گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)
آروم و عادیآروم و عادی
گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)

9- «پس، یهودیان تمامى دشمنان خود را به شمشیر زدند و

9- «پس، یهودیان تمامى دشمنان خود را به شمشیر زدند و

9- «پس، یهودیان تمامى دشمنان خود را به شمشیر زدند و کشتند و هلاک کردند و موافق مراد خودشان با دشمنانشان رفتار نمودند» در دارالسلطنه، شوش، 500 نفر را به قتل رساندند. ده فرزند هامان به نام هاى فَرْشَنداثا، دَلْفُون، اَسْفاثا، فواراثا، اَدَلْیا، اَریداثا، فَرْمَشْتا، اَرِیْسَیْ، اَرِیْدَىْ و وَیْزاثا (7) را کشتند و روز بعد اجساد آنها را به دار آویختند.

10- آن‌گاه در دارالسلطنه، شوش، 300 نفر را از دم تیغ گذرانیدند و از دشمنان خود آرام گرفتند و هفتادوپنج هزار از کینه‌توزان خویش را به قتل رساندند… این کشتارها در روز سیزدهم ماه آذار واقع شد و در روز چهاردهم ماه آرام گرفتند و آن روز را روز شراب و شادمانى تعیین کردند.
در صورتى که این تعداد کشته یا حتى قسمتى از آن صحت داشته باشد، جاى این سؤال هست که: امپراتورى پهناور ایران که از هند تا حبشه و 127 ایالت را در بر مى‌گرفت و جمعیت بسیار عظیمى از اقوام مختلف با زبان‌هاى متفاوت در آن به سر مى‌بردند و این اقوام – به گفته‌ی سفر استر – از یهودی‌ها نفرت داشتند، آیا هامان بن همداثاى اجاجى عمالیقى مى‌توانست این نفرت را در آنها به وجود آورد؟ و حتى با استفاده از تمام وسایل و امکانات خود هرگز قادر نبود که قلوب ملت‌ها و اقوام امپراتورى وسیع ایران را از چنین نفرت عمیق و ریشه‌دارى لبریز سازد. اگر هامان از این نفرت براى پادشاه سخن گفته یقیناً در این مورد حقیقت را بیان کرده و ذره‌اى از آن فراتر نرفته است. کسى که تخم این نفرت را افشاند خود یهودیان بودند و نه هیچ‌کس دیگر. (8)

11- مردخاى به کلیه‌ی یهودیان امپراتورى نوشت که روز چهاردهم و پانزدهم را عید بگیرند… این عید به نام عید فوریم (9) به معناى قرعه، خوانده شد، زیرا هامان براى نابودى یهودیان قرعه انداخته بود.
یهودی‌ها همه ساله این عید را که به آن پوریم – در تورات فوریم – گفته مى‌شود، جشن مى‌گیرند و نزد قاطبه‌ی یهودیان، حتى یهودیان امروز و فردا، از اهمیت فراوانى برخوردار است. این عید جلوه‌گاه غرایز و مظهر درنده‌خویى یهود است. همه ساله در چنین روزى یهودی‌ها در شهرهاى مختلف به صورت انفرادى و دسته‌جمعى و با لباس‌هاى مبدّل به خیابان‌ها و بازارها مى‌ریزند و به یادبود اعمال مردخاى و استر در 25 قرن پیش از این، افراد غیریهودى را مورد حمله و ضرب و شتم قرار مى‌دهند و در حالى‌که مثل حیوانات هیجانى مى‌شوند به مغازه‌ها حمله و کالاهاى آنها را نابود مى‌کنند. کسانى که یهودی‌ها را به ارتکاب این اعمال تشویق و تحریک مى‌کنند گروهى از خاخام‌هاى متعصّب هستند، همان خاخام‌هایى که دستشان را به جنایت خون (ربودن افراد مسلمان و مسیحى و کشتن آنها و گرفتن خونشان و استفاده از آن در مراسم دینى) مى‌آلایند. برگزارى عید پوریم در فلسطین، در زمان قیمومت انگلستان، همه ساله با یک رشته حوادث تجاوزکارانه از سوى همین یهودی‌ها همراه بود که در راستاى انتقام از عرب‌ها انجام مى‌گرفت. این روحیه‌ی انتقام‌جویى یهود محدود به یک ملت خاص نمى‌شود، بلکه متوجه تمامى بشر است. اگر توجه داشته باشیم که تعداد یهودیان جهان از نسبت 1 به 250 تجاوز نمى‌کند آن وقت پى مى‌بریم که این رسم و اخلاق آنها نه احیاى یک مناسبت که نوعى سادیسم و بشرآزارى است. این روحیه محور پروتکل‌ها را تشکیل مى‌دهد. خواننده مى‌تواند میان این روحیه و بسیارى از وقایع مشابه حوادث عید پوریم در ادوار مختلف تاریخ یهود، مقایسه کند.
سفر استر هر سال در مجامع یهودى خوانده مى‌شود و آنان 25 قرن این رسم را ادامه داده‌اند. استر در بین یهودی‌ها به نام هداسا و در تورات به نام هدَّسه شهرت دارد. در فلسطین بنیاد بیمارستان‌هاى یهودى وجود دارد به نام بیمارستان‌هاى هداسا که بزرگ‌ترین آنها بیمارستانى است در جبل الزیتون مشرف بر شهر قدس.

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید