد. بسیاری از مناصب و افتخارات به او اعطا شد از جمله عنوان “دوک باکینگهام”. در زیر نفوذ این سوگلی‌ها، میخوارگی، ارتشاء و همه‌گونه مفاسد در دربار جیمز به سیره عادی بدل شد. حتی بیکن، به رغم علمش، راه این‌گونه کردارها را در میان اطرافیانش گشود… باکینگهام با پادشاه و با چارلز، ولیعهد، زندگی می‌کرد. آنها یکدیگر را با نام‌های صمیمانه صدا می‌زدند. نام باکینگهام “استینی” (103) بود و نام ولیعهد “چارلز کوچولو”. به پادشاه نیز “بابا و رفیق عزیز” می‌گفتند… (104)

جرج ولیرز در 36 سالگی به دست یکی از نظامیان زیردستش به قتل رسید. او دارای پسری نوزاد بود که او نیز جرج ولیرز نام داشت. این جرج ولیرز یا دوک دوم باکینگهام (105) در میان اعضای خانواده سلطنتی پرورش یافت و همبازی و دوست صمیمی چارلز دوم شد.

در این دوران از خاندان ولیرز چهره‌های سرشناس متعددی برخاستند. از جمله باید به باربارا ولیرز (106) اشاره کرد که در تاریخ اروپا با نام لیدی کاستلمان شهرت فراوان دارد. این زن فوق‌العاده زیبا از 19 سالگی معشوقه چارلز دوم بود. او از این طریق ثروتی انبوه اندوخت و بسیاری از اعضای خاندان ولیرز را به جرگه اشرافیت انگلستان وارد کرد. رویستون پایک از او به عنوان زنی “کینه‌جو و تجمل‌طلب” یاد می‌کند. (107) باربارا ولیرز همسر راجر پالمر، ارل کاستلمان، (108) بود و به این دلیل کنتس کاستلمان نامیده می‌شد. چارلز دوم به او عناوین کنتس ساوتمپتون و دوشس کلولند را نیز اعطا کرد. طبق فرمان چارلز، این القاب در فرزندان اول و سوم باربارا ولیرز موروثی بود. (109) الیزابت ولیرز (110) نیز معشوقه ویلیام سوم، پادشاه انگلستان از دودمان اورانژ، بود. وی در امور سیاسی طرف مشاوره ویلیام بود و نقشی مهم در ایجاد رابطه شخصی دوستانه میان پادشاه هلندی و اشراف انگلیسی ایفا نمود. (111) از اواخر سده هیجدهم تا به امروز، اعضای خاندان ولیرز با القاب ارل کلارندون و لرد هاید (112) نیز شناخته می‌شوند و در مجلس لردها دارای کرسی‌اند.
ارل کلارندون چهارم از رجال سیاسی درجه اول بریتانیای سده نوزدهم است. (113) او در جوانی مدتی سفیر انگلستان در دربار اسپانیا بود. در سال‌های 1853-1854 در دولت‌های ابردین و پالمرستون سمت وزارت خارجه را به دست داشت. این دوره از وزارت خارجه او مصادف است با آغاز جنگ کریمه. در سال‌های 1865 (دولت لرد جان راسل) و 1868 – 1870 (دولت‌های دیزرائیلی و گلادستون) نیز وزیر خارجه بود. تاریخ سیاست خارجی بریتانیا (کمبریج) از لرد کلارندون به عنوان “دوست شخصی” لویی بناپارت یاد می‌کند. (114)

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید