گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)
آروم و عادیآروم و عادی
گمشده در غبار(حاج قاسم soleymani)

مطابق این اصطلاح، تمام آنچه موسی از ناحیه‌ی خداوند دریافت کرد

مطابق این اصطلاح، تمام آنچه موسی از ناحیه‌ی خداوند دریافت کرد

مطابق این اصطلاح، تمام آنچه موسی از ناحیه‌ی خداوند دریافت کرد «تورات» خوانده می‌شود. (10) پس «تورات» مساوی است با تمام آنچه خداوند به حضرت موسی وحی کرده است که، بخشی از این مجموعه را خود حضرت موسی مکتوب نمود، و به اعتقاد یهودیت و مسیحیت سنتی، همین اسفار پنج‌گانه تورات فعلی است. بخشی دیگر را هم مشایخ و انبیای بنی‌اسرائیل به رشته‌ی تحریر درآوردند، که دیگر قسمت‌های مجموعه‌ی عهد قدیم، بعضی بخش‌های انبیا و نوشته‌هاست.

بخش سوم، تورات شفاهی است که در سده‌های نخست میلادی دانشمندان یهودی آن را به کتابت درآورند. دانشمندان یهودی در دوره‌ای که به دوره‌ی تلمودی معروف است و از چند قرن قبل از میلاد مسیح آغاز می‌شود و چند قرن پس از آن پایان می‌یابد، تلاش بسیاری را در تبیین این کاربرد جدید از واژه‌ی «تورات» و مستند ساختن آن به متون اولیه انجام داده‌اند. آنان در سده‌های قبل از میلاد و اندکی پس از آن، با این مشکل روبه‌رو بوده‌اند که گروهی از یهودیان با نفوذ، که صدوقیان خوانده می‌شدند، تنها اسفار پنج‌گانه را قبول داشتند و بخش‌های دیگر مجموعه‌ی عهد قدیم و نیز آنچه را تورات شفاهی خوانده می‌شد، قبول نداشتند. (11)

از سوی دیگر با پیدایی مسیحیت و جدایی آن به صورت دینی جدید از دیانت مادر، یعنی یهودیت، مشکل جدی‌تر شد، چرا که مسیحیان نیز مجموعه‌ی عهد قدیم را قبول داشتند، اما سنت شفاهی را نمی‌پذیرفتند.

بنابراین بر دانشمندان یهود طرفدار سنت شفاهی لازم بود که از مجموعه‌ی عهد قدیم و به ویژه اسفار پنج‌گانه مستندی برای این کاربرد بیابند. آنان در این تلاش خود به فقراتی از اسفار پنج‌گانه استناد کرده‌اند که نمونه‌ی آن آیه‌ی 12 از باب 24 سِفر خروج است: «خداوند به موسی فرمود، نزد من به کوه بالا بیا و آنجا باش، تا لوح‌های سنگی و قانون و احکامی را که نوشته‌ام تا ایشان را تعلیم دهی، به تو عطا کنم».

دانشمندان یهود درباره‌ی این آیه گفته‌اند: مقصود از «لوح‌های سنگی» ده فرمان است. «قانون» اشاره به اسفار پنج‌گانه است و منظور از «احکام» متن اصلی تلمود یعنی «میشنا» است.

عبارت «که نوشته‌ام» اشاره به بخش‌های انبیا و نوشته‌ها از عهد قدیم دارد. مقصود از عبارت «تا ایشان را تعلیم دهی» شرح و تکلمه‌ی میشنا، یعنی «گمارا» است. بنابراین مطابق این آیه حضرت موسی در کوه سینا همه‌ی کتاب‌های عهد قدیم و تلمود را از خداوند دریافت کرده است. (12) اما این دانشمندان از این هم فراتر رفتند و ادعا کردند که تنها به خاطر تورات شفاهی بود که خداوند با قوم اسرائیل عهد و پیمان بست؛ چون آمده است: «خداوند به موسی گفت این سخنان را تو بنویس زیرا که به حسب این سخنان عهد با تو و با اسرائیل بسته‌ام» (خروج، 27: 34). آنان معتقدند که کلمه‌ی «بنویس» اشاره به تورات کتبی دارد؛ در حالی که عبارت «این سخنان» اشاره به تورات شفاهی می‌کند. (13)

برای ارسال اولین نظر کلیک کنید